I SA/Rz 409/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Jacek Boratyn /spr./, Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa, Protokolant sekr. sąd. Karolina Gołąbek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2025 r. sprawy ze skargi M. M. na informację Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr KPOD.01.03-IW.01-9631/24 w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia MŚP wsparciem oddala skargę. Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego SA w Rzeszowie (dalej zwana operatorem), po rozpatrzeniu wniosku M. M. (dalej zwanej skarżącą lub wnioskodawczynią) pismem z 10 marca 2025 r., nr DWP.422.5.2024., poinformowała skarżącą, że jej przedsięwzięcie nie zostanie objęte dofinansowaniem z uwagi na negatywną ocenę. Wskutek rozpoznania wniosku skarżącej o ponowną ocenę wniosku w piśmie z 7 kwietnia 2025 r. nr DWP.422.5.2024 RARR poinformowano skarżącą o odmowie uznania go za zasadny. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy skarżąca złożyła do operatora wniosek o dofinansowanie przedsięwzięcia MŚP pt. "Unowocześnienie bazy noclegowej w Hotelu [...] – utworzenie 8 bezobsługowych miniapartamentów z dostępem do samoobsługowej pralni" w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, działania A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności, zarejestrowany pod nr KPOD.01.03-IW.01-9631/24. W treści wniosku, w ramach opisu rozszerzonej lub zdywersyfikowanej usługi, skarżąca podała, że planuje remont 6 pomieszczeń (niegdyś funkcjonujących jako hotel robotniczy bez pełnego węzła sanitarnego) pod wynajem bezobsługowy, a także dostosowanie dwóch istniejących pokoi, poprzez uzupełnienie ich o aneks kuchenny. Uzupełnieniem przedsięwzięcia będzie dostęp do samoobsługowej energooszczędnej pralni dla wszystkich gości hotelowych. We wniosku podkreślono, iż istnieje możliwość ponownego zagospodarowania pomieszczeń po byłym hotelu robotniczym i w związku z tym powiększenia bazy noclegowej o dodatkowe miejsca noclegowe, a także wprowadzenie do oferty nowej usługi najmu bezobsługowych miniapartamentów, posiadających wyposażenie zbliżone do mieszkań. Jako jeden z celów szczegółowych przedsięwzięcia skarżąca wymieniła rozszerzenie działalności poprzez wprowadzenie komplementarnej usługi pralni i suszarni samoobsługowej. Skarżąca zaznaczyła, że obecna jej oferta obejmuje 32 pokoje hotelowe w standardzie z pełnym węzłem sanitarnym, bez aneksów kuchennych. Operator pismem z 10 marca 2025 poinformował skarżącą, że jej wniosek został oceniony negatywnie, w związku z czym brak jest podstaw do rekomendowania objętego nim przedsięwzięcia do objęcia wsparciem. Jak wynika z karty oceny wniosek skarżącej uzyskał łącznie 20 pkt. W ramach kryterium B.4 – rozszerzenie lub dywersyfikacja działalności wnioskodawcy projekt uzyskał 0 pkt. Oceniający uznali, że skoro wnioskodawczyni dysponuje już apartamentami, a w tej sytuacji poszerzenie jej oferty o bezobsługowe mikroapartamenty nie będzie stanowiło rozszerzenia, bądź dywersyfikacji działalności. Nie będzie bowiem miało miejsce rozpoczęcie świadczenia nowej usługi. Tak samo nie przyczyni się to do zwiększenia jej odporności, jako przedsiębiorcy, na sytuacje kryzysowe. Zdaniem pierwszego z oceniających, wnioskodawczyni prowadzi już hotel, zatem posiada w swoim obiekcie do wynajęcia pokoje oraz apartamenty. Zatem zaplanowana do świadczenia usługa nie wykazuje cech nowości. Wnioskodawczyni nie rozszerza bowiem działalności, a jedynie tę samą usługę będzie świadczyła w zmieniony sposób. Drugi z oceniających podobnie uznał, że skarżąca dysponuje już apartamentami (w których znajduje się już lodówka oraz serwis herbaciany) oraz pokojem wyposażonym między innymi w aneks kuchenny, w związku z czym samo przedsięwzięcie nie dotyczy rozszerzenia bądź dywersyfikacji działalności. Działania te polegają więc wyłącznie na unowocześnieniu oferty hotelowej. Skarżąca, w związku z negatywną oceną jej wniosku wystąpiła o ponowną jego ocenę. Według niej w pkt 2 kryterium B.4 zostało dookreślone w jaki sposób można dokonać dywersyfikacji lub rozszerzenia działalności. Może to nastąpić poprzez "unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej". Z pkt 3 kryterium wynika, że warunek ten musi być spełniony łącznie z innym warunkiem, jakim jest uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi. Zdaniem skarżącej, treść kart oceny wniosku jednoznacznie wskazuje, że oceniający odwołali się do nieistniejących kryteriów, a przy tym bezpodstawnie zawęzili możliwość uzyskania pozytywnej oceny, wprowadzając dodatkowy wymóg dywersyfikacji. Jednocześnie oceniający całkowicie zignorowali możliwość dywersyfikacji oferty przedsiębiorstwa w ramach usług związanych z zakwaterowaniem, a w konsekwencji nie przeprowadzili w tym zakresie niezbędnej analizy wniosku. Skarżąca podkreśliła, że dotychczas nie świadczyła usług związanych z samodzielnym zakwaterowaniem. Operator po rozpatrzeniu wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z 7 kwietnia 2025 r. poinformował ją u uznaniu wniosku za niezasadny. W tym wypadku w karcie oceny zaznaczono, że działalności prowadzone przez wnioskodawczynię, tj. obecna i planowana do wprowadzenia, są ze sobą tożsame (odnoszą się do usługi zakwaterowania). Dodano że obecnie klienci apartamentów mają możliwość samodzielnego przygotowania posiłków (apartamenty wyposażone w kuchnię). Zatem takie cechy jak: możliwość samodzielnego zakwaterowania, możliwość samodzielnego przyrządzenia posiłków, możliwość skorzystania z pralni nie stanowią nowej usługi ale wskazują na modyfikację dotychczas oferowanej. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że planowana do realizacji inwestycja przyczyni się do pozyskania szerszej grupy klientów. W konsekwencji nie można przyjąć, że wnioskodawca uzyska odporność – zdolność do stawienia czoła wstrząsom gospodarczym. Skargę na negatywna ocenę wniosku, wyrażona w informacji z 7 kwietnia 2025 r., złożyła wnioskodawczyni, zaskarżając ją w całości. Zaskarżonej ocenie zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: 1. naruszenie art. 14lzc w zw. z art. 14Izb ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2025 r. poz. 198), pkt A.1.2.1. KPO, zatwierdzonego decyzją wykonawczą Rady Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy i zwiększania odporności Polski oraz decyzją wykonawczą Rady z dnia 8 grudnia 2023 r. zmieniającą decyzję wykonawczą Rady UE z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy i zwiększania odporności Polski, polegające na przeprowadzeniu oceny przedsięwzięcia w sposób niezgodny z Regulaminem Program: Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności, Komponent: A ,,Odporność Konkurencyjność Gospodarki", Inwestycja: A1.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności, Zakres: Nabór przedsięwzięć MŚP realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia (HoReCal turystyka, kultura, Nabór nr 2 Ogłoszenie naboru: 19/06/2024 poprzez bezpodstawne i pozbawione stosownego uzasadnienia stwierdzenie, że przedsięwzięcie zgłoszone do dofinansowania przez skarżącą nie spełnia kryteriów wyboru przedsięwzięć MŚP w zakresie kryterium merytorycznego B4 - Przedsięwzięcie MŚP dotyczy rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności wnioskodawcy, wskutek dowolnej oceny przedsięwzięcia, przeprowadzone w oderwaniu od opisu kryterium i sposobu jego weryfikacji; 2. naruszenie przepisu art. 14lza ust. 1 u.z.p.p.r. poprzez dokonanie wadliwej, pomijającej zarówno treść samego wniosku jak i argumentację podniesioną we wniosku o przeprowadzenie ponownej oceny, a w konsekwencji uznanie, że przedsięwzięcie nie prowadzi do dywersyfikacji dotychczasowej działalności skarżącej, 3. naruszenie przepisu art. 14lzc w zw. z art. 14lza ust. 1 i art. 14lzb ust. 1 i 2 u.z.p.p.r. oraz § 9 ust. 4 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP, polegające na braku określenia przejrzystych i rzetelnych kryteriów wyboru przedsięwzięć oraz przejrzystej procedury ponownej oceny przedsięwzięć, a w konsekwencji pozorne przeprowadzenie ponownej oceny przedsięwzięcia, z pominięciem argumentacji przedstawianej przez skarżącą, czym pozbawiono skarżącą możliwości uzyskania wnioskowanego dofinansowania. Na tej podstawie skarżąca wystąpiła o uchylenie "decyzji" w całości, w zakresie ponownej oceny oraz poprzedzającej ją negatywnej oceny przedsięwzięcia, a także zasądzeni kosztów postępowania na swoją rzecz. W uzasadnieniu skargi powielono argumentację zawartą w uzasadnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Spór pomiędzy skarżącą a operatorem (negatywnie oceniającym jej projekt), na gruncie przedmiotowej sprawy, koncentruje się wokół jednej kwestii, jaką stanowi zagadnienie związane ze spełnieniem przez ten projekt kryterium merytorycznego, oznaczonego numerem B4, sprowadzającego się do rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności. Oceniający wniosek skarżącej operator, bazując na opisie przedmiotowego kryterium stwierdził, czego skarżąca nie podważała, że w kryterium B.4 zostało dookreślone w jaki sposób można dokonać dywersyfikacji lub rozszerzenia działalności. Może to nastąpić poprzez "unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej". Z pkt 3 kryterium wynika zaś, że warunek ten musi być spełniony łącznie z innym warunkiem, jakim jest uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi. Tak więc, aby uzyskać pozytywną ocenę w ramach przedmiotowego kryterium to nie wystarczy samo unowocześnienie bazy usługowej, rozumiane jako jej faktyczne poszerzenie czy rozbudowa. Musi to bowiem nastąpić w ramach rozpoczęcia świadczenia nowej usługi. I ta ostatnia okoliczność – czyli rozpoczęcie świadczenia nowej usługi w niniejszym przypadku było najistotniejsze. Oceniający projekt skarżącej, w ramach zarówno pierwotnej, jak i ponownej jego oceny stwierdzili, że nie wykazuje on cech pozwalających na przyjęcie, że mamy w tym wypadku do czynienia z planowanym przez skarżącą rozpoczęciem świadczenia nowej usługi, która nie była dotychczas ujęta w jej ofercie związanej z zakwaterowaniem. W tym zakresie zauważono bowiem, że równolegle ze świadczeniem typowych usług hotelowych (wynajem pokoi) miała ona w swej ofercie także wynajem przynajmniej jednego apartamentu – pokoju wyposażonego w aneks kuchenny. W związku z tym nie sposób w tym wypadku mówić o rozpoczęciu świadczenia nowej usługi, ale co najwyżej o rozszerzeniu usługi, która już jest realizowana. Z taką oceną należy się zgodzić. W opisanej wyżej sytuacji nie sposób jest bowiem mówić o wprowadzeniu do oferty zupełnie nowej usługi, wykazującej istotnie odmienne cechy od dotychczasowych elementów jej oferty. Za taką cechę, mogącą wpłynąć na ocenę zaistnienia elementów nowości usługi nie może być uznany sam planowany do realizacji sposób świadczenia wynajmu apartamentów, poprzez bezobsługowy charakter samego wynajmu miejsc zakwaterowania. Odnosi się on bowiem wyłącznie do samego sposobu zakwaterowania gości (bezobsługowego w swym założeniu), niezmieniającego w sposób znaczący samego charakteru realizacji usługi, której konstytutywnym elementem jest udostępnienie apartamentu wraz z aneksem kuchennym. W tym miejscu należy również zauważyć, że sama bezobsługowość wynajmu apartamentów nie będzie w istotny sposób wpływać na właściwości świadczonej usługi, ocenianej z punktu widzenia wynajmującego, gdyż równolegle będzie funkcjonował hotel skarżącej, w tym samym zresztą miejscu, w ramach którego udostępnianie pokoi nie będzie się odbywało bez kontaktu z obsługą. Poza tym, co w tym wypadku również nie pozostaje bez znaczenia, dotychczasowy sposób przekazywania oferowanych przez skarżąca apartamentów również nie zakłada ich przekazywania wynajmującym w sposób bezobsługowy. Stąd zmiana w tym zakresie nie będzie miała na tyle istotnego znaczenia, żeby przyjąć zaistnienie w tym wypadku cechy nowości usługi, wystąpienie której jest niezwykle niezbędne z punktu widzenia oceny spełnienie kryterium B 4. Zaprezentowana przez operatora ocena w przedmiotowym zakresie jako taka jest zasadna i brak jest podstaw do jej kwestionowania. Istotne, z punktu widzenia niespełnienia przez projekt skarżącej kryterium B4, przyczyny zostały w sposób jednoznaczny wyartykułowane w ramach ponownej oceny. O ile bowiem stanowiska oceniających, wyrażone w ramach pierwotnej oceny, nie były do końca klarowne, jeżeli chodzi o przyczyny wykluczenia przyjęcia cech nowości planowanej do wdrożenia usługi, to jednak zwracały uwagę na istotne w tym zakresie elementy, a wszelkie niejasności w tym aspekcie zostały wyeliminowane przy ponownej ocenie. Nie można uznać za zasadne stanowiska skarżącej, jakie prezentowała w trakcie procedowania jej wniosku, że oceniający odwołali się do nieistniejących kryteriów, a przy tym bezpodstawnie zawęzili możliwość uzyskania pozytywnej oceny, wprowadzając dodatkowy wymóg dywersyfikacji. Tak samo nie sposób jest przyjąć, że oceniający całkowicie zignorowali możliwość dywersyfikacji oferty przedsiębiorstwa w ramach usług związanych z zakwaterowaniem, a w konsekwencji nie przeprowadzili w tym zakresie niezbędnej analizy wniosku. Odnosząc się do podnoszonych przez skarżąca okoliczności stwierdzić należy, że brak jest podstaw do przypisywania oceniającym odwołania się do nieistniejących kryteriów. Akcentowana i eksponowana przez operatora cecha nowości wyraźnie wynika z opisu analizowanego kryterium B4 i została w nim jednoznacznie ujęta, w ramach jednego z jego punktów. Co zaś się tyczy możliwości dywersyfikacji oferty przedsiębiorstwa w ramach usług związanych z zakwaterowaniem, to również w tym wypadku nie można zgodzić się ze skarżącą, że oceniający wykluczyli taką możliwość. Jak to już zostało wyżej stwierdzone, o ile w przypadku pierwotnej oceny, dokonujący przedmiotowej oceny nie wyrazili dość jasno swojego stanowiska w tym aspekcie, to jednak przy ponownej ocenie przedstawili już w sposób niebudzący wątpliwości swoje stanowisko odnośnie istotnych w sprawie okoliczności, którego nie można zasadnie kwestionować. Skarżąca wnosząc do skargę na negatywną ocenę jej projektu ograniczyła się do dość ogólnikowych w swojej treści zarzutów, nie precyzując jednoznacznie na czym miałaby polegać zarzucana oceniającym dowolność w zakresie oceny przedstawionego przez nią projektu. Podobnie nie sposób podzielić jej twierdzeń odnoście podnoszonego przez nią pominięcia istotnych elementów wniosku czy też argumentacji przytoczonej na poparcie jej stanowiska. Tego rodzaju cech oceny projektu nie sposób jest stwierdzić w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Oceniający projekt skarżącej odnieśli się do konkretnych cech projektu, w świetle analizowanych i istotnych z tego punktu widzenia jego cech, przedstawiając jasne i jednoznaczne argumenty w tym zakresie, z którymi należy się zgodzić. Tak samo brak jest podstaw do przyjęcia, co sugeruje skarżąca, że kryteria naboru przedsięwzięć były nieczytelne, co miało zaburzyć proces samej oceny. Sama skarżąca nie wskazuje bowiem na czym ta nieczytelność miałaby polegać. Poza tym już to że podjęła ona polemikę co do zasadności oceny jej projektu, w kontekście konkretnych kryteriów, a zwłaszcza konstytuujących je cech świadczy o tym, że kryteria te były na tyle czytelne i precyzyjne, że umożliwiały merytoryczne odniesienie się do ich cech. Mając więc na uwadze powyższe Sąd na podstawie 30c ust.3 pkt 2 w zw. z art. 14lzf ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 198). oddalił skargę.