I SA/Rz 415/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku JP – Syndyka Masy Upadłości U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi JP – Syndyka Masy Upadłości U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia [.] kwietnia 2018 r. nr w przedmiocie długu celnego - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy. JP - Syndyk Masy Upadłości U., wnosząc skargę na opisaną decyzję, wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, precyzując w treści skargi, że chodzi o opłaty sądowe. W złożonym oświadczeniu podał, że Spółka od października 2017 r. znajduje się w stanie upadłości, co samo w sobie świadczy o złym stanie finansów masy upadłości. Podstawą ogłoszenia upadłości jest bowiem stan niewypłacalności, a celem postępowania upadłościowego spłata wierzycieli. Z udziałem Spółki, a obecnie Syndyka, toczy się wiele postępowań. Po około 5 miesiącach od ogłoszenia upadłości doręczono mu około 600 decyzji administracyjnych pierwszej instancji, dotyczących należności celno-podatkowych. Z uzyskanych od organów informacji wynika, że przedmiotem ich analizy jest około 1000 zgłoszeń celnych dokonanych przez Spółkę, co determinuje możliwość wydania około 2000 decyzji. Przed WSA w Rzeszowie w listopadzie i grudniu 2017 r. zakończono postępowania w 46 sprawach. Z analiz Syndyka wynika, że łączna wartość przedmiotu sporu w tych sprawach może przekroczyć 8,5 mln zł, a wartość opłat sądowych może wahać się od 100 zł do przeszło 1000 zł. Każda łączy się również z koniecznością uregulowania opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Obowiązek pokrycia wszystkich możliwych opłat może zniweczyć cele postępowania upadłościowego. Według bilansu sporządzonego dla celów postępowania upadłościowego na dzień 29 października 2017 r. strata w działalności Spółki wynosiła 438193,22 zł. Stan rachunku bankowego wynosi obecnie około 3000000 zł, wartość kapitału zakładowego 500000 zł. Upadły nie osiąga dochodu, stan upadłości agencji celnej wyklucza prowadzenie jej przedsiębiorstwa. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 6 czerwca 2018 r. wartość przedmiotu zaskarżenia określono na 6.042 zł; wpis od skargi winien zatem wynieść 242 zł. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", osobie prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Analiza wniosku przez pryzmat przewidywanych kosztów sądowych nie pozwoliła na jego uwzględnienie. Kształtować się one będą na relatywnie niskim poziomie: 242 zł - wpis od skargi, 121 zł - wpis od skargi kasacyjnej, 100 zł - opłata kancelaryjna za odpis wyroku z uzasadnieniem (tylko w przypadku orzeczenia oddalającego skargę, ponieważ po jej uwzględnieniu sporządzane jest z urzędu bez pobierania opłat). Wydatek na ten cel znajduje w całości pokrycie w zadeklarowanych środkach pieniężnych masy upadłości, także przy uwzględnieniu innych spraw toczących się z udziałem upadłej Spółki/Syndyka. Nie można bowiem nie zauważyć, że w stosunku do stanu z października 2017 r. masa upadłości zasilona została znacznymi nowymi środkami, dzięki którym nie została wykluczona ekonomiczna dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania upadłościowego i to pomimo regulowania części opłat sądowych w wielu innych sprawach. Jedynym zaś kryterium oceny wniosku o prawo pomocy jest stan finansowy wnioskodawcy. Syndyk posiada natomiast możliwość zadośćuczynienia w niniejszej sprawie wymaganiu określonemu w art. 199 Ppsa, tj. pokrycia kosztów postępowania związanych z jego udziałem w nim. Spółka/Syndyk rzeczywiście jest uczestnikiem wielu spraw sądowych, ale każdą należy ocenić indywidualnie. W sporej liczbie spraw przyznałem Syndykowi prawo pomocy, ale nie w tych, w których opłaty sądowe oscylowały w granicach najniższych kwot określonych w przepisach. Te w ocenie referendarza Syndyk jest bowiem w stanie pokryć, bez uszczerbku dla postępowania upadłościowego. Nie przedstawiono zaś dowodów na istnienie zobowiązań, które uzasadniałyby odmienną ocenę od wyrażonej wyżej, albo rozdysponowania środków masy upadłości na inne, ważniejszej z prawnego punktu widzenia cele. W świetle stanu środków na rachunku bankowym zbędne było jednak kierowanie do wnioskodawcy wezwania w trybie art. 255 Ppsa (np. o przedstawienie sprawozdania rachunkowego przedłożonego sędziemu komisarzowi, wyciągu z rachunków bankowych, spisu inwentarza i oszacowania masy upadłości oraz planu likwidacyjnego, czy wykazu planowanych wydatków), ponieważ informacje zawarte w formularzu oraz fakty znane referendarzowi z urzędu były wystarczające do oceny wniosku. Podkreślić przy tym należy, że instytucja prawa pomocy nie może być wykorzystywana do ochrony prywatnego majątku, a koszty postępowania sądowego traktować należy na równi z innymi wydatkami ponoszonymi w toku postępowania upadłościowego. Z tej m.in. przyczyny upadły nie korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Wydatek na ten cel można natomiast zaliczyć do kosztów postępowania upadłościowego na mocy art. 230 ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 2344). Jeżeli chodzi o deklarowaną liczbę spraw prowadzonych przez organy administracji skarbowej z udziałem upadłej Spółki/ Syndyka, to nie przekłada się ona wymiernie na aktualne obciążenia fiskalne masy upadłości zwłaszcza, że są to decyzje wydane w pierwszej instancji. Jeżeli zajdzie konieczność wniesienia w tamtych sprawach skarg do sądu administracyjnego, Syndyk rozważy wówczas potrzebę wystąpienia z należycie uzasadnionym wnioskiem o prawo pomocy. Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, odmówiłem uwzględnienia wniosku.