I SA/Rz 416/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013r. w Wydziale I . na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne - postanawia – ustanowić dla skarżącego adwokata. K. M. (dalej: skarżący) w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia, wniósł na urzędowym formularzu wniosek o ustanowienie adwokata. Podał w nim, że utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, a ta nie przynosi dużych zysków, pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką, która jak wyjaśnił nie ma żadnych dochodów (nie pracuje, nie ma prawa do świadczeń z zabezpieczenia społecznego). Jako majątek wnioskodawcy i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, skarżący zadeklarował mieszkanie o pow. 30 m², nieruchomość rolną o pow. 2,4 ha odłogowaną, budynki gospodarcze nadające się do remontu. Na wezwanie o dodatkowe informacje nadesłano oświadczenie o niepobieraniu dopłat dla rolnictwa w związku z posiadanym gruntem rolnym, a także dokumenty (kserokopie) związane z ubieganiem się o dofinansowanie prowadzonej działalności oraz wezwanie do spłaty zadłużenia wobec banku, informację o wystawieniu tytułu egzekucyjnego przez inny bank, wezwanie do zawarcia umowy ubezpieczenia samochodu i uiszczenia opłaty w wysokości 4.800 zł w przypadku braku ubezpieczenia, tytuły wykonawcze na rzecz ZUS, dwa zawiadomienia o wszczęciu egzekucji na podstawie bankowych tytułów egzekucyjnych w stosunku do matki skarżącego. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Przed przystąpieniem nad rozważaniami w sprawie wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - dalej zwanej w skrócie P.p.s.a.,P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, a do takiej kategorii należy zaskarżona decyzja. Powyższe oznacza, że zwolnienie od kosztów sądowych z mocy ustawy rozciąga się na całe postępowanie sądowe wszczęte wniesioną skargą na ww. decyzję i strona skarżąca nie ma obowiązku opłacenia jakichkolwiek kosztów sądowych z tym postępowaniem związanych. Zatem wniosek skarżącego o "całkowite zwolnienie z wszelkich kosztów sądowych" zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku PPF jest bezprzedmiotowy, a rozpoznaniu może podlegać jedynie wniosek o ustanowienie adwokata, tj. o prawo pomocy w zakresie częściowym, o czym stanowi art. 245 § 3 pkt 2 P.p.s.a. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek. W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on na uwzględnienie. Sytuację materialną skarżącego i jego matki obrazują akta administracyjne sprawy z uwagi na jej przedmiot, tj. umorzenie zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne , a także dokumenty przesłane na wezwanie w związku z ubieganiem się o prawo pomocy. Z akt sprawy wynika, że skarżący uzyskuje niskie przychody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej (wg. PIT-36 za 2012 była to kwota 19.717,95 zł, a koszty uzyskania przychodów 21.032,54 zł), posiada zaległości w spłacie zobowiązań wiążących się z prowadzoną działalnością gospodarczą (zaległości w opłacaniu składek ZUS, niespłacane zobowiązania kredytowe). Sytuacja finansowa matki skarżącego jest również bardzo trudna. Dlatego biorąc pod uwagę te wszystkie dane, udzielenie skarżącemu prawa pomocy jest zasadne. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.