I SA/Rz 418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2013 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki Pastwiskowej "A" w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2013 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SA/Rz 418/13 Uzasadnienie Interpretacją indywidualną z dnia (...) kwietnia 2013 r., nr (....), Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko wnioskodawcy – Spółki Pastwiskowej "A", powołanej dla sprawowania zarządu nad Wspólnotą Gruntową w B. – odnośnie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczących podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wydanego aktu zawarte zostało pouczenie, że przysługuje od niego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, po uprzednim wezwaniu organu, w terminie 14 dni, do usunięcia naruszenia prawa. Opisana wyżej interpretacja indywidualna z dnia 23 kwietnia 2013 r. została doręczona skarżącej spółce w dniu 26 kwietnia 2013 r. W dniu 7 maja 2013 r. Spółka Pastwiskowa "A" nadała w urzędzie pocztowym, na adres Ministra Finansów, skargę na przedmiotową interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, kwestionując jej prawidłowość. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak stanowi natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W § 3 powołanego wyżej art. 52 P.p.s.a. ustawodawca sprecyzował, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przepisy art. 14 a - art. 14 p ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) nie przewidują środków zaskarżenia na akt administracyjny, jakim jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, w związku z tym wniesienie skargi do sądu administracyjnego na taką interpretację, wymaga uprzedniego zwrócenia się do wydającego ją organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni. O konieczności zwrócenia się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa skarżąca została w sposób prawidłowy pouczona, jednakże wniosła skargę do sądu bez wyczerpania tego warunku. Z tego względu jej skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.