I SA/Rz 420/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.N. o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wraz z tą spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników wraz z odsetkami za zwłokę za okres od października do grudnia 2010 r. i od stycznia do marca 2012 r. i umorzenia postępowania za okres od kwietnia do grudnia 2012 r. postanawia I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, II. ustanowić dla skarżącego adwokata. Sygn. I SA/Rz 420/16 U Z A S A D N I E N I E W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika adwokata wskazując, że przebywa w warunkach izolacji więziennej, nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku. Żona skarżącego utrzymuje się z pobieranego zasiłku z pomocy społecznej w kwocie łącznie ok. 600 zł. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu wchodzą w zakres prawa pomocy, uregulowanego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Prawo pomocy może być udzielone stronie na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów, a zasadność takiego wniosku rozpatrywana jest z uwzględnieniem wysokości obciążeń finansowych jakie strona musi ponieść w tym konkretnym postępowaniu sądowym i jej możliwości finansowych. Chcąc ubiegać się o pomoc w toku prowadzenia swojej sprawy przed sądem administracyjnym w całkowitym zakresie, czyli jak w niniejszej sprawie, strona musi wykazać, że nie posiada praktycznie żadnych środków na obronę swoich interesów przed sądem. W oparciu o dane zawarte we wniosku i na podstawie akt sprawy, uznać należało, że istnieje podstawa do przyznania skarżącemu prawa pomocy w pełnym zakresie. Potrzeby socjalne skarżącego są zaspokajane z racji jego sytuacji osobistej, ale skarżący nie posiada jakichkolwiek środków na koszty postępowania. Sytuacja materialna żony skarżącego została także wyjaśniona; jako skarżąca w innej sprawie domagała się również przyznania prawa pomocy, ze skutkiem pozytywnym z uwagi na sytuację życiową i materialną (sygn. I SA/Rz 307/16) Zatem okoliczności sprawy uznano jako kwalifikujące skarżącego jako osobę, której w takiej sytuacji przysługuje prawo pomocy w zakresie całkowitym i dlatego na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.