I SA/Rz 420/16

PostanowienieWSA w Rzeszowie2016-12-20

Skład orzekający: Grzegorz Panek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie zażaleniowe dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego powinno zostać umorzone, jeśli w międzyczasie skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w całości?
Ratio decidendi
Postępowanie zażaleniowe dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu sądowego stało się bezprzedmiotowe, ponieważ skarżący został następnie zwolniony od kosztów sądowych w całości. Zgodnie z art. 195 § 3 PPSA, w takiej sytuacji sąd umarza postępowanie zażaleniowe.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe. W trakcie postępowania skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. Następnie skarżący złożył zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, jednocześnie wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Po złożeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w całości i ustanowiono dla niego adwokata.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie zażaleniowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 grudnia 2016 r. zażalenia P. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P.N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej . z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności P. N. jako byłego członka zarządu ""A" sp. z o.o. wraz z ww. spółką za zaległości podatkowe z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników spółki -postanawia- umorzyć postępowanie zażaleniowe. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania P. N. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] orzekającej o solidarnej odpowiedzialności P. N. jako byłego członka zarządu "A" sp. z o.o. wraz z ww. spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników za miesiące: październik 2010 r, listopad 2010 r., grudzień 2010 r., styczeń 2012 r., luty 2012 r., marzec 2012 r., wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi i umarzającej postępowanie w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu ww. spółki wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników za miesiące kwiecień-sierpień 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi: 1. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej odpowiedzialności skarżącego wraz z ww. spółką za zaległości tej spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych, odsetki za zwłokę oraz koszty egzekucyjne za miesiące: październik-grudzień 2010 r., styczeń- marzec 2012 r. i orzekł w tym zakresie o solidarnej odpowiedzialności skarżącego jako byłego członka zarządu ww. spółki wraz ze spółką i drugim byłym członkiem zarządu E. R.-N. za zaległości podatkowe spółki z tytułu pobranego a niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych od zatrudnionych pracowników wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi za wskazane wyżej okresy, 2) utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na opisaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze zawarł wniosek o wyznaczenie obrońcy/pełnomocnika z urzędu. Wezwaniem z dnia 31 maja 2016 r. wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma wezwanie zostało prawidłowo doręczone 7 czerwca 2016 r. na adres Aresztu Śledczego w L. w którym przebywa skarżący. Pismem z dnia 27 czerwca 2016 r., które wpłynęło do Sądu 30 czerwca 2016 r., skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z prośbą o wydłużenie terminu do wykonania wezwania i przesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF w związku z tym, że administracja Aresztu Śledczego odmówiła mu wydrukowania formularza. Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Rz 420/16 referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania z uwagi na niewykonanie zarządzenia w zakreślonym terminie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 12 września 2016 r. 16 września 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęło pismo skarżącego z dnia 13 września 2016 r. skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w którym zaskarżył zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 września 2016 r. wnosząc o jego uchylenie a ponadto w tym samym piśmie wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz wyznaczenia pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu pisma skarżący wyjaśnił przyczynę z powodu której nie wykonał wezwania z dnia 31 maja 2016 r. do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. W związku z powyższym ponownie wezwano skarżącego do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania. Skarżący przesłał wniosek na urzędowym formularzu PPF w wyznaczonym do tego terminie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2014 r. referendarz sądowy postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla skarżącego adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zażaleniowe związane z zarządzeniem z dnia 2 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi należało umorzyć ze względu na jego bezprzedmiotowość, gdyż w dniu 14 listopada 2016 r. referendarz sądowy postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla skarżącego adwokata. Wobec powyższego na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło