I SA/Rz 426/11
PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-08-09
Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym na wniosek skarżącego, gdy istnieje ryzyko utraty płynności finansowej?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji, ponieważ skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny i przekonujący, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Twierdzenia o utracie płynności finansowej były ogólnikowe i niepoparte dokumentami. Ponadto kwota zobowiązania (719 zł) nie jest na tyle wysoka, aby znacząco wpłynąć na sytuację finansową skarżącej.Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za październik 2003 r. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje utratę płynności finansowej i trudne do odwrócenia skutki.Rozstrzygnięcie
Odmówił wnioskowi skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" A. i A. T. Spółka Jawna w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2003 r. - postanawia - odmówić wnioskowi skarżącej "A" A. i A. T. Spółka Jawna w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
I SA/Rz 426/11
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpoznaniu odwołania "A" A. i A. T. Spółka Jawna w S. (zwana dalej: skarżącą) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za październik 2003 r., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pobawienia płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej. Wskazała, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym, a w sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, określone w art. 61 § 2 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uniemożliwiające wstrzymanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub
w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły
w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania).
Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie,
iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę (por. postanowienia NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005 oraz z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004).
W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się także, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04).
W ocenie Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób dostateczny i przekonujący, iż wykonanie zaskarżonej decyzji grozi spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Podała co prawda, że natychmiastowe wykonanie decyzji może spowodować utratę płynności finansowej, jednakże twierdzenia te są zbyt ogólnikowe i nie zostały poparte żadnymi konkretnymi argumentami. Nie pozwalają zatem na ocenę rzeczywistego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na sytuację faktyczną skarżącej. W ocenie Sądu, wysokość zobowiązania określona w zaskarżonej decyzji tj. 719 zł nie stanowi kwoty, której uiszczenie w znaczący sposób mogłoby wpłynąć na pogorszenie sytuacji finansowej strony skarżącej.
Niezależnie od powyższego, zwrócić należy również uwagę na fakt, że decyzja o wstrzymanie wykonania której skarżąca wnosi, opiewa na określoną kwotę pieniężną, której zwrot będzie możliwy w sytuacji uwzględnienia jej skargi w postępowaniu sądowym.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło