I SA/Rz 43/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s. NSA Maria Serafin -Kosowska po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 13 grudnia 2013 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga A. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r. W dniu [...] stycznia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nadesłało: decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności, objętej przedmiotem skargi decyzji, datowany na dzień 9 grudnia 2013 r. wniosek A. S.A., wszczynający postępowanie w tym zakresie oraz informację o tym, że decyzja odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji została wysłana do stron w dniu 27 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)- dalej ppsa: "w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu". Jednocześnie zgodnie z art. 128 § 1 pkt 4 ppsa: "sąd postanowi podjąć zawieszone postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie,(...)". Mając na uwadze, że wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wyprzedzał wniesienie skargi, a decyzja wydana w przedmiocie tego wniosku nie uprawomocniła się, należało przyjąć, że zachodziła konkurencyjność postępowania sądowoadministracyjnego z nadzwyczajnym postępowaniem administracyjnym, uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.