I SA/Rz 43/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K., na czynność z zakresu administracji publicznej – wszczęcie przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych względem skarżącego postępowania wyjaśniającego i wezwanie go celem złożenia wyjaśnień - postanawia – odrzucić skargę. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na podstawie art. 61 § 1 i § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, ze zm., zwanej dalej K.p.a.) wszczął wobec skarżącego postępowanie wyjaśniające, w sprawie zgłoszenia go do ubezpieczeń społecznych z tytułu zatrudnienia, na podstawie umowy o pracę. Skarżący został poinformowany o wszczęciu postępowania, pismem z dnia 8 listopada 2017 r. Jednocześnie organ wystosował do skarżącego wezwanie do złożenia wyjaśnień w sprawie. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania i wezwanie do złożenia wyjaśnień zostało doręczone skarżącemu 23 listopada 2017 r. Skarżący w dniu 15 grudnia 2017 r. wniósł skargę do Sądu na czynność z zakresu administracji publicznej, podjętą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w postaci wszczęcia postępowania, w sprawie zgłoszenia go do ubezpieczeń społecznych, z tytułu zawartej umowy o pracę oraz wymiaru składek, połączoną z wezwaniem do złożenia wyjaśnień, domagając się uchylenia zaskarżonej czynności. Zaskarżonej czynności skarżący zarzucił niezgodność z art. 12 w zw. z art. 7 K.p.a., art. 10 § 1 K.p.a. i art. 54 § 1, art. 50 § 1 i § 2, art. 77 § 1 i § 4, art. 86, art. 92 K.p.a. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że obie kwestionowane czynności, tj. wszczęcie postępowania i wezwanie do złożenia wyjaśnień, są niezgodne z prawem i to zarówno formalnym, jak i materialnym. W dalszej części uzasadnienia zwrócono uwagę na uchybienia wezwania do złożenia wyjaśnień, podkreślono również zbędność podejmowanych czynności, wobec kontroli przeprowadzonej u pracodawcy skarżącego. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, podkreślając niedopuszczalność skargi w niniejszym przypadku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 (decyzje i postanowienia) akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przytoczony wyżej przepis art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. statuuje generalną zasadę zaskarżalności do sądu administracyjnego innych niż decyzje i postanowienia czynności i aktów z zakresu administracji publicznej, odnoszących się do uprawnień i obowiązków stron, wynikających z przepisów prawa. Katalog tych czynności został jednak ograniczony, między innymi poprzez wyłączenie z niego aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego, uregulowanego w K.p.a. Ustawodawca w ten sposób wyłączył kognicję sądów administracyjnych w sprawach dotyczących czynności podjętych w postępowaniach administracyjnych kończących się wydaniem decyzji lub stosownego postanowienia. Skarżący w niniejszej sprawie wniósł skargę w istocie na dwie czynności, wszczęcie postępowania w sprawie zgłoszenia go do ubezpieczeń społecznych i wezwania go do złożenia wyjaśnień. Przedmiotowe czynności zostały podjęte w postepowaniu dotyczącym materii uregulowanej w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. ( Dz. U. z 2017 r. poz. 1778 ze zm.), w myśl której, zgodnie z jej art. 123, w sprawach nią uregulowanych stosuje się K.p.a. Tak wiec zaskarżone czynności zostały podjęte w ramach postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie K.p.a., w związku z czym nie podlegają one kognicji sądów administracyjnych, z mocy art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarga wniesiona w niniejszej sprawie, która dotyczy czynności niezaskarżalnych, nie podlega kognicji Sądu, w związku z tym, na podstawie powołanego wyżej przepisu podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. W niniejszej sprawie odstąpiono od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu, na podstawie art. 222 P.p.s.a., zgodnie z którym nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.