I SA/Rz 431/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku radcy prawnego – A. B. – pełnomocnika z urzędu skarżących B. i W. D. - o przyznanie jej wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej, która nie została opłacona, w sprawie ze skargi B. i W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2011 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. - postanawia – przyznać radcy prawnemu A. B. kwotę 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) zł, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) zł, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona. Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2011 r. Sąd odrzucił skargę B. i W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2011 r., nr (...). Postanowieniem z dnia 11 października 2011 r., sygn. I SA/Rz 431/11, przyznano skarżącym prawo pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie dla nich radcy prawnego. Radca prawny A. B. - ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżących – przedłożyła w dniu 22 grudnia 2011 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie, wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu udzielonej z urzędu pomocy prawnej, której koszty nie zostały opłacone. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przypadku radców prawnych, kwestia przyznawania wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu została uregulowana przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm., zwanego dalej : rozporządzeniem). W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23 %). Mając na uwadze powyższe okoliczności przyznano radcy prawnemu A. B. kwotę 180 zł, stanowiącą 75 % stawki minimalnej (zgodnie z § 14 ust. 2, pkt 1 lit. c stawka ta w niniejszej sprawie wynosi 240 zł), jako że nie reprezentowała ona skarżących w I instancji, podwyższoną o kwotę podatku od towarów i usług, wynoszącą 41,40 zł.