I SA/Rz 433/11

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-10-11

Skład orzekający: Jacek Boratyn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawcy mogą zostać zwolnieni od kosztów sądowych i ustanowiony im radca prawny na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ze względu na ich sytuację majątkową?
Ratio decidendi
Sąd stwierdził, że wnioskodawcy wykazali swoją trudną sytuację majątkową i osobistą, co uzasadnia przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący B. i W. D. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie dotyczącej podatku od nieruchomości za 2009 rok, skarżąc decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dwoma synami, mają niskie dochody, w tym rentę i bezrobocie, oraz trudności finansowe potwierdzone dokumentami, takimi jak wezwania do zapłaty i wypowiedzenie kredytu.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżących od kosztów sądowych w całości oraz ustanowiono dla nich radcę prawnego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosków B. i W. D. o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2011 r. nr (...), w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. - postanawia – 1. zwolnić skarżących od kosztów sądowych całości, 2. ustanowić dla skarżących radcę prawnego. Skarżący B. i W. D. zwrócili się o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie radcy w prawnego, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2011 r. Ze złożonych przez nich oświadczeń wynika, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe wraz z dwoma synami, z których jeden skończył liceum plastyczne, drugi natomiast jest uczniem liceum hotelarskiego. Skarżący pobiera rentę w wysokości 920 zł miesięcznie, jego żona zaś jest osoba bezrobotną bez prawa do zasiłku. Oprócz tego jeden z synów skarżących prowadzi pijalnię piwa, która to działalność nie przynosi spodziewanych zysków. Odnośnie stanu majątkowego skarżący zadeklarowali: mieszkanie o pow. 71 m 2, samochód marki Toyota (siedmioletni) o wartości 12-14 tys. zł oraz domek letniskowy w H., w którym aktualnie nie prowadzą działalności hotelarskiej. W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym skarżący poinformowali ponadto, że nie płacą rachunków za media, za wyjątkiem energii elektrycznej, co jest związane z dotykającymi ich problemami finansowymi. Na potwierdzenie swojej złej kondycji finansowej przedłożyli wezwania do zapłaty, wystawione przez dostawcę energii oraz pisemne wypowiedzenie kredytu przez bank. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – o co wnoszą wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna w tym celu złożyć wiarygodne oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej. Mając na uwadze brzmienie przytoczonych wyżej regulacji P.p.s.a. oraz treść oświadczeń skarżących, jak również przedłożonych przez nich dokumentów należy stwierdzić, że ich sytuacja majątkowa uzasadnia stwierdzenie, że nie są oni w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełniają tym samym ustawowe przesłanki przyznania im prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie dla nich profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło