I SA/Rz 434/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2012 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) marca 2012 r., nr (...), w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r., w związku z wnioskiem skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych - postanawia - oddalić wniosek. J. S., występując o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia (...) marca 2012 r., złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, z którego wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, utrzymując się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 597,90 zł brutto miesięcznie. Mąż skarżącej jest również osobą bezrobotną, jednakże bez prawa do zasiłku. Skarżąca zadeklarowała również, że jedyny jej majątek stanowi mieszkanie, o pow. 45 m 2 oraz nieruchomość rolna o pow. 0,3 ha. Jeżeli chodzi o ponoszone wydatki, to w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca podała, że jej wydatki na utrzymanie domu wynoszą 500 zł (wydatki na media), natomiast wydatki na leczenie 90 zł. Wydatki na zakup żywności, w dodatkowym oświadczeniu, złożonym na wezwanie rozpoznającego wniosek referendarza sądowego, zostały określone na kwotę 500 zł miesięcznie. W dodatkowym oświadczeniu o stanie majątkowym skarżąca nadmieniła także, że posiada samochód osobowy marki Audi A 4, rok prod. 1998, z którego jednakże nie korzysta, z uwagi na brak środków na zakup paliwa. Stwierdziła ponadto, że nie korzysta z pomocy społecznej. Wraz z dodatkowym oświadczeniem skarżąca przedłożyła: kserokopię zeznania podatkowego, zgodnie z którym małżonkowie w 2011 r. osiągnęli przychód w wysokości 16 474,59 zł, kserokopie rachunków za energię elektryczną, których wysokość kształtowała się w przedziale od 208,62 zł do 409,01 zł za 2 miesiące, kserokopie dowodów uiszczania opłat na rzecz przedsiębiorstwa gospodarki komunalnej, opiewających na kwotę 66,61 zł, faktura za wodę i kanalizację, za okres 2 miesięcy na kwotę 155,81 zł, kserokopię dowodu uiszczenia opłaty za telewizję cyfrową, w kwocie 39,90 zł, a także kopię decyzji ustalającej zobowiązanie pieniężne na rok 2012, w wysokości 244 zł. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego skarżąca dodała, że większość opłat za mieszkanie i media pokrywanych jest z pożyczek od dzieci i dalszej rodziny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar wykazania przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie wnioskującej o jego przyznanie, która winna to uczynić przede wszystkim poprzez złożenie pełnego i wiarygodnego oświadczenia, z którego w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości wynikałby obraz jej sytuacji rodzinnej i ekonomicznej. W przypadku skarżącej brak jest podstaw do przyjęcia, że wykazała ona, że spełnia przesłanki przyznania jej prawa pomocy, ponieważ z jej oświadczenia zawierają nieścisłości, które rodzą uzasadnione wątpliwości co wiarygodności przedmiotowych oświadczeń. Wiąże się to przede wszystkim z faktem, że wysokość deklarowanych przez skarżącą wydatków znacznie przekracza wysokość deklarowanych przez nią dochodów. I tak wydatki na utrzymanie mieszkania, zakup żywności i leków zostały oszacowane przez nią na kwotę 1090 zł (500 zł utrzymanie mieszkania, 500 zł zakup żywności i 90 zł wydatki na leczenie), podczas gdy dochody jedynie na 597,90 zł i to brutto miesięcznie. Skarżąca w złożonych oświadczeniach nie wskazała źródła finansowania tej różnicy, jedynie w sprzeciwie powołała się na bliżej nieokreślone pożyczki od rodziny. Trudno jednak przyjąć za wystarczające takie tłumaczenia, gdyż nie wyjaśniają one wątpliwości co do rzeczywistej wysokości dochodów skarżącej, zwłaszcza że przy tak niskich deklarowanych dochodach nie jest możliwy zwrot przez nią uzyskiwanych pożyczek. Wątpliwy jest więc ten sposób finansowania przez skarżącą jej bieżących wydatków. Wątpliwości budzi również fakt, że skarżąca uzyskując, zgodnie z deklaracją, dochody w wysokości 597,90 zł brutto, nie korzysta z pomocy społecznej, do których uprawniałaby ją i jej męża sytuacja opisana we wniosku. Mając więc na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, o oddaleniu wniosku.