I SA/Rz 444/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia oddalić wniosek I SA/Rz 444/08 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] października 2007 r. nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2001 r. w kwocie 522.418,00 zł. Na powyższą decyzję M.P. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "A" reprezentowany przez pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W piśmie procesowym z dnia 21 kwietnia 2008 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, iż zapłata "ogromnej" kwoty 522.418,00 zł, oznacza konieczność wycofania środków potrzebnych na spłatę zobowiązania, pozyskanie całej nadwyżki należności nad zobowiązaniami, zaangażowanie wszystkich środków na rachunku bankowym oraz wyprzedaż posiadanego majątku ze stratą sięgającą nawet 30 % i wycofanie środków zaangażowanych w przygotowanie nowego przedsięwzięcia gospodarczego ze stratą sięgającą nawet 50 % wartości tych środków. Powyższe działania, zdaniem wnioskodawcy, spowodują szkody bezpośrednie, a także będą źródłem kolejnych strat i szkód w przyszłości. Spowodują nieodwracalne lub trudne do odwrócenia skutki, polegające na ograniczeniu zakresu lub zahamowaniu rozwoju prowadzonej działalności, utracie kontrahentów i pozycji na rynku oraz podważeniu zaufania do podatnika jako przedsiębiorcy. Za wstrzymaniem wykonania decyzji, zdaniem wnioskodawcy, przemawia również okoliczność, iż takie rozstrzygnięcie zapadło przed organem I instancji oraz że posiada on majątek, który stanowi gwarancję pełnego wykonania zobowiązania, a ponadto uważa zaskarżoną decyzję za oczywiście bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, a uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w postanowieniach z 7 kwietnia 2005 r. II OZ 201/2005 (zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica") oraz z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. FZ 65/04 (niepubl.) Przechodząc do oceny niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji, nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu, wnioskodawca w niniejszej sprawie nie wykazał ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zapłata kwoty zobowiązania spowoduje konieczność zgromadzenia środków finansowych, poprzez pozyskanie nadwyżki należności nad zobowiązaniami oraz zaangażowanie środków na rachunku bankowym, a także wycofanie środków przeznaczonych na przygotowanie nowego przedsięwzięcia i wyprzedaż posiadanego majątku, jednakże w ocenie Sądu, nie jest to równoznaczne z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji w znaczeniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z informacji podanych przez wnioskodawcę oraz zgromadzonych w postępowaniu przed organem podatkowym, dysponuje on znacznym majątkiem, w postaci m.in. udziałów i wkładów w kilku podmiotach gospodarczych, udzielonych pożyczek, nieruchomości i ruchomości oraz osiąga dochody z prowadzonej działalności gospodarczej, a zatem zapłata kwoty zobowiązania w istocie nie zagraża prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i nie naraża go na znaczną szkodę. W ocenie Sądu, nie zachodzi również niebezpieczeństwo spowodowania, poprzez wykonanie decyzji, trudnych do odwrócenia skutków, gdyż przedmiotem postępowania są należności pieniężne, które w razie uwzględnienia skargi podlegać będą zwrotowi w trybie przewidzianym prawem. Podnoszona przez wnioskodawcę okoliczność, iż organ I instancji wstrzymał wykonanie swojej decyzji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy, nie ma znaczenia dla oceny niniejszego wniosku przez Sąd, który samodzielnie stwierdza, czy w danej sprawie występują przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Podobnie, nie może być brane pod uwagę, przy rozstrzyganiu przez Sąd o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonalności decyzji, przekonanie wnioskodawcy o jej bezzasadności. Okoliczność ta nie należy bowiem do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących wiążący Sąd zamknięty katalog przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.