I SA/Rz 444/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, z dnia [...] grudnia 2014r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy w związku z wnioskiem skarżącego o zmianę postanowienia z dnia 1 lipca 2015 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi - postanawia - odmówić zmiany postanowienia z dnia 1 lipca 2015 r., o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. I SA/Rz 444/15 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 28 maja 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S. L. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] grudnia 2014r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] listopada 2014r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy. Powodem wydania tego postanowienia było wniesienie ww. skargi z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej: P.p.s.a. W piśmie procesowym z dnia 26 czerwca 2015r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podnosząc, że uchybił terminowi z powodu siły wyższej, gdyż wyjechał do Włoch z powodów rodzinnych. Po rozpatrzeniu ww. wniosku tut. Sąd, postanowieniem z dnia 1 lipca 2015 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał, że podana przez Skarżącego okoliczność wyjazdu za granicę nie świadczy o braku winy strony w złożeniu skargi po terminie. W reakcji na powyższe postanowienie Skarżący złożył kolejny wniosek w dniu 4 lipca 2015 r., uzupełniony pismem procesowym z dnia 14 lipca 2015 r., w którym poinformował, odnośnie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, że przyczyna siły wyższej była spowodowana niespodziewanym pogorszeniem się stanu zdrowia jego brata, który znajdował się w stanie zagrożenia życia, dlatego też Skarżący musiał niezwłocznie udać się do Włoch. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd zakwalifikował wniosek skarżącego z 4 lipca 2015 r., uzupełniony pismem procesowym z 14 lipca 2015 r. jako żądanie zmiany postanowienia z dnia 1 lipca 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Możliwość zmiany takiego postanowienia wynika z treści art. 165 P.p.s.a., który stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Skarżący w swoich pismach nie wyrażał woli zaskarżenia postanowienia z dnia 1 lipca 2015 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego mimo wezwania, jakie skierował tut. Sąd do niego w dniu 9 lipca 2015 r. W piśmie tym zwrócono się do Skarżącego o sprecyzowanie, czy pismo z dnia 4 lipca 2015 r. jest zażaleniem a jeśli tak, o wskazanie zaskarżonego postanowienia, sformułowanie wniosku o jego zmianę lub uchylenie oraz o przedstawienie zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W odpowiedzi Skarżący w piśmie z dnia 14 lipca 2015 r. nie zawarł wyżej wskazanych elementów przewidzianych dla zażalenia. W zamian uzupełnił, w stosunku do treści pisma z dnia 4 lipca 2015 r. opis tego, na czym miała polegać siła wyższa wskazując, że była ona spowodowana niespodziewanym pogorszeniem się stanu zdrowia brata i związaną z tym koniecznością niezwłocznego wyjazdu do Włoch. Zatem Skarżący w piśmie tym przedstawił nowe jego zdaniem okoliczności sprawy, które powinny były wpłynąć na sposób rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie przywołanego wyżej art. 165 P.p.s.a. zmiana postanowienia niekończącego postępowania w sprawie (a więc również postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu) może nastąpić w razie zmiany okoliczności sprawy. Przez zmianę okoliczności sprawy należy rozumieć zarówno wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia o odmiennej treści niż uprzednio wydane. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu nie zachodzą podstawy do wydania postanowienia zmieniającego. Skarżący, w swoich pismach z dnia 26 czerwca, 4 lipca i 14 lipca 2015 r. powoływał niezmiennie, jako przyczynę uchybienia terminu, siłę wyższą, spowodowaną koniecznością wyjazdu do Włoch. Jedynie w piśmie z 14 lipca 2015r. skarżący uzupełnił opis okoliczności wskazując, że wyjazd do Włoch był spowodowany nagłym pogorszeniem się stanu zdrowia brata. Skarżący nie uprawdopodobnił jednak, że wyjazd do Włoch był spowodowany przyczyną nagłą w postaci niespodziewanej choroby brata. Poza gołosłownym stwierdzeniem Skarżący nie przedstawił Sądowi jakiegokolwiek dokumentu, który mógłby uprawdopodobnić twierdzenie Strony dotyczące przyczyny jego wyjazdu. Nieznana jest również faktyczna data wyjazdu do Włoch, zaś brak tej informacji uniemożliwia ocenę, jaki wpływ miał wyjazd do Włoch na niemożność wniesienia skargi w terminie. Jak stanowi zaś art. 87 § 2 P.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W tej sytuacji aktualna staje się ocena wyrażona przez tut. Sąd w postanowieniu z dnia 1 lipca 2015 r., że podana okoliczność nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Sam bowiem fakt wyjazdu za granicę nie stanowi wystarczającej podstawy do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2013r., II OZ 62/13, LEX nr 1323686). Skarżący nie uprawdopodobnił zaś, że wyjazd w rzeczywistości był spowodowany przyczyną nagłą, nieprzewidzianą, stanowiącą niemożliwą do przezwyciężenia przeszkodę w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 165 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a.