I SA/Rz 445/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 5 września 2019 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. F., na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2019 r., nr (...), w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania - postanawia – 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną przez niego tytułem wpisu od skargi. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, postanowieniem z dnia (...) maja 2019 r., odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2019 r. W treści przedmiotowego rozstrzygnięcia zawarto pouczenie o tym, iż jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji, wobec czego przysługuje od niego jedynie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowienie z 16 maja 2019 r. zostało doręczone skarżącemu, do rąk jego pełnomocnika – radcy prawnego P. Ł., w dniu 30 maja 2019 r. W dniu 6 czerwca 2019 r. skarżący, działając poprzez swojego pełnomocnika, w osobie radcy prawnego, nadał na adres Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa środek odwoławczy zatytułowany: "zażalenie na postanowienie z dnia (...) maja 2019 r....". W oparciu o przytoczone w nim zarzuty wniósł o uchylenie przedmiotowego postanowienia i rozpoznanie zażalenia przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, stojąc na stanowisku, że od jego postanowienia z (...) maja 2019 r. nie przysługuje żaden środek odwoławczy, potraktował zażalenie skarżącego jako skargę i przekazał je do Sądu, wraz z odpowiedzią na skargę. Przewodniczący Wydziału I, zarządzeniem z 9 lipca 2019 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych (przedłożenie pełnomocnictwa dla radcy prawnego oraz podanie numeru PESEL) oraz fiskalnych skargi (wpisu od skargi). Uzupełniając przedmiotowe braki zawodowy pełnomocnik skarżącego (radca prawny) wystosował pismo jednocześnie do Sądu, w którego treści podkreślił, że postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podlega zaskarżeniu w trybie zażaleniowym, wobec czego organ ten winien ustosunkować się do złożonego zażalenia, czego dotychczas bezzasadnie nie uczynił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, w osobie radcy prawnego i pouczony o ostatecznym charakterze postanowienia z dnia (...) maja 2019 r., w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniósł zażalenie na to rozstrzygnięcie do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Organ ten jednak, stając na stanowisku, iż żaden środek odwoławczy od opisanego wyżej postanowienia nie przysługuje, potraktował go jako skargę i wraz z odpowiedzią na nią przesłał do Sądu. Przewodniczący Wydziału I, pomimo wątpliwości co do charakteru środka prawnego, przekazanego przez organ, mając na względzie respektowanie prawa skarżącego do sądu, potraktował go jako skargę i wezwał do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych. Ustosunkowując się do przedmiotowego wezwania pełnomocnik skarżącego, uzupełniając braki, stwierdził jednoznacznie w przesłanym do Sądu piśmie procesowym, że kwestionuje postanowienie z (...) maja 2019 r. w postępowaniu zażaleniowym, domagając się tym samym rozpatrzenia wniesionego przez niego środka przez organ. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że o ile w oparciu o samą treść "zażalenia" można było mieć pewne wątpliwości, co do jego rzeczywistego charakteru, zwłaszcza, że zostało ono wniesione w terminie otwartym do wniesienia skargi i w sposób właściwy do jej wniesienia (za pośrednictwem organu), to żądanie zawarte w piśmie procesowym z 6 sierpnia 2019 r. rozwiewa te wątpliwości. W jego treści bowiem zawodowy pełnomocnik skarżącego w sposób jednoznaczny i kategoryczny wyjaśnił, iż zamierza kwestionować zapadłe rozstrzygnięcie w postępowaniu zażaleniowym, jako że jego zdaniem skarżącemu, wbrew stanowisku organu, środek tego rodzaju przysługuje. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że wnosząc "zażalenie" skarżący w rzeczywistości miał na celu wniesienie skargi. Tym samym zainicjowane postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu. W związku z tym Sąd umorzył postępowanie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Na podstawie art. 225 P.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu kwotę 100 zł, uiszczoną przez niego tytułem wpisu od skargi, jako że jej uiszczenie było w tym wypadku nienależne.