I SA/Rz 447/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego - postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi M. B. jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty podatku akcyzowego w wysokości 123zł. W skardze M. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że wykonanie tej decyzji pozostawiłoby Skarżącego oraz jego rodzinę w skrajnie trudnej sytuacji finansowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016r., poz. 718), dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową, która ma na celu zabezpieczenie skarżącego przed wyjątkowo dolegliwymi skutkami, jakie mogą nastąpić w wyniku wykonania decyzji organu, będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod tymi pojęciami należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., które umożliwiałyby uwzględnienie wniosku Skarżącego. Jak wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest dopuszczalne, gdy zachodzi prawdopodobieństwo powstania szkody o charakterze dolegliwym, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. przymiotnika "znaczna". Również w przypadku niebezpieczeństwa wywołania przez wykonanie decyzji określonych skutków, muszą być to konsekwencje szczególnego rodzaju - albowiem trudne do odwrócenia. W ocenie Sądu Skarżący nie przedstawił we wniosku tego rodzaju okoliczności. Strona we wniosku powołała się na skrajnie trudną sytuację finansową, nie precyzując jednakże, na czym ona polega. Do wniosku Strona nie dołączyła żadnej dokumentacji, która uprawdopodobniałaby, że wykonanie zaskarżonej decyzji wywoła konsekwencje w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając natomiast treść wniosku Skarżącego o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że zadeklarował on, iż wspólnie z małżonką dysponuje dochodami w wysokości 5.320zł miesięcznie. Powyższe nie wskazuje, aby Skarżący mógł się znaleźć w skrajnie trudnej sytuacji finansowej, na co wskazywał we wniosku. Uwzględniając wysokość zadeklarowanych wydatków w kwocie 5.000zł należy wskazać, że Skarżący dysponuje pewną rezerwą finansową, którą może przeznaczyć na spłatę należności publicznoprawnych. Należy również uwzględnić, że określona w zaskarżonej decyzji wysokość długu celnego w kwocie 123zł nie jest znaczna. Sąd wziął pod uwagę, że Skarżący zaskarżył również decyzję określającą wysokość długu celnego w kwocie 15zł oraz decyzję określającą wysokość podatku od towarów i usług w kwocie 108zł. Jednakże nawet po zsumowaniu ww. zobowiązań kwota ciążących na Stronie należności publicznoprawnych nadal nie jest znaczna, gdyż wynosi 246zł. Mając na względzie wysokość deklarowanych dochodów i wydatków w przedziale miesięcznym oraz wysokość zobowiązań publicznoprawnych Sąd stwierdził, że w sprawie nie zaszły przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.