I SA/Rz 453/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska NSA Jacek Surmacz /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi P.K. na informację zawartą w piśmie Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu: "Elektroniczna platforma wymiany danych B2B usprawniająca procesy biznesowe" z budżetu Unii Europejskiej - postanawia – stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie I SA/Rz 453/10 UZASADNIENIE Przedmiotem skargi jest negatywna ocena wniosku złożonego przez P. K. w dniu 20 października 2009r. o dofinansowanie realizacji projektu: "Elektroniczna platforma wymiany danych B2B usprawniająca procesy biznesowe" - w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013; Oś priorytetowa 8. Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki; działanie 8.2. wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B. Skarżący, pismem z dnia 12 lipca 2010r., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na, jak to określił, decyzję Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z dnia [...] czerwca 2010r. odmawiającą przyznania dofinansowania na wyżej opisany projekt. Z dołączonej dokumentacji do skargi wynika, że Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego w Rzeszowie, pismem z dnia [...] czerwca 2010r. nr [...], poinformowała skarżącego, że w związku z protestem przez niego złożonym dotyczącym oceny merytorycznej wniosku - zgodnie z decyzją Instytucji Zarządzającej nie zostało przyznane dofinansowanie na realizację projektu. W piśmie tym zawarto między innymi informację, że zgodnie z § 10 ust. 5/ §18 ust. 1 lit. a Procedury odwoławczej w ramach PO IG, stanowiącej załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013, dostępnego na stronie internetowej www.mrr.gov.pl, wyniki ponownie przeprowadzonej oceny w efekcie pozytywnie rozpatrzonego protestu są wiążące i nie przysługuje dodatkowy środek odwoławczy w ramach systemu instytucjonalnego PO IG. Natomiast, stosownie do art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. Nr 227, poz. 1658 ze zm.) przysługuje prawo wniesienia skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 14 dni od otrzymania pisma. W części końcowej uzasadnienia skargi skarżący podniósł, że skargę wnosi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, gdyż zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast, jak wynika z art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. Właściwość miejscowa sądu administracyjnego wynika również z § 26 ust. 2 Procedury odwoławczej w ramach PO IG, który to przepis bezpośrednio odwołuje się do § 13 p.p.s.a. w związku z tym, że skargą została zaskarżona decyzja Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. z siedzibą w Rzeszowie właściwym do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. W odpowiedzi na skargę (pismo z dnia 25 lipca 2010r.) Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego z siedzibą w Rzeszowie (dalej powoływana jako: RARR) wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka pełni funkcję tak zwanej Regionalnej Instytucji Finansującej. Nie jest organem nawet quasi - administracyjnym. W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Wspomniana ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę oraz tryb współpracy między nimi (art. 1 ustawy). Za prawidłową realizację programu odpowiada w przypadku programu operacyjnego - instytucja zarządzająca, którą jest odpowiednio minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego lub zarząd województwa (art. 25 pkt 1). Instytucja zarządzająca może, w drodze porozumienia, powierzyć instytucji pośredniczącej część zadań związanych z realizacją programu operacyjnego (art. 27 ust. 1 ustawy). W Szczegółowym opisie priorytetów Programu operacyjnego innowacyjna gospodarka 2007-2013 (wersja 8) z dnia 12 czerwca 2009r. informacje na temat priorytetów i działań POIG w ramach Działania 8.2 wskazano że rolę Instytucji Zarządzającej pełni Minister Rozwoju Regionalnego, Instytucji Pośredniczącej - Minister właściwy do spraw informatyzacji - Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, Departament Społeczeństwa Informacyjnego, Instytucji Wdrażającej/ Pośredniczącej, Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości. W art. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz.U. z 2007r., Nr 42, poz. 275; dalej powoływana jako: ustawa o PARP) określono status Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości - jako państwowej osoby prawnej, której siedzibą jest miasto stołeczne Warszawa. Agencja może tworzyć oddziały w kraju. Agencja realizując zadania z zakresu administracji rządowej uczestniczy w realizacji programów operacyjnych, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004r. o Narodowym Planie Rozwoju oraz w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - jako instytucja wdrażająca (instytucja pośrednicząca II stopnia) albo pośrednicząca, udzielająca pomocy finansowej beneficjentom określonym w art. 6d ust. 1 ustawy (art. 4 ust. 1a pkt 1), który z kolei przewiduje możliwość zlecenia przez Agencję Regionalnej Instytucji Finansującej realizację niektórych zadań związanych z udzielaniem pomocy finansowej, w szczególności: promocję, udzielanie informacji, przyjmowanie wniosków oraz nadzorowanie sposobu wykorzystania pomocy. Z umowy ramowej na pełnienie roli Regionalnej Instytucji Finansującej na terenie województwa podkarpackiego zawartej pomiędzy Polską Agencją Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: Agencja), a Rzeszowską Agencją Rozwoju Regionalnego S.A. (RARR) wynika, że RARR zobowiązuje się realizować zadania zlecone przez Agencję na podstawie umów, o których mowa w § 2 ust. 1 umowy (poszczególne zadania będą realizowane przez RARR tylko pod warunkiem ich zlecenia przez Agencję), w zakresie w nim określonym, dotyczącym obsługi niektórych Działań w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, w tym Działania 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B". Zakres zadań Regionalnej Instytucji Finansującej wskazuje na charakter pomocniczy w stosunku do Instytucji Wdrażającej - Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Natomiast RARR nie jest organem administracji publicznej. Ze strony internetowej Rzeszowskiej Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. wynika, że zawiązana została aktem notarialnym 31 maja 1993 r. w formie spółki akcyjnej. Jej celem jest prowadzenie działalności służącej wszechstronnemu rozwojowi regionu Podkarpacia poprzez skoncentrowanie i mobilizację potencjału środowisk lokalnych oraz działalność doradczą i usługową w procesach restrukturyzacji, otwierania i wspomagania przedsięwzięć gospodarczych, promocji regionu oraz pozyskiwania zagranicznych środków pomocowych. Rzeszowska Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. jest regionalnym partnerem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości. Organem administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona jest Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, której siedzibą jest Warszawa, co uzasadnia treść sentencji niniejszego postanowienia. Końcowo Sąd wskazuje, że powyższe stanowisko zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 8 lipca 2010r. sygn. akt II GZ 138/10). Podstawę prawną niniejszego postanowienia stanowi art. 13 § 2 p.p.s.a.