I SA/Rz 457/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku syndyka masy upadłości "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L., w upadłości likwidacyjnej, o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawach ze skarg na decyzje: Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2011 r., nr: (...),(...),(...),(...),(...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2005 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Syndyk masy upadłości "A" Sp. z o.o. z siedzibą w L., w upadłości likwidacyjnej – zwanej dalej: spółką, wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawach ze skarg na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2011 r. W złożonym oświadczeniu o stanie majątkowym podał, że Sąd Rejonowy w R., postanowieniem z dnia 11 stycznia 2012 r. , sygn. [...], ogłosił upadłość likwidacyjną spółki, dodał jednakże, że za zgodą sędziego komisarza, na bazie majątku upadłej spółki prowadzona jest działalność gospodarcza, pozwalająca na wykorzystanie zgromadzonych komponentów do produkcji. Z przedmiotowego oświadczenia wynika także, że wysokość kapitału zakładowego upadłej spółki wynosi 732 630,28 zł, natomiast wartość wchodzących w skład masy upadłości środków trwałych, wg. bilansu na dzień ogłoszenia upadłości, 4 463 955,98 zł. Syndyk podał także, że stan konta upadłej spółki wynosił na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy 220 190,95 zł, zaś suma zgłoszonych w postępowania upadłościowym wierzytelności około 10 000 000 zł. Do oświadczenia o stanie majątkowym dołączone zostały kopie postanowień, tj. postanowienia w przedmiocie ogłoszenia upadłości oraz postanowienia sędziego komisarza, dotyczącego zezwolenia syndykowi na dalsze prowadzenia działalności gospodarczej, do dnia 8 listopada 2012 r. Wpis od skargi kasacyjnej w przedmiotowych sprawach wynosi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 sierpnia 2012 r. 2 772 zł. Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1270, zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z powołanego przepisu wynika więc, że rozpatrując wniosek osoby prawnej najpierw należy zbadać czy faktycznie nie dysponuje ona środkami na pokrycie kosztów związanych z zawisłą przed sądem sprawą, gdyż tylko w takiej sytuacji sąd, czy też rozpoznający wniosek referendarz sądowy może, w ramach przyznanego mu uznania, ewentualnie zadecydować o zastosowaniu instytucji prawa pomocy. W niniejszym przypadku z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wystąpił syndyk masy upadłości spółki z ograniczona odpowiedzialnością, który zgodnie z art. 144 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361, ze zm.) prowadzi postępowania sądowe dotyczące masy upadłości w imieniu własnym, jednakże na rachunek upadłego. Z tego też względu do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy znajdzie zastosowanie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., dotyczący wniosków pochodzących od osób prawnych oraz innych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Na podstawie złożonego przez syndyka oświadczenia nie sposób jednak stwierdzić, że syndyk nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania, ponieważ stan konta upadłej spółki, na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynosił 220 190,95 zł, zaś wartość środków trwałych, według bilansu sporządzonego na dzień poprzedzający ogłoszenie upadłości likwidacyjnej - 4 463 955,98 zł. Kwoty te wielokrotnie przewyższają sumę wpisów od skargi kasacyjnej, dlatego też twierdzenia syndyka co do niemożności ich uiszczenia nie znajdują uzasadnienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.