I SA/Rz 46/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2010 r., w Wydziale I Finansowym, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na dyskryminację w postępowaniu o przyznanie dotacji, w związku ze skargą kasacyjną H. S. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2010 r., sygn. I SA/Rz 46/10, Sąd odrzucił skargę. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 1 lutego 2010 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej, pod rygorem odrzucenia, przez adwokata lub radcę prawnego. H. S., nie zgadzając się z treścią wyżej wymienionego postanowienia, w dniu 19 lutego 2010 r. wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną, w której uzasadnieniu podniósł, że w jego ocenie odrzucenie skargi jest niesprawiedliwe, a przy tym jest wynikiem nieprawidłowego zastosowania prawa, które w jego ocenie jest w dodatku mało transparentne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 175 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a./ skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które zawierają wyjątki, nie znajdujące zastosowania w niniejszej sprawie (dotyczą między innymi przypadków, gdy skarga kasacyjna jest wnoszona przez sędziego, prokuratora, notariusza, profesora lub doktora nauk prawnych). Art. 178 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz brzmienie art. 175 P.p.s.a. w zw. z art. 178 P.p.s.a. należy stwierdzić, że wniesienie skargi kasacyjnej, która nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego jest niedopuszczalne, a brak ten nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 46 P.p.s.a., nie może być więc uzupełniony, dlatego też przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, na podstawie art. 178 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.