I SA/Rz 460/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2012 rok postanawia odrzucić skargę W dniu 20 maja 2013 r. H. D. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2012 rok. Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 26 czerwca 2013 r., lecz wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 3 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość została określona w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2192 ) i wynosi 500 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 ppsa Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 ppsa.