I SA/Rz 467/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku W. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych należnym z tytułu zbycia udziału w wieczystym użytkowaniu nieruchomości - postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi W. Z. jest opisana w sentencji postanowienia decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych należnym z tytułu zbycia udziału w wieczystym użytkowaniu nieruchomości. W skardze tej Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości wskazując na zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z treści przytoczonego wyżej przepisu prawa, ustawodawca przewidział możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla Skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy bowiem rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W niniejszej sprawie Skarżący nie uzasadnił swego żądania. W sposób lakoniczny wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Oznacza to, że Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia w sprawie okoliczności umożliwiających uwzględnienie wniosku złożonego na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Wymienienie przez Skarżącego jednej z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi wystarczającej dla Sądu podstawy do uwzględnienia tego rodzaju żądania. Sąd musi posiadać wiedzę, na czym mogłoby polegać wyrządzenie znacznej szkody w odniesieniu do sytuacji Skarżącego. Zatem to na stronie spoczywa ciężar podania okoliczności uprawdopodabniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Należy tymczasem zauważyć, że z samego faktu, iż zaskarżona decyzja dotyczy określenia zobowiązania podatkowego w wysokości 41.244 zł, nie wynika niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O zaistnieniu tego rodzaju przesłanek można stwierdzić jedynie w oparciu o powołane przez skarżącego konkretne okoliczności dotyczące jego sytuacji majątkowej, finansowej czy osobistej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Wobec braku uzasadnienia przedmiotowego wniosku, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.