I SA/Rz 47/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku I.P-D o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej znak [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za listopad 2005 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r. I.P-D. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 /, powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie. Wnioskodawczyni w niniejszej sprawie poprzestała na złożeniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych dla odwrócenia skutków lecz w żaden sposób nie przytoczyła argumentów przemawiających za zasadnością wniosku. Ciężar wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Brak tych informacji we wniosku nie stanowi braku formalnego, do którego uzupełnienia Sąd zobowiązany byłby wezwać skarżącego. W przedmiotowej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo powstania sytuacji opisanej w wyżej powołanym przepisie. Również w aktach sprawy brak jest informacji, które budziłyby obawy jej wystąpienia. Wobec niewykazania przez skarżącą okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji a także braku takich informacji w aktach administracyjnych Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.