I SA/Rz 471/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku R. W. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2010 r., nr (...), w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe stowarzyszenia w podatku od towarów i usług - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 1 września 2010 r. R. W. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. Oświadczył jednocześnie, że jego sytuacja materialna jest trudna i nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych związanych ze skarga kasacyjną, gdyż prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z synem, który jest bezrobotnym, on sam zaś uzyskuje wynagrodzenie z tytułu emerytury w wysokości 1 478 zł brutto miesięcznie. Odnośnie posiadanego majątku podał, że jest współwłaścicielem w ¼ części domu o powierzchni 75 m 2 oraz w takim samym ułamku nieruchomości rolnej o powierzchni 0,94 ha. Taki sam udział we współwłasności nieruchomości przysługuje również jego synowi. Poza wymienionymi prawami obaj nie posiadają żadnego innego majątku. Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć wiarygodne oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej. Mając na uwadze brzmienie przytoczonych regulacji P.p.s.a. oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał w sposób należyty, że konieczność uiszczenia kosztów postępowania byłaby dla niego, z uwagi na wysokość osiąganych dochodów, nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla jego utrzymania. Spełnił on tym samym ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.