I SA/Rz 474/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [.] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] maja 2018 r. nr [.] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2011 r. - p o s t a n a w i a - I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] na rzecz Gminy [.] 5 634 zł (słownie: pięć tysięcy sześćset trzydzieści cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. zwrócić Gminie [.] ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem nienależnie uiszczonej części wpisu od skargi. Gmina [.] wystąpiła ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dna [.] maja 2018 r. nr [.]. Decyzją tą, po rozpatrzeniu odwołania Gminy, organ odwoławczy zreformował decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [.] z dnia [.] maja 2017 r. nr [.] w ten sposób, że uchylił ją w części i w takim zakresie rozstrzygnął sprawę na nowo, a w pozostałej części utrzymał ją w mocy. Przekazując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [.] poinformował Sąd jej uwzględnieniu w całości. Podał, że decyzją z dnia [.] czerwca 2018 r. uchylono w całości zaskarżoną do Sądu decyzję z dnia [.] maja 2018 r., a także decyzję pierwszej instancji z dnia [.] maja 2017 r. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona do Sądu decyzja z dnia [.] maja 2018 r. została przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] wyeliminowana z obrotu prawnego w ramach tzw. uprawnień autokontrolnych, jakie organom przyznaje przepis art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) dalej określanej skrótem: "P.p.s.a.". Decyzją z dnia 28 czerwca 2018 r., wydaną z zachowaniem określonego w powołanym przepisie terminu 30 dni, wyeliminowano z obrotu prawnego w całości objęty skargą Gminy przedmiot kontroli sądowoadministracyjnej, co rodzi następczą bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., ponieważ Sąd nie może już, zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a., zastosować środków określonych w ustawie względem zaskarżonej decyzji. Organ uwzględnił skargę w całości i uczynił zadość żądaniu Gminy uchylenia zaskarżonej decyzji i ponownego rozpatrzenia sprawy. Uchylił zatem zaskarżoną decyzję i wydał nową decyzję, jak tego wymaga art. 54 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego konieczne stało się umorzenie postępowania sądowego, o czym postanowiono na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. O kosztach postępowania postanowiono na podstawie art. 201 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. W razie bowiem umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. skarżącemu należy się od organu zwrot kosztów. Złożyły się na nie: wpis od skargi (2 034 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej (3 600 zł), łącznie 5 634 zł, zgodnie z dyspozycją art. 205 § 2 P.p.s.a. Wysokość wynagrodzenia adwokata, przy wartości przedmiotu zaskarżenia przekraczającej 200 000 zł, określona powinna zostać na podstawie § 2 pkt 7 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800). Biorąc jednak pod uwagę, że do uwzględnienia skargi doszło na etapie postępowania przedsądowego, przed przekazaniem skargi Sądowi, Sąd postanowił - w oparciu o dyspozycję art. 206 P.p.s.a. - odstąpić w części od zasądzenia kosztów postępowania w pełnej wysokości i przyznać pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w wysokości 3 600 zł. Kwota ta odzwierciadla nakład pracy pełnomocnika i uwzględnia interesy majątkowe obu stron postępowania, tj. podmiotów publicznoprawnych, jak również starania organu o załatwienie sprawy bez konieczności ingerencji sądu administracyjnego w stosunki prawno-podatkowe między podatnikiem o organem podatkowym. O zwrocie wpisu w kwocie 500 zł postanowiono na podstawie art. 225 P.p.s.a. Wpis od skargi liczony powinien być w niniejszej sprawie od wartości przedmiotu zaskarżenia wynoszącego 203 354 zł, a zatem wynieść powinien 2 034 zł. Nie należało do niego doliczać "dodatkowego" wpisu od dochodzonego przez Gminę świadczenia akcesoryjnego w postaci oprocentowania, potraktowanego przez stronę skarżącą jako odrębną sprawę, ponieważ nie był to główny przedmiot żądania. Stąd kwotę 500 zł Sąd ocenił jako nadpłaconą i podlegającą zwrotowi na rzecz i koszt Gminy ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.