I SA/Rz 476/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. spółka jawna z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2008 roku - postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi A. spółka jawna z siedzibą w P. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], określającą w podatku od towarów i usług za marzec 2008 roku kwotę zwrotu różnicy podatku w wysokości 27.685 zł. W piśmie z dnia 19 czerwca 2015 r. Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] listopada 2013r. nr [...] wskazując jednocześnie w podsumowaniu swego żądania, że zwraca się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na względzie treść uzasadnienia wniosku, a zwłaszcza podnoszoną przez Stronę kwestię prowadzenia egzekucji w związku z wydaniem przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji z dnia [...] kwietnia 2015r. Sąd przyjął, że intencją skarżącej Spółki było żądanie wstrzymania wykonania ww. zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że z tytułu zobowiązań podatkowych wynikających z decyzji dotyczących podatku od towarów i usług za 2008 r. został wystawiony tytuł wykonawczy przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia 17 kwietnia 2015 r. na kwotę 642.552,01 zł. Skarżąca wskazała, że spowoduje to powstanie trudnych, wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków. Egzekucja nieprawomocnych decyzji przed zakończeniem ich sądowej kontroli będzie początkiem końca istnienia Spółki. Konta spółki zostały zablokowane, w tym kwota 71.142,46 zł, którą Skarżąca nie może w żaden sposób dysponować. Do chwili obecnej wyegzekwowano 13.040 zł. Spółka nie posiada płynności finansowej. Jej zobowiązania wynoszą na dzień złożenia wniosku 1.774,420,69 zł i dotyczą przede wszystkim zapłaty za materiały, opłat za media, podatku od nieruchomości. Przy braku materiałów do produkcji, jej prowadzenie będzie niemożliwe, co w konsekwencji musi doprowadzić do likwidacji (upadłości Spółki). Spowoduje to utratę rynku zbytu, na którym pracowano przez 40 lat zaś niespłacenie zobowiązań skutkować będzie licznymi pozwami ze strony wierzycieli i w rezultacie egzekucją komorniczą. Skarżąca zaznaczyła, że jej likwidacja wiąże się z utratą miejsc pracy dla osób będących jedynymi żywicielami rodzin. Wskazała, że choć zobowiązania wobec Spółki wynoszą 2.907.210,64 zł to środki te spływają w różnych przedziałach czasowych i są blokowane przez organ. W ocenie Skarżącej przedstawiona we wniosku sytuacja doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody i powstania niemożliwych od odwrócenia skutków materialnych. Wraz z wnioskiem Skarżąca przedstawiła zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia 17 kwietnia 2015r., wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z którego wynika, że kwota należności głównej za styczeń, luty, lipiec, październik, wrzesień i listopad 2008r. wynosi 349.665zł, odsetki wynoszą 256.476,41zł a kwota kosztów egzekucyjnych wynosi 36.380,60zł. Skarżąca dołączyła również wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający, że wobec Spółki wyegzekwowano kwotę 13.040,06 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej spółki zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca przewidział więc możliwość zastosowania instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy wykonanie decyzji może wywołać wyjątkowo dolegliwe skutki dla skarżącego. Pod pojęciami niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy natomiast rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 190). W ocenie Sądu w sprawie zachodzą okoliczności wskazujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji wraz z decyzjami dotyczącymi pozostałych okresów rozliczeniowych, które również są przedmiotem kontroli tut. Sądu, wywoła następstwa określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę, że wysokość zobowiązań podatkowych, wynikających z zaskarżonych do tut. Sądu decyzji dotyczących miesięcy: stycznia (I SA/Rz 474/15), lutego (I SA/Rz 475/15), lipca (I SA/Rz 479/15), września (I SA/Rz 480/15) i listopada 2008 r. (I SA/Rz 481/15) wynosi łącznie 145.777 zł. Kwota ta ulega zwiększeniu w wyniku naliczania odsetek oraz kosztów prowadzenia postępowania egzekucyjnego (vide: zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego – k. 62 akt sądowych). W przypadku spraw o sygn. akt I SA/Rz 476/15, I SA/Rz 477/15 i I SA/Rz 478/15 organ podatkowy określił Spółce w podatku od towarów i usług za marzec, maj i czerwiec kwotę zwrotu podatku w wysokości odpowiednio: 27.685, 28.383 zł, 1.107 zł. Kwoty zwrotu podatku określone przez organ kontroli skarbowej były niższe od zadeklarowanej przez Spółkę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym – do zwrotu za ww. okresy rozliczeniowe. Kwota różnic pomiędzy kwotą zadeklarowaną przez Spółkę do zwrotu a określoną przez organ podatkowy wyniosła: za marzec 2008 r. – 131.879 zł, za maj 2008 r. – 44.447 zł a za czerwiec 2008 r. – 72.980 zł. Tym samym po stronie Spółki wystąpiła zaległość podatkowa do rozliczenia z organem podatkowym. Przedstawione wyżej dane wskazują, że wysokość ciążących na Spółce zaległości podatkowych jest dość znaczna. Te kwoty w zestawieniu z podanymi we wniosku okolicznościami świadczą o zasadności żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona wskazała bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi likwidacją Spółki a tym samym i miejsc pracy co niewątpliwie mieści się w dyspozycji art. 61 § 3 P.p.s.a. Utrata bytu prawnego Spółki wywołałoby skutki trudne a nawet niemożliwe do odwrócenia, jeśli chodzi o możliwość powrotu do wykonywanej działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie. Jak wynika z zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego z dnia 17 kwietnia 2015r., dochodzone przez organ egzekucyjny należności za styczeń 2008 r., luty 2008 r., od lipca do października 2008 r., za wrzesień 2008 r. i za listopad 2008 r. wynoszą obecnie 642.522,01 zł co w ocenie Sądu negatywnie odbije się na płynności finansowej Spółki w stopniu wskazującym na wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W obliczu okoliczności prowadzenia egzekucji na wyżej wskazaną kwotę, która została udowodniona przez Skarżącą należy ocenić, że uprawdopodobnione zostało wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek ten należy uznać za uzasadniony zwłaszcza jeśli uwzględni się kwotę zobowiązań ciążących na Spółce (1.774.420,69 zł) z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Skala obciążeń Skarżącej jest na tyle znaczna, że uprawdopodobniona jest teza, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Z powyższych względów Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.