I SA/Rz 477/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. G., Ł. O., W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2011 r., nr (...), w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego, w związku z wnioskiem skarżącego W. O. o zmianę postanowienia z dnia 24 września 2010 r., sygn. I SA/Rz 478/10, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy - postanawia – oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 24 września 2010 r., Sąd oddalił wniosek W. O. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, uznając, że złożone przez niego oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym jest niepełne i niewiarygodne. Sąd zwrócił uwagę na fakt, że na rachunku bankowym skarżącego odnotowano wpłaty znacznie przekraczające wysokość deklarowanych przez niego dochodów, których pochodzenie nie zostało wyjaśnione. Prawidłowość ustaleń Sądu w wyżej wymienionym zakresie potwierdzona została przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. II FZ 602/10, oddalił zażalenie skarżącego. Wnioskiem z dnia 20 czerwca 2011 r. W. O. zwrócił się do Sądu o zmianę postanowienia z dnia 24 września 2010 r. poprzez przyznanie mu prawa pomocy i zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie. W przedmiotowym wniosku podniósł, że jedynym źródłem jego dochodów jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w kwocie 1500 zł brutto miesięcznie, które jest zajęte przez komornika do kwoty minimalnego wynagrodzenia. Zaznaczył również, że aktualnie zamieszkuje w K. lub u swojej matki w Ł. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2011 r. wezwano skarżącego o złożenie dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym, między innymi poprzez wyszczególnienie wydatków związanych z utrzymaniem, wykazanie środków uzyskanych od osób trzecich, udokumentowanie trudnej sytuacji materialnej, przedstawienie wyciągu z rachunków bankowych. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący przedłożył: kopię zeznania podatkowego za 2010 r., zgodnie z którym w tymże roku osiągnął on dochód w wysokości 14 041,78 zł, zeznanie PIT 36L o wysokości osiągniętego dochodu w 2010 r. , z którego wynika, że w tymże roku osiągnął on przychód w wysokości 57 410,25 zł oraz zaświadczenie o dochodach. Oświadczył również, że nie dysponuje żadnymi rachunkami obrazującymi koszty utrzymania, gdyż koszty te ponosi jego matka (mieszkanie, wyżywienie). Nie podał żadnych informacji odnośnie posiadanych rachunków bankowych, pojazdów, a także innego mienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Do postanowień niekończących postępowania w sprawie zalicza się między innymi rozstrzygnięcie w przedmiocie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy, dlatego istnieje możliwość zmiany wydanego w tym przedmiocie orzeczenia, w związku ze zmianą okoliczności, które legły u podstaw jego wydania. Aby jednak zaistniały podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie przyznania prawa pomocy, owa zmiana okoliczności musi doprowadzić do zaistnienia przesłanek przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 P.p.s.a. W niniejszym przypadku nie sposób jednak stwierdzić podstaw przyznania prawa pomocy skarżącemu, gdyż nie wykazał on, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.. Dysponuje on bowiem stałym źródłem dochodu, korzysta z pomocy materialnej ze strony matki, która w zasadzie pokrywa pełne koszty jego utrzymania, a ponadto, w 2010 r. uzyskał przychód z prowadzonej działalności w wysokości, która nie pozwala na przyjęcie, że jego sytuacja materialna wymaga przyznania mu prawa pomocy ze środków publicznych. W tym miejscu należy zaznaczyć, że samo wykazanie straty podatkowej nie oznacza deficytowego charakteru prowadzonej działalności, gdyż może ona być wynikiem dokonywanych operacji księgowych i zastosowania poszczególnych instytucji prawa podatkowego. Pomimo wezwania skarżący nie przedstawił wyciągów z rachunków bankowych ani żadnych informacji odnośnie posiadanego mienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności, w związku z niewykazaniem przez niego spełnienia przesłanek przyznania mu prawa pomocy, nie sposób doszukać się podstaw do zmiany postanowienia z dnia 24 września 2010 r., dlatego też Sąd, na podstawie art. 165 P.p.s.a., oddalił wniosek skarżącego w tym przedmiocie.