I SA/Rz 478/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku W. O. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) maja 2010 r., nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania kontrolnego - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Wnioskiem z dnia 30 lipca 2010 r. W. O. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym podał, że jedynym źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie ze stosunku pracy, wynoszące ok. 1500 zł brutto miesięcznie. Nie posiada przy tym żadnego innego majątku. Wnioskodawca wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach przedłożył kopię zeznania podatkowego za 2009 r. oraz wydruk z konta bankowego. Oświadczył także, że wraz z byłą żoną przeprowadził się do K., gdzie po traumatycznych przeżyciach związanych z pobytem w areszcie, zamierzają rozpocząć nowe życie. W K. zamieszkuje natomiast w mieszkaniu przyjaciela, który mu go użyczył. Nie posiada także żadnego majątku, nie jest również w stanie przedstawić rachunków związanych z utrzymaniem domu. Z przedłożonego przez wnioskodawcę zeznania podatkowego za 2009 r. wynika, że poniósł on stratę w wysokości 2 362,90 zł, natomiast z raportu z obrotów na jego koncie bankowym wynika, że w miesiącu lipcu odnotowano wpłaty rzędu: 6 400 zł, 3 200 zł i 2 980 zł, a także wypłaty znacznych kwot, w efekcie czego saldo na dzień 6 sierpnia 2010 r. wyniosło – 12 240 zł. Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania przedmiotowych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć wiarygodne, kompletne i przekonujące oświadczenie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów oraz sytuacji osobistej, co wynika z brzmienia art. 252 § 1 P.p.s.a. Wnioskodawca w przedmiotowej sprawie nie wykazał w sposób należyty, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania, gdyż złożone przez niego oświadczenia odnośnie stanu rodzinnego i majątkowego (jedno złożone na druku PPF i dodatkowe oświadczenie złożone na wezwanie) są ze sobą sprzeczne. Przede wszystkim, w pierwotnie złożonym oświadczeniu podał on, że nie prowadzi z byłą żoną wspólnego gospodarstwa domowego, po czym oświadczył, w piśmie z dnia 23 sierpnia 2010 r., że wspólnie z nią przeprowadził się do K. (oboje podają we wnioskach ten sam adres). Rozbieżność ta budzi więc istotne wątpliwości co do rzeczywistego stanu rzeczy, a tym samym prawdziwości i kompletności złożonego pierwotnie oświadczenia. W. O. zadeklarował także, że jedynym jego dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy wysokości 1500 zł, jednakże wyciąg z rachunku bankowego, za lipiec 2010 r. odnotowuje wpływy znacznie przekraczające tę kwotę, tj. 6 400 zł, 3 200 zł, 2 980 zł. Wnioskodawca nie wyjaśnił natomiast pochodzenia tych środków oraz tego na co zostały przeznaczone po ich podjęciu z konta (w przypadku pierwszych dwóch wpłat środki jeszcze tego samego dnia zostały podjęte z konta). Na marginesie należy jedynie dodać, że wnioskodawca został wezwany do przedłożenie wyciągu z rachunków bankowych za okres ostatnich trzech miesięcy, jednakże wyciąg został przedłożony jedynie za okres ostatniego miesiąca. Nie wykonał on tym samym wezwania w pełnym zakresie. Mając na uwadze powyższe okoliczności należy więc stwierdzić, że oświadczenie złożone przez wnioskodawcę odnośnie stanu majątkowego i wysokości uzyskiwanych dochodów jest niewiarygodne i z tego też względu nie sposób uznać, że spełnił on ustawowe przesłanki przyznania mu prawa pomocy, wobec czego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.