I SA/Rz 481/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Cz. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia odrzucić skargę W dniu 29 kwietnia 2014 r. Cz. M. wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Z uwagi na to, że skarga nie została opłacona, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 czerwca 2014 r., lecz wyznaczony w nim termin upłynął bezskutecznie w dniu 25 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi ma charakter wpisu stałego, a jego wysokość została określona w § 2 pkt 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Nr 221, poz. 2192 ) i wynosi 100 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 ppsa Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 ppsa.