I SA/Rz 486/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skarg B. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008r. [...], z dnia [...] marca 2008r. [...], z dnia [...] marca 2008r. [...], z dnia [...] marca 2008r. [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym - p o s t a n a w i a - odrzucić wniosek o przyznanie prawa pomocy Wydanym w dniu 18 listopada 2008r. wyrokiem sygn. akt I SA/Rz 486/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi B. W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008r. [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Wskazany wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 4 grudnia 2008r. Dnia 14 stycznia 2009r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący przesłał na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy. We wniosku tym zwrócił się o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W wyniku rozpoznania powyższego wniosku referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009r. sygn. akt I SA/Rz 486/08, odrzucił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżący kwestionując zasadność wydanego postanowienia wniósł sprzeciw, w którym wskazał, iż po ogłoszeniu w dniu 18 listopada 2008r. wyroku miał zamiar złożenia skargi kasacyjnej został jednak poinformowany, iż powinien złożyć wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF. Po otrzymaniu tego druku skarżący wypełnił go i wysłał do Sądu w dniu 14 stycznia 2009r. Podkreślił, iż do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie został mu zakreślony żaden termin. W sprzeciwie skarżący wyraził także niezadowolenie z treści zapadłego w sprawie wyroku oraz przedstawił szereg szczegółowych spostrzeżeń związanych z procedurą przyznawania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniosek strony jest niedopuszczalny. Strona na mocy art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. może skorzystać z instytucji prawa pomocy jeśli złoży taki wniosek przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Obecnie obowiązujące przepisy prawne nie przewidują możliwości złożenia wniosku po jego zakończeniu. W przedmiotowej sprawie strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy po zapadnięciu prawomocnego wyroku, a więc już po zakończeniu postępowania. Mianowicie wyrok wydany w niniejszej sprawie w dniu 18 listopada 2008r. uprawomocnił się z dniem 5 stycznia 2009r. Wniosek o przyznanie prawa pomocy dla swojej skuteczności wymagał więc zgłoszenia najpóźniej w dniu 5 stycznia 2009r., którego to warunku wniosek skarżącego z dnia 12 stycznia 2009r. niewątpliwie nie spełnia. Został on bowiem nadany w urzędzie pocztowym w dniu 14 stycznia 2009r. Ponadto odnośnie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy należy zauważyć, iż wyrok z dnia 18 listopada 2008r. został doręczony skarżącemu w dniu 4 grudnia 2008r. wraz ze szczegółowym pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia oraz występowania o przyznanie prawa pomocy. Ze wskazanego pouczenia jednoznacznie wynika między innymi, iż wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku dopuszczalne jest w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna winna być sporządzona przez zawodowego pełnomocnika o którego ustanowienie strona może zwrócić się w trybie prawa pomocy. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przerywa jednak biegu terminu do wniesieni skargi kasacyjnej. Ponieważ złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wpływa na bieg terminu do wniesienia środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych ponowny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy skierowany do sądu po zakończeniu postępowania, jest niedopuszczalny. W związku z powyższym, na podstawie powołanych przepisów postanowiono jak w sentencji.