I SA/Rz 488/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek /spr./ WSA Jarosław Szaro Protokolant sekr. sąd. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2014r. sprawy ze skargi "A." S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] kwietnia 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego - oddala skargę - Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia "A" S.A. z siedzibą w N., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lutego 2014 r nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, obejmującego należność z tytułu administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - powoływanej dalej jako: k.p.a., w związku z art. 18 ustawy z dnia 17czerwca.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) - powoływanej dalej jako: u.p.e.a. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Burmistrza R. na "A" S.A. (zwanej dalej spółką) organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął i prowadzi postępowanie egzekucyjne. Przedmiotowy tytuł wykonawczy wystawiony został na należność wynikającą z decyzji wierzyciela nr [...]. Odpis tytułu wykonawczego doręczony został spółce przez organ egzekucyjny w dniu 3 września 2012 r. Pismem z dnia 17 stycznia 2014 r. spółka zwróciła się do organu egzekucyjnego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego z uwagi na ujawnienie nowych, istotnych dowodów, które spowodowały wznowienie postępowania administracyjnego dotyczącego orzeczenia wierzyciela będącego podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. znak [...] organ egzekucyjny odmówił zawieszenia prowadzonego wobec spółki postępowania egzekucyjnego, uzasadniając, że nie zachodzą ku temu żadne przesłanki taksatywnie wymienione w art. 56 § 1 u.p.e.a. Postanowienie doręczono spółce w dniu 24 lutego 2014 r. Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. pełnomocnik spółki wniósł do Dyrektora Izby Skarbowej zażalenie na ww. postanowienie organu egzekucyjnego wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W zażaleniu podniesiono, że z uwagi na wznowienie postępowania dotyczącego orzeczenia wierzyciela będącego podstawą wystawienia tytułu wykonawczego istnieje duże prawdopodobieństwo uchylenia tegoż rozstrzygnięcia, a więc zawieszenie postępowania egzekucyjnego jest w takiej sytuacji uzasadnione. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r, opisanym wyżej, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Utrzymując w mocy postanowienie organu I instancji organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne jak i prawne z niego wynikające uznając, że podniesiona w zażaleniu argumentacja przemawiająca w ocenie spółki za koniecznością zawieszenia prowadzonego postępowania jest bezzasadna. W uzasadnieniu postanowienia organ podkreślił, że zgodnie z art. 56 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Organ stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpił żaden z przypadków wskazanych w powołanym przepisie, który obligowałby organ egzekucyjny do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie organu podkreślenia wymaga, że organ egzekucyjny wystąpił do wierzyciela z zapytaniem czy wnosi o zawieszenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na wznowienie postępowania, lecz ten w odpowiedzi stwierdził, że nie skorzysta z przysługującego mu uprawnienia. Zdaniem organu nie została zatem spełniona przesłanka z art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem spółka, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wnosząc o uchylenie wydanego postanowienia oraz zawieszenie toczącego się postępowania egzekucyjnego, do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania. W skardze zarzuciła naruszenie: - art. 56 § 1 u.p.e.a. poprzez odmowę zawieszenia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy okoliczności sprawy, tj. wznowienie postępowania administracyjnego taką decyzję uzasadniają oraz - art. 7 i 77 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i załatwienie jej bez uwzględnienia interesu społecznego oraz słusznego interesu obywatela. Analogicznie jak w zażaleniu na postanowienie organu I instancji spółka wskazała, że wznowienie postępowania administracyjnego jest na tyle szczególną okolicznością, że uzasadnia czasowe zawieszenie toczącego się postępowania egzekucyjnego. Podniosła, że zostały wykazane okoliczności, zgodnie z którymi jest prawdopodobne, że rozstrzygnięcie będące podstawą tytułu wykonawczego zostanie uchylone. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy, wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone akty administracyjne z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tych aktów. Jednocześnie w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - określanej dalej jako p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, w pierwszej kolejności należało przypomnieć, że podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego stanowi przepis art. 56 § 1 u.p.e.a. Instytucja zawieszenia postępowania egzekucyjnego polega na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek przeszkód w jego prowadzeniu. Chodzi o przeszkody, które powstały w toku postępowania egzekucyjnego oraz co do których istnieje prawdopodobieństwo ich usunięcia. Wymienione w powołanym przepisie art. 56 § 1 pkt 1-5 u.p.e.a. przesłanki zawieszenia postępowania mają charakter obligatoryjny. Nie pozostają zatem uznaniu organu egzekucyjnego tego czy w danym przypadku zawiesić postępowanie. Przyjąć zatem należy, że u.p.e.a. w sposób kompletny reguluje obligatoryjne przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przepis art. 18 u.p.e.a. odsyła wprawdzie do uregulowania zawartego w k.p.a. nakazując jego odpowiednie stosowanie, jednakże dotyczy to kwestii nieujętych wprost unormowaniem ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tymczasem jej art. 56 § 1 wylicza w sposób wyczerpujący okoliczności zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Z tego względu nie mogą być brane pod uwagę inne okoliczności niewskazane w tym przepisie, a wskazane przykładowo w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. (por. P. Przybysz Postępowanie egzekucyjne w administracji Komentarz, Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2003 r., str. 74-75). Pogląd ten znajduje potwierdzenie również w licznych orzeczeniach sądów administracyjnych (por. orzeczenia NSA: III SA 4497/97 z dnia 14 czerwca 1999 r., III SA 1676/97 z dnia9 grudnia 1998 r., III SA 762/97 z dnia 14 października 1998 r., wyrok WSAw Warszawie z dnia 6 sierpnia 2004 r., III SA 2376/03, wyrok WSA w Kielcach z dnia 27 stycznia 2009 r., II SA/Ke 759/08, wszystkie orzeczenia dostępne w bazie LEX). Przyjąć zatem należy, iż w postępowaniu egzekucyjnym, przepisy art. 97 k.p.a. nie mają zastosowania. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego nie zaistniały żadne przesłanki wymienione w art. 56 § 1 u.p.e.a., nakazujące zawieszenie postępowania. Taką przesłanką z pewnością nie była wskazana przez skarżącą spółkę okoliczność wznowienia postępowania w przedmiocie wymierzenia kary za wycięcie drzewa. Wznowienie tego postępowania nie miało wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Samo bowiem wznowienie postępowania nie spowodowało skutku w postaci wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej (art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.). Ewentualną podstawę do zawieszenia postępowania mogłoby stanowić rozstrzygnięcie podjęte w trybie przepisu art. 152 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Takie rozstrzygniecie jednak w sprawie nie zapadło. Biorąc pod uwagę powyższe, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.