I SA/Rz 492/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: s. WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. postanawia 1)odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej wpis od skargi w wysokości 1.163,00 zł ( tysiąc sto sześćdziesiąt trzy złote). Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi, który został zapłacony z jednodniowym opóźnieniem, a postanowieniem z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt I FZ 381/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Jednym z warunków prawidłowości wniesienia skargi jest jej opłacenie. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem nie są należności pieniężne, ma charakter wpisu stosunkowego, a jego wysokość ustala się na podstawie w § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2193 ) i wynosi 1.163,00 zł. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a. Skutek w postaci odrzucenia powoduje zarówno nieuiszczenie wpisu w ogóle, uiszczenie go w niższej aniżeli określona w zarządzeniu wysokości, jak też uiszczenie go z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Jak stanowi bowiem art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z uwagi na to, że strona skarżąca uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu od skargi a Sąd I jak i II instancji uznały wniosek o jego przywrócenie za nieuzasadniony, należało przyjąć, że skarga nie została opłacona. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.