I SA/Rz 495/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi (...) w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Rz 724/07 - postanawia - odrzucić skargę Skarżący (...) w dniu 12 maja 2008r. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Rz 724/07 oddalającego skargę (...) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) września 2007r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2005- 2006 oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w części dotyczącej umorzenia I i II raty podatku od nieruchomości za 2007r. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania skarżący podał art. 270, 271 oraz 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej ustawą. Uzasadnił, iż w toku postępowania nie był należycie reprezentowany przez ustanowionego dla niego z urzędu pełnomocnika, który w toku postępowania nie złożył żadnego pisma procesowego na podstawie dowodów zgromadzonych w sprawie oraz w jego ocenie skarżącego, nie był przygotowany do rozprawy, gdyż nie przedstawił na niej dowodów przemawiających na korzyść skarżącego. Dodał, iż sporządzone przez niego pismo z dnia 3 kwietnia 2008r. przesłane do Sądu jako skarga kasacyjna (nazwane kasacją) przedstawia nowe dowody, które mają wpływ na wynik sprawy. W toku postępowania w sprawie ze skargi na w/w decyzję SKO, skarżący reprezentowany był przez fachowego pełnomocnika, ustanowionego w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2008r. w obecności skarżącego oraz jego pełnomocnika Sąd oddalił skargę. Skarżący wniósł osobiście wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku a następnie wniósł samodzielnie sporządzoną skargę kasacyjną, która została odrzucona. Pełnomocnik skarżącego w piśmie z 10 kwietnia 1008r. poinformował Sąd, iż w związku z zażądaniem przez klienta wniesienia skargi kasacyjnej, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, którą przedłożył skarżącemu oraz Okręgowej Radzie Adwokackiej w Rzeszowie, jednakże nie może przedłożyć jej do akt sądowych, gdyż byłoby to sprzeczne z interesem klienta. Wyrok w sprawie I SA/Rz 724/07 z dnia 14 lutego 2008r. uprawomocnił się z dniem 21 kwietnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie wznowieniowe ma charakter nadzwyczajny, a jego przedmiotem nie może być ponowne rozpatrzenie sprawy, co do meritum, ale w pierwszej kolejności ocena istnienia przesłanek określonych w art. 270 i n. ustawy. Dopiero pozytywne ustalenia, co do istnienia przesłanek wznowienia mogą uzasadniać ewentualne uchylenie prawomocnego orzeczenia i ponowne merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z powołanym przez skarżącego art. 271 pkt. 2 ustawy, można żądać wznowienia postępowania z powodu jego nieważności, jeżeli strona nie była należycie reprezentowana lub jeśli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania. Przy czym, powyższa przesłanka musi zaistnieć w chwili wydania prawomocnego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 lutego 2005r. w sprawie OSK 1160/04 zaprezentował stanowisko, zgodnie z którym niewłaściwe reprezentowanie interesów strony przez jej pełnomocnika procesowego nie jest tożsame z brakiem należytej reprezentacji strony w postępowaniu w rozumieniu art. 271 pkt 2 p.p.s.a. a zatem nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Sąd w obecnym składzie, podziela powyższe stanowisko, uznając, iż w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy skarżący nie został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Sąd zważył, iż skarżący w toku postępowania był prawidłowo informowany o kolejnych etapach postępowania, wzywany do uzupełnienia braków wnoszonych wniosków, uzyskał prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika, a także wraz z pełnomocnikiem był obecny na rozprawie i miał możliwość wypowiedzenia się w sprawie. Nie doszło zatem do naruszenia przepisów prawa, na skutek którego to naruszenia strona miałaby zostać pozbawiona możliwości działania ani nie zaistniała przesłanka nienależytego reprezentowania strony. Fakt, iż zachowanie ustanowionego z urzędu fachowego pełnomocnika nie spełniło oczekiwań skarżącego nie oznacza, iż był on nienależycie reprezentowany w rozumieniu art. 271 pkt. 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu rola pełnomocnika procesowego polega między innymi na kontrolowaniu toczącego się postępowania pod kątem uchybień mogących mieć negatywne skutki dla jego mandanta oraz formułowaniu zarzutów i twierdzeń kierowanych do sądu. Pełnomocnik ma obowiązek działania zgodnie z interesem reprezentowanego, nie jest jednakże związany jego opinią czy oceną prawną - działa według własnej wiedzy i oceny prawnej. Nie można zatem uznać za uzasadnione, twierdzenia J.M., iż był on nienależycie reprezentowany w postępowaniu sądowym z uwagi na fakt, iż umocowany przez niego adwokat nie poparł i nie przedstawił na rozprawie jego poglądów w sprawie oraz dowodów na ich poparcie, a poprzestał na podtrzymaniu skargi i przedstawieniu zarzutów procesowych. Skarżący nie uzasadnił ponadto w jakikolwiek sposób istnienia przesłanki wznowienia postępowania z art. 273 §3 p.p.s.a. W związku z powyższym na podstawie 280 §1 p.p.s.a. Sąd orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania