I SA/Rz 495/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku Z. R. o przyznanie mu prawa pomocy, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) kwietnia 2010 r., nr (...), w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r. - postanawia – zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Wnioskiem z dnia 8 września 2010 r. Z. R. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach podał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, od 2002 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, na dowód czego przedłożył kserokopię stosownego zaświadczenia. Wnioskodawca oświadczył także, że utrzymuje się ze zbierania surowców wtórnych, z czego osiąga dochód w wysokości od 2 do 10 zł, w zależności od warunków atmosferycznych. Odnośnie swojego stanu majątkowego zadeklarował dom o pow. 44,5 m 2, budynek gospodarczy o pow. 35 m 2 i nieruchomość rolną o pow. 0,98 ha. Z treści art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) wynika, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obowiązek wykazania tych okoliczności spoczywa na stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy, która winna złożyć oświadczenie w tym przedmiocie, zawierające dokładne dane odnośnie jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, ponoszonych wydatków oraz sytuacji osobistej. Mając na uwadze brzmienie przytoczonych regulacji P.p.s.a. oraz treść wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał w sposób należyty, że konieczność uiszczenia kosztów postępowania byłaby dla niego nadmiernym obciążeniem, wiążącym się z uszczerbkiem dla jego utrzymania. Świadczy o tym zwłaszcza brak stałego źródła dochodów oraz konieczność samodzielnego ponoszenia kosztów utrzymania domu. Z tego też względu uiszczenie kosztów postępowania mogłoby pozbawić go środków utrzymania. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.