I SA/Rz 496/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. NSA Maria Serafin-Kosowska Sędziowie SO. del. Jarosław Szaro /spr./ WSA Kazimierz Włoch Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi "A" z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Mitsubishi Pajero - oddala skargę - I SA/Rz 496/12 Uzasadnienie Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] grudnia 2011r. sygn. [...] określił Spółce jawnej A. w M. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Mitsubishi Pajero VIN: [...], pojemność silnika 3200 cm3 rok produkcji 2002 w kwocie 5.790zł. Naczelnik Urzędu Celnego przeprowadził kontrolę podatkową której przedmiotem było nabycie wewnątrzprzedmiotowe i sprzedaż pojazdu samochodowego marki Mitsubishi Pajero pod kątem należnego podatku akcyzowego. W trakcie tejże kontroli ustalono, że w dniu 9 września 2008r. kontrolowana Spółka zakupiła we Włoszech za kwotę 13.000 Euro samochód marki Mitsubishi Pajero. Następnie pojazd ten został przeniesiony do kraju jednakże nie została złożona deklaracja na podatek akcyzowy AKC-U co wynikało z faktu, że Spółka stała na stanowisku, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym klasyfikowanym do pozycji CN 8704 i jako taki nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Spółka okazała zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym, w którym stwierdzono, że przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym o podrodzaju furgon jak także kopię dokumentu identyfikacyjnego gdzie w taki sam sposób określono rodzaj i podrodzaj pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w tak ustalonym stanie faktycznym dokonał interpretacji przepisu ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym która stanowi w art. 1 pkt 1, iż wyroby akcyzowe zostały określone w załączniku nr 1 do ustawy, w którym to załączniku pod pozycją 59 zostały wymienione pojazdy samochodowe służące zasadniczo do przewozu osób. Następnie powołał przepisy art. 80 ust. 1 tejże ustawy który stanowi, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym zaś czynnościom podlegającą opodatkowaniu jest wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu rozumiane jako przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. W dalszej kolejności Naczelnik Urzędu Celnego w R. dokonał interpretacji scalonej nomenklatury towarowej handlu zagranicznego (CN) którą określają przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006r. zmieniającego załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE 301 z dnia 31 października 2006r.). Powołał się również na noty wyjaśniające do nomenklatury scalonej opublikowane jako załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (M.P. z dnia 4 grudnia 2006r. Nr 86 poz. 880). Powołując się na brzmienie ww. przepisów w zakresie którym definiują one pojęcie pojazdu samochodowego zaliczonego do pozycji CN 8703 jak także analizując cechy pojazdu Mitsubishi Pajero ustalone w trakcie oględzin w dniu 24 listopada 2011r. przez Naczelnika Urzędu Celnego w L. w trakcie których stwierdzono, że samochód posiada drzwi po bokach otwierane do zewnątrz oraz z tyłu drzwi wahadłowe z podgrzewaną szybą jak także, iż we wszystkich drzwiach bocznych znajdują się szyby otwierane automatycznie, zaś drzwi boczne tylne wyposażone są w głośniki. Dalej stwierdzono, że pojazd posiada siedem miejsc siedzących w zamontowanych wraz z pasami bezpieczeństwa w oryginalnych punktach kotwiących, przednie fotele regulowane elektrycznie i podgrzewane, zaś tylna kanapa jest wyposażona w podłokietnik i stolik. Wszystkie fotele zamontowane w pojeździe wykonane są ze skóry w tym samym kolorze i wzorze oraz wyposażone w regulowane zagłówki. Za tylnymi rzędami siedzeń znajduje się przestrzeń bagażowa wyłożona wykładziną, zaś boczne ściany wykończono plastikowymi panelami. W przestrzeni tej znajdują się punkty kotwiące pozwalające na montaż trzeciego rzędu siedzeń oraz zamontowano pasy bezpieczeństwa. Pojazd wewnątrz pokryty jest jednolitą podsufitką wyposażony w lampki, kratki nawiewu i uchwyty dla pasażerów. Posiada dwustrefową klimatyzację. Dokonując analizy powyżej przedstawionych cech pojazdu organ I instancji uznał, że wskazują one na to, że pojazd ten przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób. Tak też był używany przez ostatniego właściciela. Naczelnik zwrócił również uwagę, że pojazd w świetle informacji producenta został wyprodukowany jako samochód osobowy. Wszystkie te okoliczności spowodowały, że organ I instancji dokonał określenia podatku akcyzowego w wysokości 5.790zł przyjmując, że podstawa opodatkowania wynosi 42.575zł zaś stawka podatku to 13,6%. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Spółka jawna A. reprezentowaną przez pełnomocnika. Skarżący zarzucił: 1) naruszenie art. 21 § 1 pkt 1 i § 3, 51 § 1, 63 § 1, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1999r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity z 2005r. Dz.U. Nr 8, poz. 60) w zw. z art. 1, art. 2 pkt 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 8 pkt 1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 76, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81, art. 82 ust. 3, art. 104 ust. 1 pkt 2, pkt 12, art. 105 ust. 1 pkt 2, art. 106 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym przez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarżąca spółka zobowiązana jest do zapłaty podatku akcyzowego z uwagi na ciążący obowiązek zapłaty będący skutkiem przyjęcia, że samochód marki Mitsubishi Pajero jest samochodem osobowym, a w związku z tym podatnik zobowiązany jest zapłacić za samochód osobowy w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego w sytuacji kiedy: - przedmiotowy samochód jest samochodem ciężarowym klasyfikowanym do pozycji CN 8704 i jako taki zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, - przedmiotowy pojazd w momencie sprowadzenia do kraju posiadał oddzieloną część pasażerską od części towarowej metalowa przegrodą zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu. W części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktu do ich mocowania, podłoga była płaska i pokryta wykładziną PCV, - z włoskiej karty własności, ewidentnie wynika, że samochód ten służył do przewozów towarów - de facto jest samochodem ciężarowym, co wynika również z dowodu rejestracyjnego, - podczas badania technicznego w 2008r. dokonanego przez uprawnionego diagnostę w rubryce rodzaj pojazdu widnieje zapis "samochód ciężarowy" jak również podobny zapis widnieje w dokumencie identyfikacyjnym pojazdu, taki sam zapis widnieje w polskiej karcie pojazdu. - samochód ten został zarejestrowany w wydziale komunikacji jako samochód ciężarowy. - organ celny w sposób sprzeczny z prawem dokonuje ustaleń w zakresie, że przedmiotowy samochód jest samochodem osobowym a ustaleń dokonuje na podstawie własnego uznania po dokonaniu oględzin przez wyznaczonych pracowników bez przeprowadzenia dowodu opinii biegłego po upływie 3 lat od nabycia wewnątrzwspólnotowego, - w konsekwencji dochodzi do sprzecznych ustaleń bowiem organ celny uznaje, że bez spornym jest w sprawie, że samochód według wszelkiej dokumentacji był przeznaczony do transportu rzeczy w kraju pochodzenia jednak dominującą dla kwestii opodatkowania akcyzą jest kwestia właściwej pozycji kodu CN a w tym zakresie z kolei organ dokonuje ustaleń na podstawie obecnego przeznaczenia tego samochodu i klasyfikuje przedmiotowy samochód jako osobowy (CN 8703) co jest niedopuszczalne. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w stosunku do skarżącej ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. sygn. [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. . Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w odwołaniu Dyrektor Izby Celnej wskazał na te same przepisy mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy a to zawarte w art. 80 ust. 1 i nast. w ustawie z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 29 poz. 257 ze zm.) zwana dalej u.p.a. oraz rozporządzenie Rady (EWG Nr 2658/87) i załącznik do tego rozporządzenia w której zawarta jest scalona nomenklatura jak również ogólne zasady nomenklatury scalonej. Dodatkowo powołał się również na obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r. (M.P. Nr 86 poz. 880) zawierające wyjaśnienia do taryfy celnej. Posługując się tymi aktami prawnymi jak również uwzględniając szeroko powoływane orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wojewódzkich sądów administracyjnych organ II instancji stanął na stanowisku, że cechy pojazdu zarówno zewnętrze jak i wewnętrzne wskazują na to, że jest on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób a to uzasadnia jego kwalifikacje do kodu 8703 scalonej nomenklatury. Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż fakt rejestracji pojazdu jako samochodu ciężarowego czy też przeprowadzania badania technicznego, w którym pojazd ten został określony jako samochód ciężarowy nie ma znaczenia w niniejszej sprawie z uwagi na to, że czynności te podejmowane były na podstawie innych przepisów niż te które mają znaczenie dla podjęcia decyzji w zakresie podatku akcyzowego. Dyrektor Izby Celnej uznał za niezasadne zarzuty dotyczące kwestii procesowych jak np. niepowołanie biegłego podkreślając, że ocena charakteru pojazdu, jego rodzaju należy do organu administracyjnego nie zaś biegłego. Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła Spółka jawna A. za pośrednictwem pełnomocnika. Skarżący zarzucił: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 2 pkt 3 i pkt 11 art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 75 ust. 1 i 3 art. 80 ust. 1 ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 82 pkt 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym oraz § 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego poprzez błędne ich zastosowanie i błędne dokonanie subsumcji stanu faktycznego skutkujące uznanie że samochód marki Mitsubishi Pajero jest samochodem osobowym, a w związku z tym podatnik jest zobowiązany do zapłaty podatku akcyzowego związanego z nabyciem wewnątrzwspólnotowym w przypadku gdy zgromadzony materiał dowodowy: - włoska karta własności oraz karta pojazdu gdzie wskazano iż samochód ten służył do przewozu towarów - de facto jest samochodem ciężarowym, - przeznaczenie samochodu tj. do transportu rzeczy wynika również z dowodu rejestracyjnego pojazdu, - badanie techniczne w rubryce rodzaj pojazdu widnieje zapis "samochód ciężarowy, podobny zapis widnieje w dokumencie identyfikującym pojazd stanowiący załącznik do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym gdzie jako "rodzaj pojazdu" wskazano - samochód ciężarowy a "podrodzaj" podano "furgon", nazwa taka została również wymieniona w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz wzoru dokumentów w tych sprawach, a także fakt, że w momencie sprowadzenia do kraju samochód ten posiadał miejsca siedzące oddzieloną część pasażerską od części towarowej metalową przegrodą z rurek zamontowaną na stałe od podłogi do sufitu, w części towarowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów ich mocowania, podłoga była płaska i pokryta wykładziną PCV jednoznacznie wskazują, iż samochód Mitsubishi Pajero winien być sklasyfikowany przez organ podatkowy jako samochód ciężarowy. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R., a także o zasądzenie od organu administracji publicznej na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ja decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w P. nie naruszają prawa. Zarówno organy podatkowe, jak i skarżący w skardze powołują się na te same przepisy, jednak wyciągają z nich odmienne wnioski. Rozważanie argumentacji zawartej w skardze należy zacząć od tego ,że obydwie strony procesu powołują się na właściwe przepisy, jednak trafne wnioski wyciąga z nich tylko organ podatkowy. Nie budzi w niniejszej sprawie wątpliwości ,że podstawa jej rozstrzygnięcia zawarta jest w ustawie z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29 poz. 257). Ustawa ta w art. 80 ust. 1 przewiduje obowiązek zapłaty akcyzy z tytuły wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego niezarejestrowanego w kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Przepis ten, a zwłaszcza zawierające się w nim pojęcie samochodu osobowego musi być rozpatrywane łącznie z treścią art. 2 ust. 1 u.p.a. który definiując wyroby akcyzowe odwołuje się do załącznika nr 1 do ustawy, w którym zostały wymienione wszystkie wyroby akcyzowe. W załączniku tym pod pozycją 59 został wymienione samochody osobowe objęte pozycją 8703 nomenklatury scalonej i 34.10.2 PKWiU zdefiniowane jako pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte poz. 8702) włącznie z samochodami osobowo- towarowymi (kombi) oraz z samochodami wyścigowymi. Jednocześnie przepis art. 3 ust. 2 u.p.a. stanowi, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Wewnątrzwspólnotowe nabycie pojazdu to z kolei przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju;(art. 2 ust.11 u.p.a.). Nomenklatura scalona została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987r., str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm.). Nomenklatura scalona zawiera Ogólne reguły interpretacji (ORINS) określające sposób stosowania i dookreślania pojęć poszczególnych towarów opisanych w tejże nomenklaturze. Stanowią one, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają jedynie charakter orientacyjny. Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i wszelkie postanowienia zawarte w uwagach do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji i uwag. Gdy dokonanie klasyfikacji nie będzie możliwe w powyższy sposób, należy skorzystać z ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, pod warunkiem, że ani treść pozycji, ani treść uwag, nie będzie stwarzać żadnych przeszkód do ich zastosowania. Jednocześnie Nomenklatura Scalona stanowi część Systemu Zharmonizowanego (HS) ustanowionego międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzoną w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r. (Dz.U. 1997 r. nr 11 poz.62). W ramach tej Konwencji ustawa z dnia z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. nr 68 poz. 622) w art. 12 wprowadziła upoważnienie dla Ministra Finansów do ogłoszenia w drodze obwieszczenia wyjaśnień do Taryfy celnej, obejmujących w szczególności noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) oraz opinie klasyfikacyjne i decyzje Komitetu Systemu Zharmonizowanego. Korzystając z tego upoważnienia Minister Finansów obwieszczeniem z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej dokonał ogłoszenia not wyjaśniających do taryfy celnej ( M.P. nr 86 poz. 880) W myśl wytycznych zawartych omawianym obwieszczeniu klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób niż do transportu towarów (poz. 8704). Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy : a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów; e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Dokonując oceny pojazdu w świetle przedstawionych uregulowań organy podatkowe nie popełniły błędu i słusznie uznały ,że powinien on być zakwalifikowany do kodu nomenklatury scalonej 8703.Organy podatkowe w sposób bardzo szczegółowy opisały jakie elementy pojazdu wskazują na takie jego przeznaczenie i należy w całości się z przedstawioną argumentacją zgodzić. Można jedynie przykładowo powtórzyć ,że chodzi tutaj o sposób wykończenia wnętrza pojazdu i nadanie mu takich cech ,że jest on przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Chodzi tutaj o wyposażenie pojazdu, fotele zarówno z przodu jak i z tyłu, osadzone na oryginalnych punktach mocowania takich foteli. Wyposażenie tychże foteli w przyporządkowane im pasy bezpieczeństwa pasażerów montowane w oryginalnych punktach kotwienia takich pasów. Wykończenie wnętrza pojazdu w standardzie wskazującym na to ,że służy on do przewozu ludzi, t.j. nadanie mu odpowiedniego komfortu i estetyki. Chodzi tutaj o wykończenie wewnętrznych ścian pojazdu poprzez obicie ich stosowną wykładziną, czy tez wykończenia plastikowe, jak również o pokrycie podłogi, które to cechy zapewniają również odpowiedni komfort podróżowania. Pojazd wewnątrz wyposażony jest również w kolejne elementy wskazujące na przeznaczenie do przewozu osób, a to specjalne uchwyty nie tylko przy przednich fotelach ale i z tyłu, popielniczki, schowki, oświetlenie, klimatyzacja dwustrefowa z regulacją temperatury dla tylnych foteli. Za drugim rzędem siedzeń znajdują się punkty kotwiące umożliwiające montaż dodatkowych dwóch siedzeń. Pojazd zarejestrowany jest do przewozu 7- miu osób. Wnętrze pojazdu wyposażone jest dość luksusowo. Za osobowym charakterem pojazdu przemawia także jego konstrukcja, a to jednobryłowe nadwozie z pięcioma drzwiami ( jedne tylne ) umożliwiającymi wchodzenie pasażerom wszystkich rzędów siedzeń, przeszklenia ścian bocznych na całej długości i szerokości pojazdu, elektrycznie otwierane szyby we wszystkich bocznych drzwiach pojazdu. Wszystkie te cechy i elementy wyposażenia wskazują ,że pojazd przeznaczony jest zasadniczo do przewozu osób. Takie też przeznaczenie nadał temu samochodowi producent. Faktem jest ,że powyższe cechy pojazdu zostały ustalone w czasie oględzin przeprowadzonych w 2011 roku, jednakże można uznać je za miarodajne gdyż aktualna właścicielka pojazdu wskazała ,że nie dokonywała w nim przeróbek po zakupieniu go . Oświadczenie to w połączeniu faktami wynikającymi z oględzin pojazdu pozwala uznać za niewiarygodne twierdzenia skargi ,że pojazd do Polski został sprowadzony w stanie wskazującym na jego przeznaczenie do przewożenia towarów, a w szczególności posiadał stałą przegrodę pomiędzy częścią pasażerską a towarową z rurek stanowiących kratę, w części bagażowej nie było siedzeń, pasów bezpieczeństwa oraz punktów ich mocowania. Oględziny pojazdu nie wykazały bowiem, aby była w nim zamontowana przegroda o której mowa w skardze, a miała być ona zamontowana na stałe. Brak jest też śladów po jej demontażu, lub pozostałych punktów jej mocowania do wewnętrznych ścian pojazdu lub podłogi. Na przedstawionych zdjęciach widać pasy bezpieczeństwa montowane w fabrycznych punktach montażu, nawet w miejscu gdzie aktualnie nie ma foteli. Pojazd wyposażony jest w dwa rzędy foteli skórzanych o takim samym wzorze tapicerki z przodu i z tyłu, co wskazuje na to ,że w obu rzędach są to fotele fabryczne. Są one jednakowo wykonane. W przypadku gdyby tylne fotele były dorabiane niewątpliwie musiały by się one różnić od przednich. Przedstawiona argumentacja nie pozwala uznać twierdzeń skargi w tym zakresie za prawdziwe. Niezależnie od tego należy wskazać ,że czasowe wymontowanie foteli z samochodu nie zmienia oceny ,że jest on zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. W definicji tej nie chodzi bowiem o aktualne wyposażenie pojazdu tylko o jego przeznaczenie. To zaś w przypadku samochodu Mitsubishi Pajero niewątpliwie polega na przewozie osób. Zamontowanie tymczasowej przegrody tzw. kratki czy tez wymontowanie tylnych siedzeń nie zmienia w sposób trwały ilości miejsc siedzących w pojeździe oraz pierwotnego konstrukcyjnego przeznaczenia pojazdu. ( tak też wyrok NSA z 21.03.2012 r., I GSK 1402/11 opublikowany na www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Dlatego też Sąd uznał ,że samochód Mitsubishi Pajero służy zasadniczo do przewozu osób, a tym samym powinien być zakwalifikowany do kodu 8703 CN. Nie zmieniają tego wnioskowania przedstawione w skardze argumenty dotyczące zarejestrowania tego pojazdu jako ciężarowego na podstawie przepisów o ruchu drogowym W prawie polskim w tym zakresie występuje dualizm pojęciowy i klasyfikowanie pojazdów dla celów dopuszczenia do ruchu opiera się na innych przepisach, niż klasyfikowanie pojazdów dla celów poboru podatku akcyzowego. Z tego względu dokonanie klasyfikacji pojazdu w oparciu o jedną grupę przepisów jest prawnie irrelewantne dla dokonania odpowiedniego zaszeregowania samochodu w oparciu o grupę drugą. W przypadku klasyfikacji pojazdu dla potrzeb podatku akcyzowego zastosowanie będą miały przepisy powyżej powołane i omówione, natomiast dla potrzeb dopuszczenia pojazdu do ruchu i jego rejestracji odpowiednie organy posługują się przepisami zamieszczonymi w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz.U. 2005 nr 108 poz. 908 z zm.) – art. 71 i nast. oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów w sprawach związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz wzorów dokumentów w tych sprawach (t.j. Dz.U. 2007 nr 137 poz. 968). W rozporządzeniu tym zawarto klasyfikacje pojazdów dla potrzeb postępowania rejestracyjnego . Ponieważ opiera się ona na zupełnie innych kryteriach niż klasyfikacja CN, nie może mieć znaczenia dla powstania obowiązku podatkowego. Regulacja dotycząca tego podatku jest bowiem uregulowaniem autonomicznym i nie opiera się na przepisach rejestracyjnych. Należy przy tym wskazać ,że obowiązek podatkowy aktualizuje się wcześniej, niż dochodzi do zarejestrowania pojazdu, gdyż rejestracja jest końcem okresu, w którym powstaje obowiązek podatkowy w akcyzie z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego( art.80 ust.3 pkt 3 u.p.a.). Obowiązek podatkowy aktualizuje się zatem przed rejestracją pojazdu, zanim zostanie określony na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym rodzaj pojazdu w dowodzie rejestracyjnym. Najpierw należy określić rodzaj pojazdu dla potrzeb podatku akcyzowego, uiścić podatek akcyzowy lub tez nie – w przypadku braku obowiązku podatkowego a dopiero potem przystąpić do rejestracji pojazdu. Również argumentacja związana z ta grupa zagadnień okazała się więc niezasadna. Mając powyższe na uwadze Sąd Administracyjny uznał skargę za niezasadną w oparciu o przepis art. 151 ppsa.