I SA/Rz 506/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r., w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." M. i R. P. Sp. j., z siedzibą w M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2011 r., nr (...), w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2008 r., w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek. Decyzją z dnia (...) maja 2011 r., nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzje organu I instancji, w przedmiocie określenia skarżącej spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od środków transportowych za 2008r., w kwocie 27 354 zł. Wraz ze skargą na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie jej wykonania argumentując, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonego aktu wiązać się będzie z niebezpieczeństwem wyrządzenia spółce znacznej szkody, ponieważ obecnie nie ma ona środków na pokrycie dodatkowych i niesłusznie narzuconych zobowiązań podatkowych. W uzasadnieniu wniosku zwrócono także uwagę, że Urząd Gminy [...] nie zwrócił jeszcze skarżącej kwot zapłaconych przez nią podatków. Z akt sprawy wynika, że spółka dokonała zapłaty podatku od środków transportowych na rzecz niewłaściwego organu – Wójta Gminy [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi, może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem nie mającym zastosowania w niniejszej sprawie. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia takiej szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych, trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek zaś uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę, który winien wskazać na konkretne okoliczności, świadczące o zaistnieniu wyżej wymienionych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2005 r., sygn. II OZ 201/2005 i 13 grudnia 2004 r. sygn. FZ 496/2004, zamieszczone w systemie informatycznym "Lex polonica"). W niniejszej sprawie spółka uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczyła się do ogólnikowego stwierdzenia, że jej sytuacja materialna jest trudna i nie ma środków na uregulowanie należności podatkowych. Nie wskazała natomiast na żadne konkretne okoliczności, które uprawdopodabniały jej twierdzenia w tym zakresie. Nie przedstawiła także żadnych argumentów, które świadczyły o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji groziłoby jej znaczną szkodą lub innymi, trudnymi do odwrócenia, konsekwencjami. Tymczasem zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, wyrażonym chociażby w postanowieniu NSA z dnia 2 czerwca 2004 r., sygn. FZ 65/04 (niepubl.), uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że jego uwzględnienie jest uzasadnione. Okoliczność uiszczenia podatku na rzecz Gminy [...] i jego niezwrócenie na obecnym etapie nie ma znaczenia dla oceny przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym miejscu należy także zwrócić uwagę na fakt, że zaskarżona decyzja określa spółce zobowiązanie pieniężne, które, w przypadku jej uchylenia, będzie podlegało zwrotowi, z tego tez względu trudno mówić o nieodwracalnych konsekwencjach jej wykonania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.