I SA/Rz 513/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 9 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. Skarżący decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, opisaną w sentencji niniejszego postanowienia J.G., wezwany do uiszczenia wpisu sądowego, zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. Na formularzu PPF podał, że poszukuje pracy, w 2010 r. wraz z żoną osiągnął dochód ok. 3.500 zł, mieszka u ojca, który pomaga małżonkom w utrzymaniu rodziny, w tym trojga małoletnich dzieci, dzierżawi gospodarstwo rolne od gminy, z którego roczny dochód wynosi ok. 2000 zł, jego rachunki bankowe wykazują saldo ujemne albo utrzymywany jest stan zerowy. Jedynym dochodem rodziny według oświadczenia jest dochód żony skarżącego z tytułu umowy zlecenia (stawka 9,20 zł brutto za godzinę). Z wniosku wynika, że nikt z członków rodziny pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiada jakiegokolwiek majątku nieruchomego, wartościowych rzeczy ruchomych czy zasobów pieniężnych. Ponadto w uzasadnieniu wniosku podano, że organ podatkowy dokonał zabezpieczenia posiadanych przez skarżącego pojazdów mechanicznych: samochodu dostawczego marki Opel Movano o wartości 15.000 zł, samochodu Chrysler o wartości ok. 32.000 zł i skutera o wartości ok. 1000 zł. Do wniosku załączono kserokopie: wyciągu rachunku depozytowego obojga małżonków, umowy zlecenia, potwierdzenia informacji o zawieszeniu działalności gospodarczej przez żonę skarżącego, decyzji o wykreśleniu wpisu skarżącego z ewidencji działalności gospodarczej, upomnień z banku za przekroczenie salda na rachunku i wezwania do zapłaty, zarządzeń zabezpieczeń, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności dorosłej córki i zaświadczenia o nauce (studia wyższe). Rozpoznając sprawę zważono, co następuje: Art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- zwanej dalej P.p.s.a., warunkuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie o jaki zawnioskował skarżący (zakres częściowy) od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte przez ustawodawcę określenie "gdy osoba ta wykaże" wskazuje, że rozstrzygnięcie będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę, która w takiej sytuacji powinna przedstawić argumentację potwierdzającą, że wygospodarowania środków na pokrycie tych kosztów odbyłoby się z uszczerbkiem dla utrzymania wnioskodawcy i jego rodziny. W rozpoznawanej sprawie skarżący przedłożył dokumenty wskazujące na jego sytuację materialną, aczkolwiek zdaniem rozpoznającego wniosek, nie jest to pełny obraz tejże sytuacji, a jedynie zmierzający do przedstawienia sytuacji skarżącego jako wyjątkowo trudnej. Na wstępie należy zaznaczyć, że ponieważ Skarżący ubiegał się o prawo pomocy kilkakrotnie w nieodległym czasie, dlatego też nie sposób pominąć udzielanych już informacji i wyjaśnień (sprawy o sygn. I SA/Rz 300/11, I SA/Rz 301/11) rozpoznając przedmiotowy wniosek. Niewątpliwie zarobki żony skarżącego z pewnością nie zaspokajają potrzeb rodziny, w tym utrzymania najstarszej córki na studiach w Warszawie, nawet biorąc pod uwagę pomoc udzielaną rodzinie przez ojca skarżącego. Jak wynika z wyjaśnień ogranicza się ona do udostępnienia domu rodzinie skarżącego i sporadycznie zapewnienia obiadów (k. 50). Poza tą pomocą, która z racji wysokości pobieranych świadczeń emerytalnych (k.52) jest również ograniczona, Skarżący nie zadeklarował, że otrzymuje pomoc z innego źródła. Podał jedynie, że dzierżawi od gminy grunt o pow. 1 ha przeliczeniowego, z którego średni dochód roczny wynosi ok. 2000 zł. Wątpliwości co do wysokości zadeklarowanych dochodów rodziny może wzbudzać także treść zaświadczenia od naczelnika urzędu skarbowego, o które żona Skarżącego ubiegała się, tj. "w celu przedłożenia w sprawie świadczenia KRUS". (k.49). W załącznikach do wniosku w ww. sprawach znajduje się ponadto adnotacja o kredycie hipotecznym w kwocie 61.200 zł – zadłużenie 52.560,06 zł, pożyczce ekspresowej, której przyporządkowano kwoty 10.000 zł i 5.374,35 zł i karcie kredytowej z limitem 5000 zł. Tych kwestii oraz związanych z zaległościami w płatnościach za dostawy gazu Skarżący nie wyjaśnił pomimo, że ani skarżący ani którakolwiek z osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, zgodnie z oświadczeniem, nie posiada jakiegokolwiek majątku nieruchomego. W konkluzji, oświadczenie Skarżącego należy uznać za niewiarygodne, przyjmując tym samym, że skarżący nie udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych zainicjowanego postępowania sądowego. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.