I SA/Rz 513/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2015 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2004 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości. B. S. (dalej: skarżący) w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia zawnioskował o zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, a jedynym źródłem jego utrzymania jest obecnie pomoc finansowa od rodziców – 500 do 1000 zł na miesiąc. Mieszka wspólnie z żoną i synem w mieszkaniu, którego właścicielką była żona; obecnie bowiem mieszkanie to zostało przejęte przez wierzyciela za długi, który na chwilę obecną nie podjął działań zmierzających do eksmisji. Pojazdy samochodowe należące do skarżącego (Kia Ceed i Fiat Fiorino są przedmiotem zabezpieczenia przez organ podatkowy. Żona skarżącego prowadzi działalność gospodarczą, lecz jej wyniki nie są mu znane; małżonkowie pozostają w ustroju rozdzielności majątkowej, a skarżący nie partycypuje w kosztach utrzymania domu. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., osobie fizycznej przyznane zostaje prawo pomocy z jej wniosku w zakresie częściowym, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ciężar dowodu spoczywa na stronie składającej taki wniosek. W ocenie rozpoznającego wniosek, zasługuje on na uwzględnienie. Sytuacja skarżącego została zobrazowana przez dołączone wyjaśnienia i kserokopie dokumentów do rozpoznanego już wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie o sygn. I SA/Rz 1085/13 i zwolnienie to zostało skarżącemu przyznane. Z całokształtu materiału wynika, że skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, zaś samochody zostały zabezpieczone przez organ podatkowy na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych, które jest przedmiotem sporu i obecnie oczekuje na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny, skarżący korzysta z pomocy finansowej swoich rodziców, główny ciężar utrzymania domu w tym zabezpieczenia warunków materialnych małoletniego syna spoczywa na żonie. Z kolei sytuacja finansowa żony i wyniki prowadzonej działalności gospodarczej zostały także rozpoznane – zostało jej przyznane również prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (I SA/Rz 1085/13). Dlatego biorąc pod uwagę te informacje o sytuacji życiowej i finansowej skarżącego oraz że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia wpisów w łącznej kwocie przekraczającej 18.000 zł we wszystkich sprawach w przedmiocie podatku od towarów i usług (sygnatury I SA/Rz 513 do 536/15), przyznanie mu prawa pomocy jest w pełni zasadne. W związku z powyższym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.