I SA/Rz 517/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Piotr Popek, Sędzia WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Jarosław Szaro (spr.), Protokolant sekr. sąd. Karolina Dźwierzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2019 r. sprawy ze skargi M.A. na informację Stowarzyszenia LGD "S." z siedzibą w K. z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie ponownej oceny wniosku pn. : "Utworzenie działalności gospodarczej oraz samozatrudnienie w zakresie usług mobilnych zestawem fotolustro (fotografia)" oddala skargę. Przedmiotem skargi jest informacja [...] w K. (dalej: Stowarzyszenie) z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...], którą poinformowano M. A. (dalej: Skarżący) o decyzji Rady Stowarzyszenia, że po dokonaniu ponownej oceny wniosku w zakresie zarzutów podnoszonych w proteście, stwierdzono brak podstaw do zmiany podjętego w dniu [...] maja 2019 r. rozstrzygnięcia i utrzymano w mocy uzasadnienie i przyznaną punktację 0 punktów w kryterium nr 11: Doświadczenie Wnioskodawcy odpowiednie do przedmiotu operacji, którą zamierza zrealizować. Wnioskodawca w ramach ogłoszonego naboru wniosków o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w zakresie "Podejmowania Działalności Gospodarczej", złożył wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]". W piśmie z dnia [...] maja 2019 r. Stowarzyszenie poinformowało Skarżącego o wyborze wniosku do dofinasowania ze wskazaniem, że nie mieści się on w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze oraz o uzyskaniu 16 punktów w wyniku oceny spełnienia lokalnych kryteriów wyboru co spowodowało, że operacja znalazła się na pozycji 7 listy rankingowej wniosków wybranych do dofinansowania. W ocenie Stowarzyszenia doświadczenie Wnioskodawcy nie odpowiada planowanej działalności, ponieważ nie jest ono związane z branżą fotograficzną, ani poligraficzną. Wnioskodawca w piśmie z dnia 28 maja 2019 r. złożył do Stowarzyszenia protest od wyniku wyboru [...] w zakresie braku przedmiotowego wniosku w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia w zakresie kryterium nr 11. Wnioskodawca podniósł, że jego doświadczenie jest ściśle związane z przewidywanym i wskazanym zakresem obowiązków, bowiem prowadził on już działalność gospodarczą, jak również przez 25 lat pracy zawodowej zajmował on stanowiska kierownicze w dużych koncernach, gdzie m. in. współpracował z klientami, dostawcami, operatorami, podwykonawcami. W tym czasie wnioskodawca był odpowiedzialny za planowanie, kontrolowanie, wdrażanie, działania naprawcze, koordynowanie i obsługę klientów. Rada Stowarzyszenia nie uwzględniła protestu i przekazała go do rozpoznania Zarządowi Województwa [...] (dalej: ZWP). W rozstrzygnięciu z dnia [...] czerwca 2019 r.nr [...], ZWP uwzględniło protest Skarżącego i sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie w zakresie zarzutu, który został podniesiony w proteście. Zarząd wyjaśnił, że zaplanowana przez Skarżącego działalność ma polegać na usłudze wynajmu fotolustra. W tym przypadku konieczne jest prawidłowe zdefiniowanie rodzaju, charakteru, przedmiotu działalności jaką w ramach operacji zamierza podjąć wnioskodawca. Zarząd podniósł, że Stowarzyszenie przy ocenie kryterium posiadanego doświadczenia niewłaściwie zidentyfikowało rodzaj tej działalności wskazując, że prowadzona przez Skarżącego działalność nie była branżą fotograficzną czy zbliżoną jak np. poligrafia. W ocenie Zarządu błędnie określono przedmiot prowadzonej działalności - branża fotograficzna, czy poligraficzna. W wydanym rozstrzygnięciu Zarząd odwołując się do argumentacji podniesionej przez Skarżącego w proteście wyjaśnił, że proponowana przez wnioskodawcę działalność nie jest stricte związana z branżą fotograficzną, bowiem wnioskodawca nie będzie osobiście wykonywał zdjęć, nie będzie też poddawał ich obróbce w specjalistycznych programach. Zatem, nie jest w tym przypadku wymagane posiadanie pewnych umiejętności czy też doświadczenia. Zarząd wyjaśnił ponadto, że fotolustro jest w pełni automatyczne, a jego obsługą będą zajmować się potencjalni klienci usługobiorców. Rada Stowarzyszenia na posiedzeniu w dniu [...] lipca 2019 r. dokonała ponownej oceny wniosku w zakresie zarzutów podniesionych w proteście, stwierdzając tym samym brak podstaw do zmiany podjętego w dniu [...] maja 2019 r. rozstrzygnięcia i utrzymało w mocy uzasadnienie i przyznaną punktację 0 punktów w kryterium nr 11: Doświadczenie wnioskodawcy odpowiednie do przedmiotu operacji, którą zamierza realizować. Stowarzyszenie uzasadniało, że w zakresie przedstawionych zaświadczeń Wnioskodawca otrzymał punkty w kryterium nr 10 – przygotowanie zawodowe do prowadzenia planowanej działalności gospodarczej. W odniesieniu do zarzutów protestu Stowarzyszenie wyjaśniło, że kryterium nr 11 stałoby się zbyteczne gdyby przyjąć, że do prowadzenia działalności gospodarczej nie trzeba dysponować żadną wiedzą. Podkreślono również, że osoba ubiegająca się o dofinansowanie do podjęcia działalności gospodarczej posiada kontakty, znajomości, które nabyte zostały podczas swojej aktywności zawodowej i teoretycznie, które kolejno można wykorzystać prowadząc własną działalność gospodarczą. Stowarzyszenie podniosło, że w kryterium nr 11 oceniane jest doświadczenie odpowiednie do przedmiotu operacji, które zamierza realizować. W tym zakresie oceniono, że prowadzenie handlu okrężnego w 1992 r. nie można uznać jako choćby zbliżony do kody PKD 74.20.Z Działalność fotograficzna. W związku z powyższym, Rada nie znalazła podstaw do przyznania punktów w przedmiotowym kryterium. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, M. A.zaskarżył w całości informację z dnia [...] lipca 2019 r. o ponownej ocenie wniosku w zakresie zarzutów Skarżącego podnoszonych w proteście z dnia [...] maja 2019 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: 1. art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431, dalej: ustawa wdrożeniowa) polegające na braku rzetelnej i obiektywnej oceny wniosku skarżącego, co skutkowało błędnym przyjęciem, że Skarżący nie spełnia kryteriów merytorycznych ze względu na brak doświadczenia odpowiedniego do przedmiotu operacji, która zamierza realizować, podczas gdy z zaświadczenia Urzędu Skarbowego w R. przedłożonego do akt wynika, iż wnioskodawca od 01.04.1992 r. do 04.12.1992 r. prowadził działalność gospodarczą - handel okrężny, zaś kryterium wyboru stanowiło nieskonkretyzowane "odpowiednie" do przedmiotu operacji doświadczenie; 2. art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w związku z kryteriami formalnymi, Procedury Wyboru i oceny operacji w ramach Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność (LSR), polegającą na nierzetelnym i dowolnym uznaniu, że: - Skarżący nie wykazał doświadczenia związanego z przedmiotem operacji, w którym będzie zrealizowany projekt, co było wynikiem niewłaściwego sformułowania kryterium procedury, a w konsekwencji stanowiło naruszenie nakazu przeprowadzenia procesu wyboru projektów kwalifikujących się do wsparcia finansowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny; - skarżący nie posiada doświadczenia w ramach przedmiotu operacji, pomimo iż zapisu konkretyzującego nie było w dokumentach konkursowych, a ponadto iż jest to sprzeczne z obiektywnymi regułami wiedzy; - poprzez przeprowadzenie wyboru projektów w sposób nieprzejrzysty, nierzetelny w szczególności poprzez niejasne sformułowania w Regulaminie i Procedurze, co skutkowało nieprawidłowym zidentyfikowaniem rodzaju działalności i bezzasadnym twierdzeniem LGD iż przedmiotem działalności jest branża fotograficzna, czy poligraficzna; - dokonanie oceny wniosku w sposób dowolny, bez uwzględnienia konieczności zapewnienia równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, co przejawiło się choćby brakiem wezwania skarżącego do złożenia wyjaśnień, czy też brakiem uwzględnienia zaświadczeń przedstawianych przez skarżącego w postaci: zaświadczenia [...] z dnia 29.01.2019 r" zaświadczenia ESKK z dnia 11.01.2012 r., potwierdzeń uczestnictwa [...] z dnia 12.06.2018 r. i 11.04.2018 r., a także certyfikatów; 3. art. 53 ust. 1 w zw. z art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, poprzez niewłaściwe przeprowadzenie powtórnej weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, co doprowadziło do podtrzymania decyzji o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu, podczas gdy istniały podstawy do zmiany podjętego rozstrzygnięcia bowiem wbrew stanowisku oceniających, skarżący posiadał odpowiednie do przedmiotu operacji, którą zamierzał realizować doświadczenie, a nadto ewentualne niejasności w zakresie zapisów w budżecie mogły być wyjaśnione przez wnioskodawcę zgodne z zapisami regulaminu na etapie negocjacji w konsekwencji naruszenie interesu skarżącej przez to, że została pozbawiona możliwości dofinansowania środków z Unii Europejskiej. Podnosząc powyższe Skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Wniósł także o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych lub według spisu kosztów, jeżeli takowy zostanie przedłożony na rozprawie. Skarżący podniósł, że fotolustro jest obsługiwane w pełni automatycznie. Dodatkowo, ma być ono obsługiwane wyłącznie przez klienta (usługobiorcę), który również nie musi posiadać żadnej wiedzy w zakresie działania urządzenia. Rolą wnioskodawcy ma być wyłącznie pozyskiwanie klientów i dostarczenie urządzenie do miejsca wskazanego przez usługobiorcę. Skarżący podniósł, że jego działalność nie jest związana z branżą fotograficzną, bowiem on sam nie będzie wykonywać zdjęć, też nie będzie ich poddawał obróbce w specjalistycznych programach, co wymagać by mogło posiadania pewnych umiejętności czy też doświadczenia. Wnioskodawca w złożonej skardze odwołał się również do orzecznictwa sądowoadministracyjnego w zakresie zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie wniosło o jej oddalenie, argumentując, że skarga oraz zawarte w niej zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny miał na uwadze, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona Spór pomiędzy stronami dotyczy prawidłowości dokonanej przez Lokalną Grupę Działania "[.]" w [.] oceny i związanego z nią przydziału punktów w jednym z kryteriów podlegających ocenie, a mianowicie w zakresie kryterium określonego w punkcie 11 dokumentu "Uzasadnienie zgodności z lokalnymi kryteriami wyboru z zakresu podejmowania działalności gospodarczej", który stanowi załącznik nr 3 do ogłoszenia o naborze w wniosków nr [...]. W kryterium nr 11 ocenie podlega doświadczenie wnioskodawcy odpowiednie do przedmiotu operacji, którą zamierza zrealizować. W ramach tego kryterium możliwe było przyznanie 1 punktu, jeżeli wnioskodawca posiadał doświadczenie nieprzekraczające okresu 6-ciu miesięcy wykonywania podobnej działalności lub też 2 punkty, jeżeli jego doświadczenie było zdobywane przez czas przekraczający 6-ciu miesięcy. W kryterium tym instytucja oceniająca przyznała skarżącemu 0 punktów. Wypełniając omawiany dokument w kryterium 11 skarżący podał, że jego doświadczenie jest bardzo zbliżone, ponieważ w przeszłości prowadził już działalność gospodarczą, a przez ostatnie 25 lat pracy zajmował stanowiska kierownicze w dużych koncernach, gdzie współpracował z klientami, dostawcami, operatorami, podwykonawcami. Podczas pracy w Logistyce do jego głównych zadań należało zarządzanie, organizowanie, planowanie, kontrolowanie, wdrażanie, działania naprawcze, współpracowanie, koordynowanie i obsługa klienta. Jednocześnie, sporządzając biznesplan do wniosku złożonego w konkursie w kryterium IV pkt 4.1-opis planowanej operacji wskazał, że podstawową podejmowaną działalnością jest działalność fotograficzna opisana w PKD w puncie 74.2 wskazując, że chodzi tu o działalność usługową. W zamieszczonej w biznesplanie punkcie 5.1 analizie SWOT wskazując na słabe strony podejmowanego przedsięwzięcia wymienił brak doświadczenia w branży oraz brak bazy klientów. Analizując powyższe wskazania instytucja oceniająca nie naruszyła prawa przyznając wnioskodawcy 0 punktów. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zakwalifikowania planowanej działalności gospodarczej wg klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U.nr 2007 nr 251 poz. 1885). Wnioskodawca zakwalifikował swoją działalność do działalności fotograficznej w podklasie 74.20.Z która obejmuje szeroko rozumianą działalność w zakresie fotografii, przy czym w ramach tej podklasy wskazano, ze nie obejmuje ona działalności samoobsługowych automatów fotograficznych na monety, sklasyfikowanej w pozycji 96.09.Z. W pozycji tej wskazano, że obejmuje ona działalność samoobsługowych maszyn na monety, tj. automaty fotograficzne, wagi, urządzenia do mierzenia ciśnienia krwi, szafki na monety, itp. W świetle przedstawionych przepisów może zatem budzić wątpliwości czy działalność skarżącego będzie w istocie działalnością fotograficzną czy też działalnością z zakresu wynajmu urządzeń. Analiza zgromadzonego materiału a w szczególności wniosku wraz z załącznikami pozwala jednak na przyjęcie, że dokonana przez lokalną grupę działania ocena jest prawidłowa. W omawianym kryterium podstawą do uzyskania punktów było posiadanie doświadczenia odpowiedniego do planowanej operacji. W ocenie sądu doświadczenie takie musi obejmować znajomość rynku wynajmu tego typu urządzeń, jakie planował zakupić skarżący, znajomość podmiotów mogących dokonać wynajmu tego typu urządzeń, umiejętności przewożenia tego typu urządzeń, instalowania ich w pomieszczeniu w których będą przez klientów używane. W skład doświadczenia jakie jest konieczne do uzyskania punktów w rozumieniu omawianego wymogu wchodzić będzie również umiejętność odpowiedniego instruowania osób mogących korzystać z urządzenia, a także umiejętności w zakresie bieżącej obsługi takiego urządzenia, wykonywania czynności drobnych napraw, czy też umiejętność posługiwania się oprogramowaniem zainstalowanym w urządzeniu. Tylko wykonywanie takich czynności przez jakiś okres czasu związanych z konkretnym rynkiem wynajmu i konkretnym wynajmowanym urządzeniem pozwalałoby na przyjęcie, że posiada on doświadczenie odpowiednie do przedmiotu operacji. Należy w tym zakresie podkreślić, że doświadczenie to musi być związane właśnie z "przedmiotem operacji". Zostało ono zatem określone bardzo wąsko i w ocenie sądu ma to służyć temu, aby pomoc publiczna była kierowana do osób znających zagadnienia i posiadających praktykę w działalności, która ma zostać dofinansowana. Skierowanie pomocy do takich osób zwiększa z pewnością efektywność wykorzystania środków, prawidłowość ich wydania, co zwiększa prawdopodobieństwo powodzenia wspieranego przez Państwo ze środków Unii Europejskiej projektów. Kierowanie pomocy do osób, które zamierzają podjąć działalność w dziedzinie, którą się dotychczas nie zajmowały oczywiście nie jest wykluczone, jednakże ryzyko niepowodzenia takiego przedsięwzięcia jest większe, a w związku z tym kryteria oceny takiego przedsięwzięcia muszą być surowsze. Prowadzona dotychczas przez skarżącego działalność polegająca na sprzedaży obwoźnej, która miała miejsce jeszcze w latach dziewięćdziesiątych jest zupełnie nieadekwatna do przedmiotu aktualnie podejmowanego przez niego przedsięwzięcia. Inna była specyfika rynku w tamtych latach, inny był przedmiot działalności. Doświadczenie osoby prowadzącej handel obwoźny nie jest doświadczeniem odpowiednim do prowadzenia wynajmu skomplikowanych urządzeń elektronicznych. Sam fakt obsługiwania klientów również nie może być uznawany za doświadczenie wystarczające. Jak już wyżej wskazano w skład doświadczenia nabywanego w zakresie prowadzonej działalności wchodzi nie tylko sama rozmowa z klientem, ale także szereg innych elementów potrzebnych do wykonywania działalności. Również praca w "dużych koncernach" nie świadczy o nabyciu doświadczenia odpowiedniego do przedmiotu operacji. W tym zakresie należy wskazać na podstawową różnicę polegającą na tym, iż w tego typu firmach pojedyncza osoba jest jedynie "trybikiem" w mechanizmie podejmowania decyzji najczęściej uzależniona od szeregu wzajemnych zależności wśród pracowników firmy. Tymczasem skarżący zamierza podjąć działalność nie tylko odnośnie innego przedmiotu ale wykonywaną samodzielnie, co wymaga zupełnie innej metodologii działania. Również w tym zakresie sam fakt pracy przy obsłudze klienta nie świadczy, że posiada on doświadczenie w takiej działalności jak opisana we wniosku. Mając na uwadze powyższe rozważania sąd stanął na stanowisku, iż [...] nie naruszyła prawa, a dokonana ocena jest jasna i transparentna. Pomimo częściowo błędnego uzasadnienia w zakresie odwoływania się do działalności fotograficznej trafnie ustaliła, że działalność skarżącego rozumiana jako wynajmowanie urządzenia elektronicznego wykonującego fotografię nie była dotychczas przez niego prowadzona i nie posiada on w tym zakresie odpowiedniego doświadczenia w konsekwencji nie naruszyła ona prawa, a w szczególności art. 37 ust 1 ustawy z dnia 11 lipca 2017 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2018 poz. 1431 z zm.). Dokonana ocena jest rzetelna i obiektywna. Skarga jako nieznajdująca podstaw praktycznych i prawnych została więc oddalona w myśl art. 61 ust.8 pkt.2 ustawy wdrożeniowej.