I SA/Rz 520/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym zażalenia AB na postanowienie z dnia 7 czerwca 2019 r. I SA/Rz 520/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie z jej skarg na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] kwietnia 2018 r.: - nr [.] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu liniowego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. oraz orzekającej o zabezpieczeniu kwoty nieuregulowanego zobowiązania podatkowego - nr [.] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I kwartał 2014 r. oraz orzekającej o zabezpieczeniu kwoty nieuregulowanego zobowiązania podatkowego - p o s t a n a w i a - odrzucić zażalenie Wyrokiem z dnia 21 marca 2019 r. oddalono skargi AB na opisane w sentencji decyzje. Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2019 r. odrzucono osobiście przez nią sporządzoną skargę kasacyjną. Z zachowaniem ustawowego terminu skarżąca w piśmie z 2 lipca 2019 r. zgłosiła wniosek o przyznanie prawa pomocy, zawierając w nim jednocześnie zażalenie na ww. postanowienie i argumentację, że pismo to ocenić należy jako zażalenie w razie negatywnego rozpoznania wniosku w zakresie ustanowienia pełnomocnika (adwokata) w ramach instytucji prawa pomocy. Powyższemu pismu z 2 lipca 2019 r., w zakresie żądania ustanowienia adwokata, nadano bieg w trybie właściwym dla instytucji prawa pomocy, zaś w zakresie zażalenia zarejestrowano jako środek zaskarżenia na postanowienie z dnia 7 czerwca 2019 r. Przepisy procedury sądowoadministracyjnej zawarte w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a.") nie przewidują bowiem możliwości wnoszenia pism o charakterze warunkowym. Skarżąca w jednoznaczny sposób zamanifestowała zaś wolę zaskarżenia rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu z dnia 7 czerwca 2019 r. Zażalenie to musiało zostać jednak przez Sąd odrzucone, niezależnie od losów wniosku o prawo pomocy. W świetle przepisu art. 194 § 3 P.p.s.a. jest ono bowiem niedopuszczalne, ponieważ nie zostało sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Nawet późniejsze uwzględnienie wniosku o prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika nie mogłoby sanować tego braku, ponieważ powołany przepis jednoznaczne stanowi, że "[z]ażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 – 3 stosuje się odpowiednio.". Nie byłoby zatem wystarczające podpisanie przez takiego pełnomocnika pisma sporządzonego przez osobę nieuprawnioną (osobiście przez skarżącą). Sporządzenie zażalenia przez osobę nieuprawnioną stanowi nieusuwalny brak formalny uniemożliwiający nadanie mu prawidłowego biegu. Dlatego na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 P.p.s.a. orzeczono o jego odrzuceniu.