I SA/Rz 522/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 30 października 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku G. sp. z o.o. w [.] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. w [.] na pismo Naczelnika [.] Urzędu Skarbowego w [.] z dnia [.] kwietnia 2018 r. nr [.] w przedmiocie odmowy przywrócenia zarejestrowania jako podatnika VAT - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł G. sp. z o.o. w [.] zgłosiła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (radcy prawnego). W myśl zatem art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", powinna wykazać, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego oświadczenia majątkowego wynikało, że Spółka prowadzi działalność w zakresie handlu i usług. Na rachunku bankowym ma 408 zł. Wysokość kapitału zakładowego wynosi 25.000 zł, wartość środków trwałych 5.000 zł, za ostatni rok obrotowy osiągnęła zysk w wysokości 17.600 zł. Nie zalega z płatnością składek ZUS, podatków w UŚ, a w płatnościach handlowych dłużej niż określone terminy płatności. Dochodzi od klienta wierzytelności w wysokości 25.000 zł. W piśmie z dnia 24 września 2018 r. wezwałem Spółkę do złożenia dodatkowego oświadczenia majątkowego i dokumentów, jednak pozostało ono bez odpowiedzi. W świetle powyższego w cenie referendarza sądowego Spółka nie wykazała przesłanek określonych w art. 246 § 1 pkt 1 Ppsa, a tylko wówczas możliwe byłoby uwzględnienie wniosku. Nie wywiązując się z obowiązku wynikającego z wezwania z dnia 24 września 2018 r. uniemożliwiła poznanie jej rzeczywistej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, czym uchybiła dyspozycji art. 255 Ppsa. Obowiązkiem wnioskodawcy jest zaś współdziałanie w wyjaśnianiu rzeczywistej sytuacji majątkowej. Nie może ograniczyć się tylko do oświadczenia o braku środków, lecz musi na żądanie wystosowane w trybie art. 255 Ppsa potwierdzić je stosownymi dowodami lub dodatkowymi oświadczeniami. Nie może powoływać się tylko na to, że aktualnie nie dysponuje środkami na poniesienie kosztów postępowania, ale musi także wykazać, że nie ma ich pomimo, że podjęła wszelkie niezbędne działania, by zdobyć fundusze na pokrycie takich wydatków. Brak odpowiedzi na pytania sformułowane w wezwaniu powoduje, że nie można było ustalić m.in. rzeczywistego stanu środków na rachunkach bankowych i w kasie, obrotów w prowadzonej działalności operacyjnej, dochodu wypracowanego w minionym roku podatkowym, wydatków ponoszonych na utrzymanie siedziby, miejsc prowadzonej działalności i kosztów ich utrzymania, liczby zatrudnianych pracowników i wysokości wypłacanych wynagrodzeń pracownikom i prezesowi zarządu. Zakładać bowiem należało, że jednostka organizacyjna, jaką jest podmiot prawa handlowego posiadający osobowość prawną, musi w prowadzonej działalności, w szczególności handlowo-usługowej, korzystać z pracy bądź usług osób fizycznych. Natomiast zadeklarowane środki na rachunku bankowym niewątpliwie są wystarczające na pokrycie kosztów sądowych, w szczególności wpisu od skargi, a przynależna Spółce wierzytelność – w razie jej wyegzekwowania, pozwoli również na pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 w zw. z art. 255 Ppsa, odmówiłem uwzględnienia wniosku.