I SA/Rz 522/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "M" Spółka z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 19 lipca 2024 r. nr 1801-IGC.4401.158.2023 w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego - postanawia - odrzucić skargę "M" Spółka z o.o. w K. (dalej: skarżąca) wniosła do tut. Sądu skargę na opisaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 19 lipca 2024 r., w przedmiocie unieważnienia zgłoszenia celnego. Zaskarżona decyzja została wysłana na adres do doręczeń pełnomocnika skarżącej na platformie ePUAP w dniu 19 lipca 2024 r. Ww. decyzja została uznana za doręczoną w trybie zastępczym w dniu 3 sierpnia 2024 r. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 6 września 2024 r. (data stempla pocztowego). W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej odrzucenie lub ewentualne oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Do wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy również wniesienie jej w ustawowym terminie określonym w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.), w myśl którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została przesłana pełnomocnikowi skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 144 § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383, dalej: O.p.), doręczanie pism pełnomocnikowi będącemu adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym oraz organom administracji publicznej następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej albo w siedzibie organu podatkowego. W przypadku doręczenia na adres do doręczeń elektronicznych dzień doręczenia ustala się zgodnie z przepisami art. 42 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (art. 144a § 2 O.p.). Stosownie do art. 40 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1045, dalej: u.d.e.), operator wyznaczony w ramach świadczenia publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego wystawia dowody wysłania i dowody otrzymania zgodnie ze standardem, o którym mowa w art. 26a ustawy z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej. W myśl art. 41 ust. 1 u.d.e., dowód otrzymania jest wystawiany po: 1) odebraniu korespondencji przekazanej na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego; 2) wpłynięciu korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu publicznego; 3) upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji przesłanej przez podmiot publiczny na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego, jeżeli adresat nie odebrał go przed upływem tego terminu. Jeśli chodzi o datę doręczenia korespondencji elektronicznej, to zgodnie z art. 42 ust. 1 u.d.e. w przypadku doręczania korespondencji przy wykorzystaniu publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego korespondencja jest doręczona we wskazanej w dowodzie otrzymania chwili: 1) odebrania korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1; 2) wpłynięcia korespondencji - w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z art. 42 ust. 2 u.d.e., w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 3, korespondencję uznaje się za doręczoną w dniu następującym po upływie 14 dni od wskazanego w dowodzie otrzymania dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych podmiotu niepublicznego. W okolicznościach niniejszej sprawy zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w trybie zastępczym na podstawie art. 144a § 2 O.p. w zw. z art. 42 ust. 2 u.d.e. Ww. decyzja została wysłana na adres do doręczeń pełnomocnika skarżącej na platformie ePUAP, w dniu jej wydania. Pierwsze Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) zostało utworzone w dniu 19 lipca 2024 r. - co odpowiada pierwszej awizacji korespondencji. Powtórne UPD (druga awizacja) utworzono w dniu 27 lipca 2024 r. Tym samym czternastym dniem od wygenerowania pierwszego UPD był dzień 2 sierpnia 2024 r. Był to zatem ostatni dzień, w którym pełnomocnik skarżącej mógł odebrać przesłaną do niego drogą elektroniczną decyzję. W związku z brakiem odbioru ww. korespondencji przez pełnomocnika skarżącej, decyzja została uznana za doręczoną z dniem 3 sierpnia 2024 r., tj. w dniu następującym po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. W konsekwencji, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 2 września 2024 r. Natomiast skarga została wniesiona w dniu 6 września 2024 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzucił skargę.