I SA/Rz 526/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 19 września 2017 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia [.] czerwca 2017 r. nr [.] w przedmiocie odmowy zwolnienia z egzekucji administracyjnej wierzytelności z rachunku bankowego - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 17 sierpnia 2017 r. wpłynęła do Sądu skarga MM na opisane w sentencji postanowienie, którym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [.] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [.] z dnia [.]stycznia 2017 r. nr [.]o odmowie zwolnienia spod egzekucji składnika majątkowego (wkładu na rachunku bankowym) zajętego w toku postępowania egzekucyjnego. Przekazując skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego z powodu umorzenia postępowania egzekucyjnego, a to w związku z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2017 r. sygn. [....] uchylającym dotyczący MM wyrok Sądu Apelacyjnego w części odnoszącej się do orzeczonego środka karnego, egzekwowanego w postępowaniu egzekucyjnym. Postępowanie umorzono postanowieniem z dnia [.]sierpnia 2017 r. nr [.]. Wobec powyższego wezwano organ o nadesłanie odpisu postanowienia umarzającego postępowanie oraz informację, czy wydawano jakiekolwiek postanowienie o uchyleniu dokonanych czynności egzekucyjnych. Do skarżącego zwrócono się natomiast z zapytaniem, czy w opisanych wyżej okolicznościach sprawy podtrzymuje skargę, pod rygorem przyjęcia aktualności skargi. W odpowiedzi z dnia 5 września 2017 r. MM zawarł oświadczenie o cofnięciu skargi. Organ nadesłał zaś odpis postanowienia umarzającego postępowanie egzekucyjne i informację o uchyleniu zajęcia egzekucyjnego. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 11369 z późn. zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Z uwagi na złożenie oświadczenia o cofnięciu skargi przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, nie skierowano do skarżącego takiego wezwania.