I SA/Rz 529/08

PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-06-22

Skład orzekający: Bożena Wieczorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna jest dopuszczalnym środkiem prawnym zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czy też właściwym środkiem jest zażalenie?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, gdy przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ponieważ na takie postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyraźnie określa środki zaskarżenia przysługujące od poszczególnych orzeczeń.
Stan faktyczny
Skarżący R. K. i J. Ł. złożyli skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2009 r. o odrzuceniu ich skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej. Skarżący zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa procesowego. Sąd uznał, że na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie, a nie skarga kasacyjna.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę kasacyjną i zarządzono zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bożena Wieczorska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi R. K. i J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym - postanawia - I. odrzucić skargę kasacyjną II. zarządzić na rzecz skarżących R. K. i J. Ł. zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł. I SA/Rz 529/08 Uzasadnienie Postanowieniem dnia 21 kwietnia 2009 r. (I SA/Rz 529/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną R. K. i J. Ł., działających przez pełnomocnika - adwokata, na postanowienie tego Sądu z dnia 22 grudnia 2008 r. o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym. Odpis przedmiotowego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 maja 2009 r. W dniu 12 czerwca 2009 r. skarżący, działając przez tego samego pełnomocnika, złożyli skargę kasacyjną na ww. postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art.220 § 1 zd.1 oraz art.220 § 3 w zw. z art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a) oraz § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz sposobu pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodne z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy p.p.s.a. na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pomimo treści ww. przepisu, skarżący reprezentowani przez pełnomocnika - adwokata dokonali zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej w drodze skargi kasacyjnej. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób wyraźny określa jakie orzeczenia wojewódzkich sądów administracyjnych podlegają zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w drodze jakiego środka prawnego. Wprowadzone przez ustawodawcę rozróżnienie środków zaskarżenia nie pozwala, aby dane orzeczenie było zaskarżane w dowolnie wybrany przez stronę sposób. Zarówno zażalenie jak i skarga kasacyjna stanowią sformalizowane pisma procesowe, zawierające odróżniające je od siebie elementy konstrukcyjne. Zawarcie ich w danym piśmie przesądza zatem jednoznacznie o jego rzeczywistej treści (por. orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2008 r. sygn. I SA/Gd 153/08). Sąd nie kwestionuje, że o charakterze danego pisma przesądza jego rzeczywista treść, a nie to w jaki sposób zostało ono zatytułowane przez wnoszącego. W niniejsze sprawie zarówno tytuł, jak i treść pisma skarżących z dnia 12 czerwca 2009 r. wskazują, że zamiarem skarżących było złożenie skargi kasacyjnej. Świadczy o tym powołana podstawa prawa wniesienia środka zaskarżenia (art. 173 p.p.s.a.), sformułowanie podstawy kasacyjnej (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), sformułowanie żądania uchylenia postanowienia w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej (art. 185 § 1 p.p.s.a.) wniesienie środka zaskarżenia w ustawowym terminie przewidzianym dla wniesienia skargi kasacyjnej tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia (art. 177 § 1 p.p.s.a.) oraz uiszczenie wpisu sądowego w wysokości przewidzianej dla skargi kasacyjnej. Nie bez znaczenia pozostaje tu również okoliczność, że w niniejszej sprawie skarżących reprezentuje profesjonalny pełnomocnik adwokat tj. osoba zawodowo zajmująca się udzielaniem pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, iż skarga kasacyjna wniesiona na postanowienie na które przysługuje zażalenie jest niedopuszczalna, wobec czego na mocy art.178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej Sąd orzekł w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit. a i § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło