I SA/Rz 529/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie - Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi R. K. i J. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] marca 2008r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym - p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie w przedmiocie zwolnienia z wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2009r. Pełnomocnik skarżących - adwokat J. J. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 czerwca 2009r. odrzucającego skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o zwolnienie z wpisu od tego zażalenia. Do zażalenia został załączony dowód wpłaty wpisu od zażalenia w wysokości 100zł. Na podstawie art. 252 § 2 w związku z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) referendarz sądowy, pismem z dnia 20 lipca 2009r., wezwał pełnomocnika skarżących do złożenia przez nich wniosku o zwolnienie z wpisu na urzędowym formularzu PPF, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłali w wyznaczonym terminie żądany wniosek. Stwierdzono co następuje : Zgodnie z przepisem art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (dla osób fizycznych jest to formularz PPF). W ocenie referendarza sądowego treść złożonego na urzędowym formularzu wniosku w zestawieniu z treścią zażalenia za postanowienie z dnia 22 czerwca 2009r. prowadzi do wniosku, że zamiarem skarżących było uzyskanie przez nich zwolnienia z wpisu od wskazanego na wstępie zażalenia. Uiszczenie przez pełnomocnika skarżących wpisu od zażalenia na zaskarżone postanowienie powoduje jednak bezprzedmiotowość postępowania w zakresie zwolnienia od tej opłaty. To ustalenie obliguje do umorzenia postępowania w granicach wyznaczonych żądaniem zwolnienia od kosztów sądowych. Podobnie jak w przypadku zwolnienia ustawowego, brak obowiązku ponoszenia opłat i wydatków sądowych powoduje, że nie istnieje przedmiot, który można byłoby odnieść do możliwości finansowych wnioskodawcy. Z tego tez względu referendarz sądowy nie poddawał merytorycznej ocenie wniosków złożonych przez skarżących na urzędowym formularzu PPF. Bezprzedmiotowość postępowania wynikająca z uiszczenia przez stronę ciążących na niej kosztów sądowych objęta jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Dopuszczalność stosowania tej regulacji w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. postanowienie NSA z 5 października 2007r., sygn. II OZ 920/07, niepubl., postanowienie NSA z dnia 14 maja 2008r., sygn. II OZ 458/08, niepubl). Dla przykładu w postanowieniu NSA z dnia 27 marca 2007r. sygn. II OZ 234/07, niepubl., zauważono, iż postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych strony, która opłaciła wpis sądowy należny od skargi, można uznać za bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy wniosek dotyczy zwolnienia od tego wpisu. Z wyżej powołanych względów orzeczono o umorzeniu postępowania incydentalnego w sprawie prawa pomocy w zakresie ustalonym w sentencji postanowienia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w zwązku z art. 258 § 1 i 2 p.p.s.a.