I SA/Rz 530/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 530/16 Uzasadnienie A. K. reprezentowany przez adwokata skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargę na decyzję Zarządu Województwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją Zarząd utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], określającą kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 525 265 złotych, w tym 446 475,25 ze środków EFRR oraz 78 789, 75 złotych ze środków budżetu państwa i zobowiązującą A. K. do zwrotu ww. kwoty wraz z odsetkami. Pismem z dnia 19 lipca 2016 r. skarżący zastępowany przez adwokata zwrócił się do WSA z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że wraz z odsetkami kwota żądanej do zwrotu należności przekracza 750 000 złotych. Podniósł, że nie jest on w stanie zapłacić ww. kwoty, bez likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Kwota ta stanowi mniej więcej dziesięciokrotność dochodów osiągniętych przez niego w 2015 r. Podkreślił, że nie posiada on żadnych istotnych oszczędności, ponieważ wszystkie środki zaangażował w uruchomienie objętej dofinansowaniem restauracji wraz z częścią noclegową w U. G. Nadto dofinansowanie zmusiło skarżącego nie tylko do zaangażowania wszystkich oszczędności, ale jeszcze do zwiększenia kwoty kredytu inwestycyjnego o 500 000 złotych, oraz do zaciągnięcia krótkoterminowych pożyczek gotówkowych na łączną kwotę 260 000 złotych. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...], Zarząd Województwa odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, zwanej dalej P.p.s.a.), sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego możliwości złożenia wniosku do sądu. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex Polonica nr 1241556). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Konieczność zwrotu przez stronę kwoty 525 265 złotych - przyznanej ze środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich wraz z odsetkami, może pociągnąć dla A. K. trudne do odwrócenia skutki określone w art. 61 P.p.s.a. W szczególności następstwa zaskarżonej decyzji, mogą spowodować istotną i trwałą zmianę rzeczywistości w sferze finansowej strony. Wykonanie zaskarżonej decyzji może bowiem spowodować całkowitą likwidację prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej, co spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.