I SA/Rz 534/18

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi L. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [.] z dnia w [.] maja 2018 r. nr w [.] w przedmiocie podatku od towarów i usług - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy L. sp. z o.o. z/s w w [.] (dalej: Spółka) wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wartość przedmiotu zaskarżenia Przewodniczący Wydziału I określił na 52.127 zł. Wpis od skargi wynieść powinien 1.500 zł. W złożonych oświadczeniach podano, że aktualnie Spółka wygasza prowadzoną działalność gospodarczą, wobec czego nie osiąga regularnych dochodów. Wystąpiła również z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, ale termin posiedzenia nie został jeszcze wyznaczony. Miniony rok zakończyła stratą netto w wysokości 543.236,45 zł. Na dzień złożenia formularza nie posiadała środków w kasie, a na rachunkach bankowych posiadała: 4375,85 zł, 3,79 USD, 1389,94 EUR. Wartość środków trwałych wynosi 14.412,09 zł, wartość kapitału zakładowego 5.000 zł. Nie posiada własnych środków transportu. Lokal podnajmuje od B. sp. z o.o. z/s w w [.]; właścicielem lokalu jest F. sp. z o.o. Z zeznania CIT-8 za 2017 r. wynika, że przychód wyniósł 1.877.598,59 zł, koszty jego uzyskania 1.757.340,18, dochód 12.258,41 zł, odliczenia start z lat poprzednich wyniosły 76.954,68 zł; nadpłata podatku wyniosła 2130 zł. Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", prawo pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego przesłanek tych Spółka nie wykazała, m.in. na skutek nieudzielenia pełnego zakresu informacji i dokumentów żądanych w wezwaniu z dnia 26 lipca 2018 r. Udzielając odpowiedzi w dniu 20 sierpnia Spółka zadeklarowała, że w terminie do 27 sierpnia przedłoży bilans oraz rachunek zysków i strat za wskazany okres oraz informacje w przedmiocie niektórych pozycji rachunku zysku i strat, tj. wywiąże się z wezwania w zakresie pytań nr 6 i 12. W dniu 28 sierpnia wpłynęło do Sądu pismo Spółki, ale nie dołączono do niego (także w innych równocześnie toczących się sprawach Spółki) wymaganych dokumentów. Ocena przedłożonych dokumentów i złożonych wyjaśnień nie pozwoliła przyjąć, że Spółka nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Analiza rachunku zysków i strat (złożonych m.in. do akt I SA/Rz 540/18, ponieważ do rozpoznawanego wniosku go nie dołączono) i treść oświadczenia z 27 sierpnia wskazuje, że w szczególności pozycja "E.III - inne koszty operacyjne" opiewające na kwotę 661.970,72 zł obejmuje "obciążenia nałożone na Spółkę przez kontrahenta P. S.A. (tj. stronę niniejszej sprawy) bądź bezpośrednio przez organy podatkowe w związku z należnościami związanymi z usunięciem towarów spod dozoru celnego". To głównie te składowe kosztów operacyjnych stanowiły przyczynę deklarowanej i wykazywanej straty, ale tylko z księgowego punktu widzenia. Nie musi to bowiem oznaczać trudności finansowych, zwłaszcza gdy spór z organami zostałby rozstrzygnięty na korzyść Spółki. Ponadto starty takiej nie wykazano już w zeznaniu podatkowym za 2017 r. Należy też zauważyć, że w 2017 r. przychód netto Spółki wyniósł 1.834.425,46 zł, w tym 1.821.443,28 zł ze sprzedaży (magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów). Koszty działalności operacyjnej ogółem wyniosły 1.720.775,95 zł, a złożyły się na nie, poza wymienionymi "innymi kosztami operacyjnymi" w kwocie 661.970,72 zł, także "wydatki na wynagrodzenia" 470.028,42 zł i "usługi obce" 1.073.327.57 zł. Zysk ze sprzedaży (wiersz "C") wyniósł 113.649,51 zł. Natomiast niemożliwe było dokonanie pełnej analizy odpowiednich pozycji rachunku zysku i strat oraz bilansu za 2018 r. (wygenerowanych za okres od początku 2018 r.), ponieważ Spółka dokumentów tych nie przedłożyła; pozostało jedynie poddanie ocenie złożonego oświadczenia, które nie obrazuje jednak jej aktualnej sytuacji finansowej. Koszty, z jakimi wiąże się postępowanie na wstępnym etapie, obejmą wpis od skargi 1.500 zł. Środki takie Spółka jest w stanie wygospodarować we własnym zakresie, choćby kosztem opłat leasingowych na rzecz Mercedes-Benz w [.] (przelewy na kwoty po 2.034,90 z 18 i 28 maja oraz 22 czerwca) albo wynagrodzenia członka zarządu - LB, który jednocześnie jest jednym ze wspólników i który - z tego powodu - powinien być zainteresowany utrzymaniem dobrej kondycji finansowej i bytu tego podmiotu (jego wynagrodzenie za kwiecień i maj wynosiło po 4.050,99 zł netto; w 2018 r. według oświadczenia dotychczas wypłacono mu łącznie 33.936,98 zł i to pomimo deklarowanej trudnej sytuacji finansowej (straty); z wyciągów bankowych wynika też, że 11 czerwca otrzymał on przelew na 2.267,49 zł). Podkreślić również należy, że prywatne zobowiązania, jak chociażby kredytowe (np. przelew z 1 czerwca na 4.375,85 zł, z 5 czerwca na 595,18 zł, z 6 czerwca na 3.070,74 zł, z 30 czerwca na 2.475,38 zł, z 3 lipca na 2.048,25 zł, z 11 lipca na 1.921,24 zł), czy inne wydatki związane z bieżącą działalnością Spółki, jak koszty najmu lokalu (z akt wynika, że członkowie zarządów i wspólnicy wymienionych na wstępie spółek są to te same osoby lub ze sobą powiązane; LB, prezes zarządu L., jest jej wspólnikiem, ale też członkiem zarządu B. sp. z o.o. (nr KRS w [.]), w której większościowym udziałowcem jest z kolei MB, będąca jednym z pracowników L.), nie korzystają z pierwszeństwa zaspokajania przed kosztami sądowymi. Są wydatkami równorzędnymi, które należy przewidywać, zwłaszcza z działalności gospodarczej. Z natury rzeczy łączy się ona bowiem z procesami sądowymi, także jeżeli chodzi o spory z administracją publiczną. Jest to w szczególności istotne w tych przypadkach, w których strona powinna i mogła liczyć się z koniecznością skorzystania z drogi sądowej, co niewątpliwie ma miejsce w niniejszej sprawie, skoro postępowanie przed organami celnymi toczyło się dłuższy czas, w stosunku do Spółki od maja 2017 r. Skargę nadano 28 czerwca 2018 r., a np. 21 czerwca na rachunek Spółki tytułem zwrotu VAT wpłynęło 10.000 zł, zaś 3 lipca tytułem zwrotu podatku dochodowego 2.130 zł. Spółka miała więc realną możliwość zabezpieczenia nieznacznych środków na przyszłe koszty sądowe, a pomimo tego nie postąpiła w ten sposób, czyniąc w tym czasie szereg innych wydatków. Zarazem wszystkie opisane wyżej wydatki te świadczą dobitnie o tym, że Spółka posiada środki pieniężne ("żywą" gotówkę), z których może takich przysporzeń dokonywać. Z przedłożonych deklaracji VAT-7 wynika zaś, że obroty (dostawy i usługi) wynosiły odpowiednio 78.470 zł (I.2018 r.), 60.455 zł (II.2018 r.), 55.335 zł (III.2018 r.), 23.097 zł (IV.2018 r.), 31.882 zł (V.2018 r.), 7.314 zł (VI.2018 r., w której to deklaracji zawnioskowano o zwrot 7.086 zł w terminie 60 dni, które można przeznaczyć na koszty sądowe). Ponadto LB jeszcze w maju i czerwcu wpłacał na rachunek Spółki znaczne kwoty (łącznie 18 maja 66.100 zł a 8 czerwca 9.600 zł). Powyższe w ocenie referendarza świadczy o tym, że pomimo straty i powoływania się na trudną sytuację Spółka nie wykazała, że znajduje się w sytuacji braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów tego postępowania, a tylko to pozwalałoby na uwzględnienie wniosku. Jej zdolności płatnicze pozwalają na samodzielne wywiązanie się w pełni z obowiązku określonego w art. 199 Ppsa, bez konieczności udzielenia jej wsparcia ze środków publicznych. Mając to na uwadze na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa odmówiłem uwzględnienia wniosku.