I SA/Rz 535/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.NSA Maria Piórkowska Sędziowie Asesor Małgorzata Niedobylska NSA Bożena Wieczorska /spr./ Protokolant sek.sąd. Beata Janczewska po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 10 października 2006 r. sprawy ze skarg Przedsiębiorstwa Handlowego "A" S.A. w J. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1) uchyla zaskarżone postanowienia, 2) określa, że zaskarżone postanowienia nie podlegają wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku, 3) zarządza na rzecz skarżącej Spółki zwrot nadpłaconego wpisu od skarg w kwocie 226 (słownie: dwieście dwadzieścia sześć) złotych, 4) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr.1 I SA/Rz 535/06 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2006 roku (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku A. S.A. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2006 roku (znak: [...]) ustalającej Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2003 rok - odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, zaś postanowieniem z dnia [...] maja 2006 roku (nr [...]) - stwierdziło uchybienie przez Spółkę terminu do wniesienia odwołania od powołanej wyżej decyzji Wójta Gminy. W uzasadnieniu powyższych postanowień wyjaśniono, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 roku (znak: [...]) Wójt Gminy ustalił Spółce podatek od nieruchomości w łącznej kwocie 5.293,00zł. Od powyższej decyzji podatnik wniósł w dniu 5 maja 2006 roku (data wpływu) odwołanie z dnia 4 maja 2006 roku oraz - z tej samej daty - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że osoba odbierająca przesyłkę nie była uprawniona do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki. Nadto wywiodła, że informację o doręczeniu decyzji osoby uprawnione do reprezentacji Spółki otrzymały podczas zaplanowanego wcześniej wyjazdu w dniach od 24 do 29 kwietnia 2006r., co uniemożliwiło sporządzenie i wniesienie odwołania w przepisanym prawem terminie. 1. Odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] maja 2006 roku (nr j.w.) wyjaśniło, iż przesłankami przywrócenia terminu, które muszą zaistnieć łącznie są zgodnie z art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 ze zm. - zwana dalej o.p.) złożenie wniosku przez zainteresowanego w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi z jednoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był przewidziany oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanej strony. Uzasadniając prawidłowość doręczenia pracownikowi Spółki dysponującemu pieczęcią "osoba uprawniona do odbioru faktur VAT" Kolegium przytoczyło treść art. 151 o.p., z czego wywiodło, że upoważnienie do odbioru pisma powinno być imienne albo winno wynikać z podziału czynności pomiędzy osobami zatrudnionymi w biurze danej jednostki, zaś za upoważnioną należy traktować każdą osobę, która ze względu na funkcję wykonywaną w jednostce organizacyjnej adresata jest regulaminowo lub zwyczajowo uprawniona do odbioru pism (np. pracownik kancelarii, portier, członek zarządu). W związku z powyższym Kolegium uznało, iż pracownik upoważniony do wystawiania i odbioru faktur VAT, który odebrał decyzję w dniu 14 kwietnia 2006r. był umocowany do odbioru korespondencji. Pracownik ten, co podkreśliło Kolegium powołując się na treść wniosku o przywrócenie terminu – poinformował osoby uprawnione do reprezentowania Spółki o doręczeniu decyzji i o biegnącym terminie do wniesienia odwołania. Przebywanie tych osób na zaplanowanym wcześniej wyjeździe w dniach od 24-29 kwietnia 2006r., z którego zdaniem podatnika wcześniejszy powrót nie był możliwy nie przesądza – zdaniem Kolegium – o braku winy. Tym bardziej, że decyzja została doręczona do siedziby Spółki w dniu 14 kwietnia 2006r., a więc znacznie wcześniej niż nastąpił wyjazd osób uprawnionych do reprezentowania Spółki. W konkluzji Kolegium biorąc pod uwagę zasady doręczania pism osobom prawnym oraz brak uprawdopodobnienia, że uchybienie nastąpiło bez winy podatnika, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 2. Stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] maja 2006 r. (nr j.w.) wyjaśniło powołując się na treść art. 223 § 2 pkt 1 o.p., iż odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W niniejszej sprawie zaskarżona odwołaniem decyzja została doręczona Spółce w dniu 14 kwietnia 2006r., co udokumentowane jest stosownym drukiem zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, podpisanym przez pracownika P. T. W zaskarżonej decyzji zawarto stosowne pouczenie o zasadach wniesienia odwołania, a mimo to Spółka odwołanie z dnia 4 maja 2006r. wniosła w dniu 5 maja 2006r., o czym świadczy pieczęć z datownikiem Sekretariatu Urzędu Gminy, do którego wpłynęło odwołanie. Ponadto, jak nadmieniło Kolegium - postanowieniem z dnia [...] maja 2006r. (nr jw.) odmówiło Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konkluzji organ stwierdził, iż termin do wniesienia odwołania wpłynął w dniu 28 kwietnia 2006r., w związku z czym odwołanie złożone w dniu 5 maja 2006r. zostało wniesione z uchybieniem terminu. Wniesienie odwołania po terminie powoduje, iż nie może być ono rozpoznane merytorycznie. W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na powyższe postanowienia Spółka wniosła o ich uchylenie. 1. Postanowieniu odmawiającemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Spółka zarzuciła błędne zastosowanie art. 162 § 1 oraz art. 151 O.p. i podniosła, iż uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jej winy. Decyzja "wymiarowa" została doręczona osobie nieuprawnionej do odbioru korespondencji. Pracownik ten przekazał wprawdzie osobom uprawnionym do reprezentacji Spółki informację o wpłynięciu przedmiotowego pisma, jednakże nastąpiło to już podczas wcześniej zaplanowanego wyjazdu, a trwającego od 24 do 29 września 2006r., z którego wcześniejszy powrót nie był możliwy. W związku z tym nie mieli oni możliwości nadania odwołania w 14-dniowym terminie i nie z ich winy termin ten nie został zachowany. W związku z ustaniem przeszkód do wysłania pisma zawierającego odwołanie, Spółka wniosła je wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, podkreślając że opóźnienie to nie było zawinione. Dodatkowo Spółka podkreśliła, iż organ doręczając decyzję osobie nieupoważnionej do odbioru pism naruszył art. 151 o.p. oraz zasadę oficjalności doręczeń. 2. Postanowieniu stwierdzającemu uchybienie terminu do wniesienia odwołania Spółka zarzuciła błędne zastosowanie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. i powtórzyła argumentację zawartą w skardze na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, akcentując iż decyzja została doręczona osobie nieuprawnionej. W odpowiedzi na skargi Kolegium wniosło o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie są dwa postanowienia SKO w Krośnie, z których pierwsze z dnia [...] maja 2006r. odmówiło Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz drugie z dnia [...] maja 2006r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. 1. Oceniając prawidłowość postanowienia Kolegium o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania Sąd (nie będąc związany zarzutami i wioskami skargi) zauważa, iż przywrócić można wyłącznie termin, co do którego strona dopuściła się uchybienia. Oznacza to, że termin, w którym nastąpiło doręczenie decyzji oraz termin, w którym wniesiono odwołanie nie mogą budzić żadnych wątpliwości. Tymczasem prawidłowość doręczenia przedmiotowej decyzji jest przedmiotem sporu między stronami. Organ odwoławczy twierdzi, że odbiór decyzji w dniu 14 kwietnia 2006r. potwierdziła osoba uprawniona, a zatem doręczenie było skuteczne, natomiast strona skarżąca stwierdza, że odbiór potwierdziła osoba nieuprawniona do odbioru korespondencji. Z zalegającego w aktach sprawy dokumentu potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że odbiór ten potwierdził P. T., posługujący się pieczątką "uprawniony do wystawiania i odbioru faktur VAT". Obok – innym charakterem pisma – zamieszczono adnotację "pełn.". Oczywistym i nie budzącym żadnych wątpliwości Sądu jest, iż uprawnienie do odbioru faktur VAT nie jest równoznaczne z odbiorem korespondencji adresowanej do Spółki. Nie jest natomiast wyjaśnione w sprawie czy P. T. posiadał inne, niż wynikające z treści pieczątki, uprawnienia związane z odbiorem korespondencji. Okoliczności tej, mimo podniesionych przez Spółkę we wniosku o przywrócenie terminu zarzutów Kolegium nie wyjaśniło. Lakoniczny skrót "pełn." nie opatrzony nawet żadnym podpisem doręczyciela przesyłki nie jest wystarczającym dowodem na to, iż decyzję doręczono uprawnionej osobie. Wobec powyższego Sąd stwierdza, iż ocena prawidłowości postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest przedwczesna, bowiem nie jest w sposób dostateczny wykazane, że termin ten w ogóle został uchybiony. W ponownie prowadzonym postępowaniu Kolegium będzie zobowiązane ustalić, czy P.T., który potwierdził odbiór przedmiotowej decyzji był osobą uprawnioną do jej odbioru. Nie może również budzić wątpliwości data wniesienia odwołania. Dla porządku Sąd tylko zauważa, że w aktach sprawy brak jest dowodu nadania przez Spółkę przesyłki zawierającej odwołanie oraz wniosek o przywrócenie terminu, a z pieczęci sekretariatu Urzędu Gminy– zamieszczonej na wniosku o przywrócenie terminu, jak również na odwołaniu od decyzji – nie wynika jednoznacznie, że pisma te zostały doręczone osobiście. Uchybienia popełnione przy dokonywaniu powyższych ustaleń pozwalają stwierdzić naruszenie art. 122 O.p., zgodnie z którym organ podatkowy jest zobowiązany w sposób należyty wyjaśnić stan faktyczny sprawy. Powyższe naruszenie przepisów postępowania może mieć istotny wpływ na wynik postępowania, co obliguje Sąd – na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 – dalej P.p.s.a.) do uchylenia postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 2. W orzecznictwie NSA utrwalone jest stanowisko (np. wyrok z 14 stycznia 1999r. – sygn. akt SA/Sz 306/98, wyrok z 31 maja 2000r. – sygn. akt SA/Sz 565/2000), iż postanowienie o uchyleniu terminu do wniesienia odwołania może być rozpatrzone dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniosku strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem wydanie postanowienia o przywróceniu terminu wyłącza dopuszczalność wydania postanowienia o uchybienia terminu. W niniejszej sprawie Sąd uchylił postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w związku z czym podzielając przedstawione powyżej stanowisko uznał wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania za przedwczesne. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.