I SA/Rz 537/13

Dnia 9 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Włoch po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. D. [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I SA/Rz 537/13 UZASADNIENIE W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego, R. D., prowadzący działalność gospodarczą jako [...], zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został jednak uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, określanej dalej jako P.p.s.a. ), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy stwierdzić, że podstawowym źródłem wiedzy Sądu o okolicznościach uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna być treść uzasadnienia wniosku, złożonego w tym przedmiocie przez skarżącego. Zatem to na osobie wnoszącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa ciężar przytoczenia konkretnych przyczyn, faktów, które wskazują, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty żadnym uzasadnieniem. Zatem, skoro skarżący nie przedstawił spójnej argumentacji, przemawiającej za uwzględnieniem jego wniosku, Sąd nie miał możliwości jego pozytywnego rozpoznania. Sąd również nie dopatrzył się z urzędu okoliczności, przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem zauważyć, że sam fakt wydania decyzji określającej kwotę wynikającą z długu celnego nie stanowi samoistnej przesłanki, umożliwiającej uwzględnienie przedmiotowego wniosku o wstrzymanie. Wobec braku możliwości oceny, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające uwzględnienie wniosku, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.