I SA/Rz 539/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 22 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. spółka jawna w R. na pozostawienie bez rozpatrzenia przez [....] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w R. protestu od oceny merytorycznej wniosku nr [...] o dofinansowanie projektu: "Integracja systemu controllingowego Fineus z systemami partnerów w celu automatyzacji procesu budżetowania" postanawia przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. I SA/Rz 539/12 Uzasadnienie A. spółka jawna w R. - zwana dalej skarżącą spółką - złożyła w dniu [...] marca 2012r. w [...] Agencji Rozwoju Regionalnego S.A. w R. - zwanej dalej Agencją - wniosek o dofinansowanie ze środków unijnych projektu pod nazwą: Integracja systemu controllingowego Fineus z systemami partnerów w celu automatyzacji procesu budżetowania. Wniosek powyższy złożony został w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 8. Oś Priorytetowa - Społeczeństwo Informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2. W piśmie z dnia [...] maja 2012r. znak: [...] Agencja poinformowała skarżącą spółkę, iż złożony przez nią wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny, gdyż nie spełnia wszystkich kryteriów oceny merytorycznej. W przedmiotowym piśmie Agencja zawarła obszerne uzasadnienie swojego stanowiska oraz pouczyła o prawie złożenia protestu do Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji - jako Instytucji Pośredniczącej - w terminie 14 dni od dnia otrzymania powyższego pisma, za pośrednictwem Agencji. Skarżąca spółka wniosła protest - pismo datowane 25 maja 2012r. - a Agencja w piśmie z dnia 1 czerwca 2012r. poinformowała ją, iż protest ten nie podlega rozpatrzeniu, gdyż został wniesiony po upływie terminu przewidzianego na jego wniesienie, termin upływał z dniem 25 maja 2012r. a protest nadany został w placówce pocztowej w dniu 29 maja 2012r. W powyższym piśmie Agencji brak jest jakiegokolwiek pouczenia co do uprawnienia do jego zaskarżenia. W dniu 19 czerwca 2012r. spółka złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie skargę w której jako "stronę przeciwną" wskazała [...] Agencję Rozwoju Regionalnego S.A. w R., zaś jako przedmiot zaskarżenia wskazała informację - pismo Agencji z dnia 1 czerwca 2012r. oraz pismo Agencji z dnia 8 maja 2012r. (które opisano wyżej). W odniesieniu do powyższej skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 84, poz. 712 z 2009r. z późn. zm.) - powoływana dalej jako ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. - w której zawarto unormowania dotyczące, między innymi, programów operacyjnych. Według tych unormowań, za prawidłową realizację programu operacyjnego odpowiada Instytucja Zarządzająca - czyli minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego - której zadaniem jest (między innymi) określenie systemu realizacji danego programu, który to system zawiera zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programu a także środki odwoławcze przysługujące podmiotom - wnioskodawcom chcącym skorzystać ze środków finansowych dostępnych w danym programie (art. 5 pkt 2,pkt 12, art. 25 pkt 1, art. 26 ust. 1 pkt 8 ustawy z 6 grudnia 2006r.). Z mocy art. 27 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 pkt 3 powyższej ustawy, Instytucja Zarządzająca może powierzyć część zadań, a w szczególności zadanie dokonywania wyboru projektów w ramach danego programu, Instytucji Pośredniczącej w drodze stosownego porozumienia. W powyższej ustawie zagwarantowano także wnioskodawcom chcącym uzyskać dofinansowanie swoich projektów, prawo do wykorzystania środków odwoławczych (o których wspomniano już wyżej) a także prawo do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 1 i ust. 2, art. 30c ust.1). Zaznaczyć należy, że powołane wyżej przepisy art. 5 pkt 11, art. 30b ust. 1 zdanie pierwsze, art. 30c ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006r., zostały uznane przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie dopuszczającym stosowanie unormowań zawartych w systemach realizacji programów ale równocześnie Trybunał postanowił o utracie mocy obowiązującej tych przepisów dopiero po upływie osiemnastu miesięcy od dnia ogłoszenia tegoż wyroku w Dzienniku Ustaw (wyrok z 12 grudnia 2011r. sygn. P 1/11, ogłoszony w Dzienniku Ustaw nr 279 poz. 1644 z dnia 27 grudnia 2011r.) - a więc okres ten jeszcze nie upłynął. Jak wskazano wyżej, skarżąca spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013. W opracowanym przez Instytucję Zarządzającą Szczegółowym opisie priorytetów tegoż Programu wskazano - w odniesieniu do przedmiotu wniosku - Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji jako Instytucję Pośredniczącą oraz Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości jako Instytucję Wdrażającą (Instytucję Pośredniczącą II stopnia). Według uregulowań zawartych w ustawie z dnia 9 listopada 2000r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz.U. nr 42 poz. 275 z 2007r. z późn. zm.)., Agencja ta uczestniczy w realizacji programów operacyjnych właśnie jako Instytucja Wdrażająca (Instytucja Pośrednicząca II stopnia) ale realizację niektórych zadań może zlecić Regionalnej Instytucji Finansującej wybranej w drodze konkursu (art. 4 ust. 1a pkt 1, art. 6d ust. 1, ust. 3). Na potrzeby realizacji opisanego wyżej Programu i działania objętego wnioskiem skarżącej spółki, rolę Regionalnej Instytucji Finansującej pełni [...] Agencja Rozwoju Regionalnego S.A. w R., która - jak wynika z Załącznika 4.3 wymienionego wyżej Szczegółowego opisu priorytetów... - przyjmuje i dokonuje oceny formalnej oraz merytorycznej wniosków o dofinansowanie, zapewnia obsługę Komisji Konkursowej itd. Jednakże to Instytucja Wdrażająca czyli Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości z siedzibą w Warszawie - jak wskazano w tymże Załączniku - odpowiada za proces prawidłowej realizacji działania w zakresie powierzonych jej zadań, powołuje członków Komisji Konkursowej w Regionalnych Instytucjach Finansujących, weryfikuje protokoły z oceny tych Komisji zawierające listy projektów rekomendowanych do dofinansowania itd. - wykonuje więc decydujące czynności w ramach Programu i ponosi za nie odpowiedzialność, również w zakresie tych zadań, które powierzyła Regionalnej Instytucji Finansującej. Z kolei w Załączniku 4.4 cyt. Szczegółowego opisu priorytetów... dotyczącym procedury odwoławczej wskazano, że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługująca "na negatywny wynik procedury odwoławczej" powinna być wnoszona do tego sądu na którego terenie właściwości miejscowej ma siedzibę Instytucja Pośrednicząca, której działalność została zaskarżona - zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. Negatywny wynik procedury odwoławczej sprecyzowano w tymże Załączniku jako "rozstrzygnięcie protestu przez Instytucję Pośredniczącą" a w niniejszej sprawie protest pozostawiono bez rozpatrzenia, jednakże przyjąć należy, że wobec wyznaczenia siedziby Instytucji Pośredniczącej jako skutkującej właściwością miejscową wojewódzkiego sądu administracyjnego, tenże sąd będzie właściwy do kontroli wszelkich działań podejmowanych przez tę Instytucję w ramach postępowania odwoławczego (w tym także dopuszczalności tych skarg). Ponieważ - jak wskazano wyżej i jak wynika z pouczenia zawartego w piśmie Agencji z dnia 8 maja 2012r. - Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji (Instytucja Pośrednicząca) ma siedzibę w Warszawie, to sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (§ 1 pkt 13 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości - Dz.U. nr 72 poz. 652 z późn. zm.). W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności, Sąd w oparciu o art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł o przekazaniu niniejszej sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako właściwemu miejscowo.