I SA/Rz 54/13

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku D. H. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia (...) listopada 2012 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy. D. H. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (zakres wnioskowanego zwolnienia wynika z pisma skarżącego z dnia 24 stycznia 2013 r., gdyż skarżący nie uzupełnił pozycji nr 4 urzędowego formularza PPF), podając w oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema pełnoletnimi córkami. W przedmiotowym oświadczeniu skarżący zadeklarował, że jedyny dochód całej rodziny pochodzi z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, a jego wysokość w okresie od października do grudnia 2012 r. wyniosła 11 033,28 zł brutto miesięcznie. Na potwierdzenie tego przedłożył rozliczenie dochodu z remanentem za wskazany wyżej okres, zgodnie z którym osiągnął on w tym czasie przychód w wysokości 159 936,10 zł, przy kosztach uzyskania przychodu wynoszących 148 902 zł. Jeżeli chodzi o zgromadzony majątek to skarżący zadeklarował dom o pow. 160 m2. Skarżący zaznaczył w złożonym oświadczeniu, że spłaca kredyt hipoteczny, którego wysokość wynosi 80 000 zł. Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 stycznia 2013 r., 353 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270, zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z przytoczonego przypisu wynika, że udzielenie ulgi w postaci częściowego prawa pomocy zostało zarezerwowane dla sytuacji wyjątkowych, to znaczy takich, w których konieczność partycypowania w kosztach postępowania, wiązałaby się z pozbawieniem podmiotu wnioskującego o przyznanie prawa pomocy oraz jego najbliższych podstaw egzystencji. Z sytuacją taką nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż skarżący prowadzi dochodową działalność gospodarczą, z której przychody w ostatnim kwartale 2012 r. osiągnęły znaczne rozmiary, tj. 159 828,96 zł. Co prawda D. H. podnosi, że czysty dochód po odliczeniu kosztów za wskazany okres wyniósł jedynie 11 033,28 zł, jednakże w tym miejscu należy podkreślić, że nie sposób utożsamiać rzeczywistego dochodu z danej działalności z dochodem bilansowym, obliczonym zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, na potrzeby opodatkowania tym podatkiem, ponieważ koszty uzyskania przychodu w znaczeniu podatkowym, obejmują między innymi takie pozycje, jak chociażby odpisy amortyzacyjne, które nie stanowią rzeczywistych wydatków, poniesionych w danym okresie, co do którego oceniamy możliwości płatnicze danego podmiotu. Tak więc, mając na uwadze rozmiar i dochodowość prowadzonej działalności, a także wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie, który wynosi 353 zł, nie sposób stwierdzić, że konieczność poniesienia przez skarżącego kosztów sądowych związanych z niniejszym postępowaniem byłaby dla niego znacznym obciążeniem, zagrażającym podstawom egzystencji jego i jego rodziny. Odnosząc się natomiast do kwestii związanej z akcentowaną przez skarżącego koniecznością spłaty zaciągniętego kredytu w wysokości 80 000 zł należy podkreślić, że zobowiązania cywilnoprawne nie korzystają z pierwszeństwa zaspokojenia przed zobowiązaniami o charakterze publicznoprawnych, do których zaliczają się również koszty sądowe, tak więc okoliczność ta nie może przemawiać za przyznanie skarżącemu dofinansowania ze środków publicznych, do czego sprowadza się w praktyce instytucja prawa pomocy. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.